به گزارش حیات، وبگاه سای‌تِک‌دِیلی در گزارشی آورده است:

برای بسیاری از افراد مبتلا به فشارخون بالا، کنترل این بیماری چالشی همیشگی است. پژوهشگران دانشگاه میسوری بررسی می‌کنند آیا پروتئینی به نام تی‌جی‌۲ (TG2)، که با نام ترانس‌گلوتامیناز ۲ هم شناخته می‌شود و در رگ‌های خونی و برخی سلول‌های ایمنی یافت می‌شود، می‌تواند یک هدف درمانی (نقطه‌ای در بدن که دارو یا درمان روی آن برای کنترل بیماری اثر می‌گذارد) جدید باشد یا خیر.

در مطالعه‌ای روی موش‌های ماده، حذف تی‌جی‌۲ از سلول‌های ایمنی، افزایش فشار خون، سختی شریان‌ها و التهاب ناشی از هورمونی به نام آنژیوتانسین ۲ را کاهش داد. این یافته‌ها نشان می‌دهد هدف قرار دادن این پروتئین می‌تواند به کاهش التهابی که در فشار خون بالا نقش دارد، کمک کند. فشار خون بالا خطر حمله قلبی و سکته را افزایش می‌دهد و اگرچه عوامل متعددی در آن نقش دارند، شناخت فرایندهای زیستی پشت این بیماری می‌تواند راه‌های دقیق‌تری برای مداخله در اختیار پژوهشگران بگذارد.

کامیلا مانریک آسودو (Camila Manrique-Acevedo)، استاد دانشکده پزشکی دانشگاه میسوری، می‌گوید: فشار خون بالا خطر بیماری قلبی‌عروقی را به‌شدت افزایش می‌دهد و با اینکه داروهای مؤثری وجود دارد، بسیاری از افراد هنوز در کنترل فشار خون خود مشکل دارند. اگر بتوانیم سازوکارهای زیربنایی این بیماری را بهتر درک کنیم، شاید روزی به درمان‌های دقیق‌تر با عوارض جانبی کمتر برسیم.

کنترل فشارخون با حذف یک پروتئین

پیش از این، پژوهش‌ها روی رگ‌های خونی، تی‌جی‌۲ را با سفت‌شدن شریان‌ها مرتبط دانسته بودند؛ اما این پروتئین در سلول‌های ایمنی که به تنظیم التهاب کمک می‌کنند نیز وجود دارد؛ همین موضوع این پرسش را مطرح کرد که آیا فعالیت تی‌جی‌۲ در این سلول‌ها در فشار خون بالا نقش دارد یا نه.

برای بررسی این موضوع، مانریک-آسودو با گیدو لاسترا (Guido Lastra)، دانشیار دانشکده پزشکی که آزمایشگاهش روی تی‌جی‌۲ مطالعه می‌کند، همکاری کرد.

پژوهشگران دو گروه موش را با هم مقایسه کردند. در گروه اول، پروتئین تی‌جی‌۲ به‌طور طبیعی در سلول‌های ایمنی وجود داشت. در گروه دوم، پژوهشگران این پروتئین را از سلول‌های ایمنی حذف کرده بودند. سلول‌های ایمنی مورد بررسی، از گروهی بودند که در تنظیم التهاب نقش دارند. سپس پژوهشگران به هر دو گروه هورمونی به نام آنژیوتانسین ۲ (هورمونی که فشار خون را بالا می‌برد) دادند. هدف این بود که ببینند حذف تی‌جی‌۲ چه تأثیری بر افزایش فشار خون دارد.

موش‌هایی با سطوح طبیعی تی‌جی‌۲، افزایش‌های مورد انتظار در فشار خون، التهاب و سختی شریان‌ها را نشان دادند. این پاسخ‌ها در موش‌هایی که تی‌جی‌۲ در سلول‌های میلوئیدشان وجود نداشت، کمتر بود. حذف این پروتئین اثرها را کم کرد، اما از بین نبرد.

هدف تازه درمان

این آزمایش، فعالیت تی‌جی‌۲ در سلول‌های میلوئید را به‌عنوان هدفی احتمالی برای کاهش التهاب مرتبط با فشار خون بالا معرفی می‌کند؛ اما اینکه مسدودکردن این فعالیت می‌تواند فشار خون بالا را در انسان‌ها به‌طور ایمن و مؤثر درمان کند، هنوز مشخص نیست.

مانریک‌آسودو تأکید کرد که این مطالعه روی موش‌های ماده متمرکز بوده است. پژوهش‌های آینده می‌توانند بررسی کنند وقتی تی‌جی‌۲ از همان سلول‌ها در موش‌های نر حذف می‌شود چه اتفاقی می‌افتد و به روشن‌شدن این موضوع کمک کنند که آیا اثرها بر اساس جنسیت متفاوت است یا نه.

وی می‌گوید: هدف پزشکی دقیق این است که درمان را با شرایط هر بیمار هماهنگ کنیم تا کسانی که بیشترین نیاز را دارند، بیشترین بهره را ببرند.

انتهای پیام//