به گزارش حیات به نقل از ایرنا، جاده قرار است مسافر را به مقصد برساند، نه اینکه او را با یک پیچ تند، یک پل ناایمن یا یک تقاطع خطرناک غافلگیر کند. اما در بخشی از محورهای مواصلاتی کنگاور، بعضی پیچها آنقدر به خطر گره خوردهاند که رانندگان محلی نامشان را بهتر از تابلوهای جادهای به خاطر سپردهاند؛ پیچهایی که سالهاست درباره خطرشان گفته میشود، هشدار داده میشود و برای اصلاحشان برنامه نوشته میشود، اما هنوز سر جای خود هستند.
اینجا مساله فقط آسفالت و هندسه راه نیست. پای جان آدمها وسط است. رانندهای که وارد پیچ خطرناک میشود، نمیتواند خودرو را کنار بزند و منتظر بماند تا پروژه اصلاح جاده به پایان برسد. او همان لحظه باید تصمیم بگیرد. ترمز کند، سرعت کم کند و امیدوار باشد خودرو مقابل از خط خود خارج نشود.
در چنین شرایطی، یک سؤال ساده اما جدی مطرح است: اگر یک نقطه حادثهخیز شناسایی شده و خطر آن برای مسئولان و پلیس روشن است، چرا باید همچنان منتظر حادثه بعدی بمانیم؟
رانندهها پیچها را با خاطره حادثه میشناسند
یکی از شهروندانی که در یکی از محورهای مواصلاتی کنگاور دچار سانحه شده است، به خبرنگار ایرنا میگوید: وقتی راننده یک بار در یک نقطه حادثه میبیند یا خودش گرفتار سانحه میشود، دفعه بعد با احتیاط بیشتری عبور میکند؛ اما همه رانندهها این تجربه را ندارند.
او میافزاید: کسی که برای نخستین بار از این مسیر عبور میکند، ممکن است اصلاً نداند چند متر جلوتر چه خطری انتظارش را میکشد. برای همین باید خود جاده و تجهیزات ایمنی، راننده را از خطر آگاه کنند.
شهروند دیگری که تجربه حضور در صحنه یکی از تصادفات این محورها را داشته است، میگوید: بعضی جاها وقتی از کنارشان رد میشویم، ناخودآگاه سرعت را کم میکنیم؛ چون میدانیم آنجا خطرناک است. ولی سوال این است که چرا باید مردم خودشان نقاط حادثهخیز را به هم معرفی کنند؟
او ادامه میدهد: اگر یک پیچ واقعاً خطرناک است، باید طوری اصلاح شود که دیگر خطرناک نباشد، نه اینکه فقط تابلو بزنیم و بگوییم با احتیاط عبور کنید.
پلیس: نقاط حادثهخیز را اصلاح نکنیم، خسارتهای بیشتری در راه است
هشدار پلیس راه کنگاور در این زمینه صریح است.
سرهنگ قاسم رضایی، فرمانده پلیس راه کنگاور، در گفتوگو با خبرنگار ایرنا با تأکید بر ضرورت اصلاح فوری نقاط حادثهخیز شهرستان گفت: ایمنسازی این نقاط باید در اولویت قرار گیرد تا بیش از این شاهد خسارتهای جانی و مالی ناشی از تصادفات نباشیم.
وی با اشاره به نقاط پرخطر محورهای مواصلاتی کنگاور، پیچ شورچه و پل علیآباد را نیازمند اصلاح فوری دانست و بر رفع نقاط حادثهخیز این مسیرها تأکید کرد.
رضایی همچنین بر نصب سرعتگیر در راههای روستایی، نصب دوربینهای هوشمند جادهای و ساماندهی تقاطع گودین همراه با نصب دوربین تأکید کرد.
فرمانده پلیس راه کنگاور، ساماندهی دوربرگردان روبهروی حمزهآباد به سمت قورهجبل را نیز از دیگر اقدامات ضروری برای ارتقای ایمنی تردد و کاهش تصادفات عنوان کرد.
