به گزارش حیات، وبگاه سای‌تِک‌دِیلی در گزارشی آورده است:

یک مطالعه بالینی بزرگ که در آن بیماران به‌صورت تصادفی به گروه‌های مختلف تقسیم و مقایسه شدند و بیش از یک دهه به طول انجامید، نشان می‌دهد که دستگاه‌های دفیبریلاتور کاشتنی (ICD) ممکن است برای برخی بیمارانی که دچار زخم قلبی و کاهش خفیف تا متوسط عملکرد قلب هستند و در حال حاضر خارج از دستورالعمل‌های استاندارد درمانی (یعنی طبق قوانین رسمی پزشکی، هنوز واجد شرایط دریافت این دستگاه شناخته نشده‌اند) قرار دارند، مفید باشد.

دفیبریلاتور (Defibrillator) یک دستگاه کوچک است که در داخل بدن (معمولاً زیر پوست قفسه سینه) کاشته می‌شود. این دستگاه به‌طور مداوم ضربان قلب را زیر نظر دارد و اگر ضربان قلب دچار اختلال خطرناکی شود، با یک شوک الکتریکی، آن را به ریتم طبیعی بازمی‌گرداند.

اگرچه این دستگاه‌ها در کاهش نقطه پایانی اولیه (معیار اصلی سنجش موفقیت در این مطالعه) در همه گروه‌های سنی از نظر آماری معنادار نبودند، اما یک تحلیل از پیش تعیین‌شده، کاهش معناداری را در میان بیماران زیر ۷۰ سال نشان داد. همچنین، مرگ ناگهانی قلبی (ایست ناگهانی قلب به دلیل ضربان‌های خطرناک) به‌عنوان یک نقطه پایانی ثانویه (معیار فرعی که در کنار هدف اصلی بررسی می‌شود)، در کل گروه مطالعه کاهش یافت.

پروفسور جوزف سلوانایاگام از دانشگاه فلیندرز و مرکز قلب و عروق آدلاید، این یافته‌ها را در کنگره ۲۰۲۶ انجمن اروپایی قلب در مونیخ ارائه کرد. نتایج این پژوهش همچنین در مجله انجمن پزشکی آمریکا/ JAMA منتشر شده است.

آزمایش دفیبریلاتور کاشتنی در گروهی گسترده‌تر

این کارآزمایی در ۱۸ مرکز در استرالیا، آلمان و بریتانیا انجام شد و بررسی کرد که آیا دستگاهی که در حال حاضر برای افراد مبتلا به اختلال شدید عملکرد قلب تجویز می‌شود، می‌تواند برای بیماران با بیماری خفیف‌تر نیز مفید باشد.

دفیبریلاتور کاشتنی یک دستگاه کوچک است که در داخل بدن قرار می‌گیرد و ریتم‌های خطرناک قلب را که می‌توانند منجر به مرگ ناگهانی قلبی شوند، تشخیص داده و اصلاح می‌کند. دستورالعمل‌های فعلی، دفیبریلاتور کاشتنی را فقط برای بیمارانی تجویز می‌کنند که عملکرد قلبشان به‌شدت کاهش یافته است.

سلوانایاگام و همکارانش به جای آن، بیمارانی را مطالعه کردند که دچار اختلال خفیف تا متوسط عملکرد قلب (کسر تخلیه‌ای بطن چپ بین ۳۶ تا ۵۰ درصد) و زخم عضله قلب (که با اِم‌آرآی قلبی تشخیص داده شده بود) بودند. کسر تخلیه‌ای بطن چپ به معنای میزان خون خارج شده از بطن چپ در هر ضربه قلب است. آن‌ها بررسی کردند که آیا کاشت دفیبریلاتور کاشتنی می‌تواند مرگ ناگهانی قلبی یا آریتمی شدید بطنی (ضربان نامنظم و خطرناک قلب) را در این گروه کاهش دهد یا خیر.

بیماران جوان‌تر سود بیشتری بردند

در تمام گروه‌های سنی، کاشت دفیبریلاتور کاشتنی کاهش آماری معناداری در نقطه پایانی اولیه (ترکیب مرگ ناگهانی قلبی و آریتمی شدید بطنی) ایجاد نکرد. با این حال، یک تحلیل از پیش تعیین‌شده روی بیماران زیر ۷۰ سال، کاهش معناداری در این نقطه پایانی نشان داد.

محققان همچنین دریافتند که کاشت دفیبریلاتور کاشتنی با کاهش مرگ ناگهانی قلبی به‌عنوان یک نقطه پایانی ثانویه، در کل گروه مطالعه همراه بود. به گفته پژوهشگران، این نخستین مطالعه بالینی تصادفی‌سازی‌شده‌ای است که برای کمک به پزشکان در تصمیم‌گیری درباره کاشت دفیبریلاتور کاشتنی در بیماران مبتلا به زخم قلبی و کسر تخلیه‌ای بطن چپ بین ۳۶ تا ۵۰ درصد طراحی شده است.

یافته‌ها می‌توانند به تصمیم‌گیری‌های درمانی کمک کنند

پروفسور سلوانایاگام می‌گوید: دفیبریلاتور کاشتنی مانند داشتن یک امدادگر شخصی برای قلب شماست که ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته در دسترس است.

او می‌افزاید: اما شکاف درمانی فعلی این است که بیشتر بیمارانی که به طور ناگهانی بر اثر یک رویداد قلبی جان خود را از دست می‌دهند، دچار اختلال شدید عملکرد قلب نیستند و بنابراین در حال حاضر دفیبریلاتور کاشتنی برای آن‌ها تجویز نمی‌شود، چون خارج از دستورالعمل‌های درمانی پذیرفته‌شده قرار دارند. این پژوهش یافته جدیدی را ارائه داده که می‌تواند به طور بالقوه جان انسان‌ها را نجات دهد.

او ادامه می‌دهد: کاهش مرگ ناگهانی قلبی و مزایای مشاهده‌شده در بیماران جوان‌تر، بینش‌های مهمی برای تصمیم‌گیری‌های درمانی فردی فراهم می‌کند. اگر به دلیل کاردیومیوپاتی (بیماری عضله قلب) یا سکته قلبی قبلی، عملکرد قلب شما خفیف تا متوسط کاهش یافته است، باید یک اِم‌آرآی قلبی انجام دهید. اگر در اِم‌آرآی قلب شما زخم چشمگیری مشاهده شد، به‌ویژه اگر زیر ۷۰ سال هستید احتمالاً باید با متخصص قلب خود درباره کاشت دفیبریلاتور کاشتنی صحبت کنید.

انتهای پیام//