به گزارش حیات، «محمدعلی صمدی» پژوهشگر حوزه مقاومت؛ حدود صد روز قبل، روز نهم اسفند ۱۴۰۵ شمسی، دفتر زندگی دنیوی عالی ترین مقام سیاسی حاکم بر قلمرو سیاسی-جغرافیایی کشور ایران، بر اثر تهاجم دشمن «عبری-صلیبی» در دفتر کار خود بسته شد. آیت الله سید علی حسینی خامنه ای که ۳۶ سال و هشت ماه و ۲۶ روز، رهبری جمهوری اسلامی را بر عهده داشت، علاوه بر آن که یکی از ده حکمران ایرانی دارای طولانی ترین مدت زمامداری است، دارای چندین جایگاه «نخستین» در تاریخ یکی از کهن ترین تمدن های شناخته شده ی تاریخ بشر و توأمان، «تمدن اسلامی» می باشد.

ایشان علاوه بر این که اولین رییس جمهور روحانی ایران به شمار می رود، نخستین رییس جمهور در تاریخ کشورهای اسلامی نیز بود. این «فقیه خراسان مشرب» نخستین حکمران ایران زمین محسوب می‌شود که به دست دشمنان خارجی و و غیر مسلمان به شهادت رسید، آن هم در حالی که بر مسند حکومت تکیه داشت و تا آخرین روزهای عمرش، با هیچ کدام از دشمنان سرزمین و دینش سازش نکرد و هیچ میدانی را در مواجهه با آنان خالی ننمود.

فرزند «سید جواد حسینی» روحانی خوشنام و سرسخت آذربایجانی، از زمان حضرت «شیخ الطائفه» (موسس حوزه علمیه نجف)، نخستین فقیه عالی مقام شیعه بود که به دست یهودیان به قتل رسید. جناب شان، اولین «نایب العام» حضرت حجت(عج) بودند که توسط دشمنان اسلام شربت شهادت نوشیدند. تجمیع همه این رکوردها، چیزی به جایگاه علمی ایشان در حوزه علوم انسانی(ادبیات و تاریخ) اضافه نمی کند و به زعم نگارنده، نبوغ نظامی را نیز می توان کنار همه این موارد قرار داد. و صد البته قابل پیش بینی است که به زودی بزرگ ترین آیین تشییع پیکر یک حکمران سیاسی و پیشوای مذهبی در تاریخ بشر، به نام وی ثبت خواهد شد.

امام خامنه ای را همچنین باید دومین فقیه شیعه و روحانی مسلمان در «عصر غیبت» دانست که سکان یک حکومت مستقل در یک کشور اسلامی را به دست گرفت و دومین حاکم ایران پس از کوروش کبیر قلمداد کرد که در نبرد با دشمن خارجی جان خود را از دست داد.

اما دل زخمی این حقیر و طبع حماسه پسند من، بیشتر میل به این دارد که شباهت های امام شهیدمان را با اسطوره های ایرانی یادآور شود. شاید مطابق ترین اسطوره ی شاهنامه ای پارسی با حضرت خامنه‌ای، «سیامک» فرزند «کیومرث» باشد.

در شاهنامه‌های کهن، که اثر منظوم حکیم ابوالقاسم فردوسی، خاتم آنان و ماندگارترین شان است، کیومرث، نخستین صاحب «فره ایزدی» و بنیان گذار تمدن انسانی است. او نخستین کسی است که با دیوان و اهریمنان می جنگ اما نبرد اصلی را پسرش «سیامک» انجام می‌دهد. اهریمن که از قدرت و شکوه کیومرث در خشم و عذاب است، فرزند خود(در برخی متون، موسوم به خروزان) را برای جنگ با کیومرث می‌فرستد. جناب سیامک، فرزند کیومرث به نبرد می‌رود اما در جنگ کشته می‌شود. این صحنه یکی از نخستین تراژدی‌های شاهنامه است.

حکیم طوس، ماتم کیومرث را که یک سال طول می کشد، بسیار پررنگ وصف می‌کند. بعد از آن، هوشنگ — پسر سیامک — سپاهی فراهم می‌کند و به جنگ دیوان و اهریمنان می‌رود و قاتلان سیامک را از دم تیغ انتقام می گذراند.

امروز کدام قدرت، اهریمنی تر از آمریکا و کدام دیوزادی، شرورتر از رژیم صهیونیستی است؟ و شهادت سیامک گونه رهبر شهید و تداوم نبرد از سوی فرزندش با دیوان واهریمن زادگان، تداعی همان نبرد خاندان کیومرث با دشمنان تمدن انسانی و مسلک اهورایی است و شواهد آشکار، نشان از آن دارد که نهایتی نظیر آن حماسه های اسطوره ای ملت قهرمان ایران خواهد داشت، ان شاالله.