راهبرد ایران پس از فتح خرمشهر، تصرف بخشهایی از عراق بمنظور داشتن برگ برنده برای پایان جنگ بود. در تابستان ۱۳۶۱ عملیات رمضان با فرماندهی مشترک ارتش و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، در جبهه جنوبی و شرق بصره در عراق با این رویکرد به اجرا درآمد.
در فاصله زمانی عملیات «بدر» در هورالهویزه، تا طرح و زمینهسازی «والفجر ۸» بعنوان گسترده ترین عملیات تهاجمی در سال ۱۳۶۴، برای جلوگیری از رکود در جبهه ها لازم بود عملیاتی با هدغفگذاری مشخص و محدود طراحی شود که تثبیت موقعیت و خط پدافندی نیروهای خودی و آسیب پذیر کردن ارتش عراق را در دستور کار داشته باشد.
اهمیت عملیات کمتر شناخته شده والفجر ۶ بهعنوان پیشقراول و طلایهدار عملیات بزرگ خیبر، یاعث شد این عملیات تهاجمی- ایذایی، بهعنوان یکی از افتخارات دفاع مقدس بود که در پرتو عظمت خیبر کمتر مجال درخشش یافته است.
