به گزارش حیات، عباسعلی رضایی مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ، در گفتوگویی، با اشاره به عظمت مقام شهدای غریب در اسارت گفت: شهدایی که در غربت اردوگاههای دشمن و بهدور از وطن، خانواده و پرچم میهن به شهادت رسیدند، از بلندمرتبهترین مصادیق ایثار و ایمان در تاریخ دفاع مقدس بهشمار میآیند. آنان در اوج تنهایی و تحت شدیدترین شکنجههای جسمی و روحی، نهتنها از آرمانهای انقلاب اسلامی دست نکشیدند، بلکه عزت، استقامت و هویت دینی خود را تا واپسین لحظه حفظ کردند.
وی افزود: شهدای غریب در اسارت، سالهای عمر خود را در فضایی آکنده از فشار روانی و خشونت بعثیها سپری کردند اما هیچگاه تسلیم اراده دشمن نشدند. صبر، توکل و پایداری این آزادگان، دشمن را در شکستن روح آنان ناکام گذاشت و در نهایت، همین استقامت الهی بود که شهادت را به نقطه پایان حیات سراسر مجاهدت آنان تبدیل کرد؛ شهادتی مظلومانه که در دل غربت رقم خورد، اما در بلندای تاریخ ماندگار شد.
مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ با بیان اینکه در شهر تهران ۶۷ شهید غریب در اسارت تاکنون شناسایی شدهاند و تعداد دیگری از پرونده شهدا در حال بررسی میباشد و امکان افزایش این آمار وجود دارد تصریح کرد: این شهدا، گنجینههای معنوی ملت ایراناند که مظلومیت و عظمتشان باید بهدرستی برای نسلهای امروز و آینده تبیین شود. روایت صادقانه از رنجها، ایمان و وفاداری آنان در دوران اسارت، بخشی جداییناپذیر از هویت ملی و فرهنگی ماست و نباید به فراموشی سپرده شود.
رضاییبا تاکید بر مظلومیت این شهدا خاطرنشان کرد: مظلومیت این شهدا عمیق و کمتر دیدهشده است؛ شهادتی دور از وطن، بدون بدرقه و اغلب زیر شکنجههای جسمی و روانی دشمن. این شهدا نه در میدان نبرد، بلکه در میدان ایمان آزموده شدند و مظلومانهترین شکل وفاداری به آرمانها را به نمایش گذاشتند.
وی در پاسخ به این پرسش که کنگره شهدای غریب در اسارت درصدد است تا چه زاویهای را به این روایت بیفزاید و چه خلأیی را ترمیم نماید؟ افزود: بخش مهمی از دفاع مقدس، در «سکوت اردوگاهها» رقم خورده است؛ جایی که نه صدای گلوله بود و نه پرچم، اما جهاد ادامه داشت. این کنگره آمده تا روایت مقاومت در قفس را به متن تاریخ بیاورد؛ مقاومتی که در آن، ایمان جای اسلحه را گرفت و صبر، به بلندترین شکل جهاد تبدیل شد.
رضایی با اشاره به جایگاه تهران را در این کنگره گفت: تهران بهعنوان پایتخت کشور، سهم معناداری در میزبانی شهدای غریب در اسارت دارد. این شهر نهتنها محل زندگی بسیاری از این شهدا بوده، بلکه امروز یکی از کانونهای اصلی روایتگری و بازخوانی مظلومیت آنان برای افکار عمومی کشور محسوب میشود.
وی یادآور شد: شهدای غریب در اسارتثابت کردند مقاومت فقط ایستادن پشت خاکریز نیست؛ گاهی نشستن در سلول انفرادی و حفظ باورها، بزرگترین پیروزی است. این شهدا معنای عمیقتری از آزادگی را به تاریخ افزودند؛ آزاد بودنی که حتی در زنجیر هم شکستنی نیست.
مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ ادامه داد: کنگره برای ما یک ایستگاه نیست، یک مسیر است. مسیری برای نهادینهسازی این روایت در فرهنگ عمومی، تولید محتوای ماندگار و جلوگیری از فراموششدن شهدایی که کمصدا، اما بسیار اثرگذار به شهادت رسیدند.
رضایی بیان کرد: نسل جوان از این شهدا میتواند معنای واقعی پایداری در سختترین شرایط را ببیند. فهم اینکه انسان چگونه میتواند در اوج فشار، هویت و ایمان خود را حفظ کند، یک درس عمیق تربیتی و انسانی است که فراتر از زمان و نسل معنا دارد.
وی عنوان کرد: خانوادههای شهدای غریب در اسارت، راویان صبور تاریخی هستند که سالها در سکوت، بار این داغ را به دوش کشیدهاند. روایت آنان نهفقط مکمل اسناد تاریخی، بلکه روح زنده این کنگره و پل اتصال نسل امروز با حقیقت آن روزهاست.
وی با تاکید بر آغاز رسمی کنگره از ۱۸ دیماه گفت: انتظار ما نگاه مسئولانه و عمیق است، نه صرفاً بازتاب مناسکی. رسانهها باید روایتگر رنج، عظمت و پیام این شهدا باشند و دستگاهها کمک کنند این صدا به شکلی ماندگار در جامعه طنینانداز شود.
رضایی درباره پیام اصلی کنگره شهدای غریب در اسارت تصریح کرد: زنده نگه داشتن یاد و نام شهدای غریب در اسارت، ادای دِینی است به مردانی که حتی در بند دشمن، آزادگی را معنا کردند و جان خویش را فدای اعتقادات و میهن اسلامی نمودند. بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ خود را متعهد میداند با پاسداشت این سرمایههای عظیم معنوی، اجازه ندهد غریبی شهادت آنان، به غفلت تاریخی در ذهن جامعه بدل شود و راه و پیامشان در تاریکی فراموشی کمرنگ گردد.
انتهای پیام/
نظر شما