به گزارش حیات به نقل از فارس، شاید خنده را فقط واکنشی به یک شوخی بامزه یا راهی برای چند لحظه خوشگذرانی بدانیم، اما پشت هر قهقهه کودکانه، اتفاقات مهمی در مغز در حال رخ دادن است. یک پژوهش نشان داده است که خنده به کودکان کمک میکند تا استرس خود را مدیریت کنند و تجربیات جدید را بپذیرند.به نظر میرسد امید و شوخطبعی فقط چاشنی زندگی نیستند، بلکه اساس دستورالعملی برای رشد سالم هستند. وقتی خنده کودکان را میبینیم، شاهد درخشش مغز آنها در یادگیری، ارتباط و رشد هستیم.
خنده چگونه حافظه را تقویت میکند؟
میرشهرام عضو هیئت مدیره انجمن علوم اعصاب ایران میگوید: «خنده شبکهای از مناطق مغز مانند نواحی حرکتی و قشر پیشپیشانی را درگیر میکند. خنده بر ضربان قلب، تنفس و تولید آنتیبادیها تأثیر میگذارد. همچنین هورمونهای استرس کورتیزول و اپینفرین را کاهش میدهد و مواد شیمیایی شادیآور دوپامین»، سروتونین و اندورفین را افزایش میدهد. خنده میتواند سیستم ایمنی را تقویت کند و حافظه را بهبود ببخشد.تصویربرداریهای عصبی نشان میدهند که خنده نقش مهمی را در فعالیت مغز بر عهده دارد، زیرا طنز از نظر شناختی نیازمند توجه است و انعطافپذیری عصبی را درگیر میکند. این کار، مغز را برای پیشبینی و حل تنش بین ایدههای متناقض به چالش میکشد و یک تمرین ذهنی را فراهم میآورد که تفکر خلاق را افزایش میدهد و هم حافظه کاری و هم لوبهای پیشانی را فعال میکند. »در والدین و فرزندانشان، خنده میتواند سطح هورمون شادیآور اکسیتوسین را افزایش دهد و هماهنگی عصبی را در طول تعاملات والدین و فرزند تقویت کند. به عبارت دیگر، خنده میتواند پیوندهای عاطفی ایجاد کند. این پیوندها برای کودک سودمند هستند و حتی به کاهش فرسودگی شغلی و استرس والدین کمک میکنند.خنده به توسعه مهارتهای اجتماعی و هوش هیجانی کمک میکند. بازی و خنده ساده مشترک بین والدین و فرزندان به همراه تماس چشمی، لبخند، نزدیکی و توجه مشترک به یک کار میتوانند ارتباط را تقویت کنند.
چگونه خنده کودکان را مقاومتر میکند؟
صفری توضیح میدهد: «بازی خلاقانه و شاد، درخشانترین عملکرد خود را در سطح مولکولی انجام میدهد؛ به ویژه زمانی که مغز انسان در پذیراترین حالت خود قرار دارد. بازی شادیآور خودجوش، پادزهری برای استرس است، زیرا سطح اندورفینهای آزادشده توسط مغز را افزایش میدهد.»شوخطبعی و امید علاوه بر تقویت پیوندها میتواند تابآوری کودک را در برابر رویدادهای استرسزا بهبود ببخشد. ارتباط بین تنظیم همزمان و خودتنظیمی اکنون به خوبی اثبات شده است. تنظیم همزمان به معنای روش هدایت کودک در اوایل زندگی توسط یک بزرگسال دلسوز و حامی است؛ به طوری که یک مدل کارآمد را برای خودتنظیمی در دوران بلوغ داشته باشد. در برخی از کودکانی که آسیبهای روانی گستردهای را تجربه کردهاند، یافتن دقیق راههای ملایم برای ایجاد شادی و امید و کاهش بار سیستم عصبی آنها میتواند به یافتن مسیری برای بازگشت به احساس امنیت و داشتن تجربیات جدید کمک کند.
خنده؛ حلقه گمشده آموزش
به گفته صفری طنز میتواند بار شناختی را کاهش دهد و اطلاعات پیچیده را بیشتر قابل هضم و بهیادماندنی کند. آیا ممکن است امید، طنز و ارتباط انسانی، حلقههای گمشدهای باشند که برای نوسازی الگوی آموزشی کنونی به آنها نیاز داریم؟طنز ارتباط انسانی را تشویق میکند و سیستم عصبی را تقویت میکند و محیط بسیار بهتری را برای یادگیری به وجود میآورد روابط امن و محیطهای بازی بدون استرس، یادگیری را ارتقاء میدهند. برنامه درسی هرگز نباید بر این دو عامل اساسی اولویت داده شود. شاید روزی ارزش امید، شوخ طبعی و ارتباط انسانی به همان اندازه که شایسته است، جدی گرفته شود.
انتهای پیام//
نظر شما