وی همچنین از تشکیل کارگروه تصادفات در محل وقوع حوادث شدید خبر داد و گفت: در تصادفاتی که ۲ فوتی یا ۲ مجروح و بیشتر داشته باشد، کارگروه تصادفات با حضور فرماندار کنگاور در محل حادثه تشکیل خواهد شد تا ضمن بررسی دقیق علل وقوع حادثه، برای رفع عوامل خطر تصمیمگیری شود.
اما شاید مهمترین پیام این سخنان، همان جملهای باشد که باید روی تابلو تمام نقاط حادثهخیز نوشته شود: قبل از حادثه بعدی اقدام کنید، نه بعد از آن.
راهداری چه میگوید؟
حامد سلطانآبادی، رئیس اداره راهداری و حملونقل جادهای شهرستان کنگاور، در گفتوگو با خبرنگار ایرنا با اشاره به وضعیت نقاط حادثهخیز محورهای مواصلاتی شهرستان گفت: بخشی از نقاط شناساییشده اصلاح شده و برای تعدادی دیگر نیز عملیات اصلاحی در حال اجرا یا در برنامه کاری اداره قرار دارد.
وی از اصلاح پیچ ششیکان، گردنه وناکو، پیچ محور سلطانآباد و پیچ محور روستای فیروزآباد به عنوان بخشی از اقدامات انجامشده نام برد.
سلطانآبادی همچنین گفت: اصلاح برخی نقاط دیگر از جمله نقاط حادثهخیز گردنه سرمست، رگلاژ شانه، احیای زهکشی و حریم راه محور تویسرکان و اصلاح برخی دوربرگردانها در حال انجام است.
رئیس اداره راهداری و حملونقل جادهای کنگاور درباره برنامههای آینده نیز به اصلاح پیچ گردنه بیدسرخ از راهدارخانه به سمت صحنه، پیچ محور کمربندی پس از پل قورهجیل به سمت کرمانشاه و پیچ خطرناک محدوده بین خمیسآباد و شورچه اشاره کرد.
به گفته وی، اصلاح نقاط حادثهخیز محور کنگاور ـ تویسرکان با اجرای باند دوم و تبدیل این محور به بزرگراه، به شکل اساسی برطرف خواهد شد.
انتهای پیام//
مساله اینجاست: «در برنامه» برای راننده یعنی چه؟
مسئولان از اصلاح نقاط حادثهخیز میگویند؛ پلیس هشدار میدهد و راهداری نیز از اقدامات انجامشده، پروژههای در دست اجرا و برنامههای آینده سخن میگوید. اینها اتفاقات مثبتی است، اما برای رانندهای که همین امروز از پیچ خطرناک عبور میکند، یک عبارت بیش از همه اهمیت دارد: چه زمانی؟
«در حال اصلاح»، «در برنامه»، «نیازمند اعتبار» و «با اجرای طرح آینده برطرف میشود» برای یک پروژه عمرانی قابل فهم است. اما وقتی موضوع به نقطهای مربوط میشود که احتمال تصادف در آن وجود دارد، زمان معنای دیگری پیدا میکند.
هر روزی که یک پیچ خطرناک باقی میماند، یک روز دیگر است که رانندگان باید از آن عبور کنند.
نه میتوان جاده را متوقف کرد، نه میتوان به مردم گفت تا زمان اصلاح مسیر از آن استفاده نکنند. بنابراین تا زمان اجرای پروژههای اساسی، اقدامات فوری و کمهزینهتر برای کاهش خطر باید جدیتر دنبال شود.
جاده ایمن فقط جادهای نیست که در نهایت اصلاح شود؛ جاده ایمن مسیری است که امروز هم بتوان با خیال آسوده از آن عبور کرد.
انتهای پیام//
نظر شما