به گزارش حیات، مشرق به نقل از خبرگزاری افه نوشت؛ استفانی رودریگس، روزنامهنگار کلمبیایی و برنده جایزه بینالمللی آزادی مطبوعات کمیته حفاظت از روزنامهنگاران (CPJ) در سال جاری میلادی، میگوید هرگز تصور نمیکرد کشوری که برای یافتن امنیت به آن پناه برده بود، او را به مدت ۱۶ روز در بازداشت اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) نگه دارد.
وی در گفتوگو با خبرگزاری افه، با یادآوری بازداشت خود در چهارم مارس گذشته (۱۳ اسفند ۱۴۰۴) در شهر نشویل ایالت تنسی اظهار داشت: من از کلمبیا برای یافتن امنیت به اینجا آمدم، اما در نهایت در همین کشور مانند بدترین مجرمان بازداشت شدم.
رودریگس هنگام بازداشت، به همراه همسر آمریکایی خود با خودرو در حال تردد بود. این زوج پس از آنکه دخترشان را در ایستگاه اتوبوس مدرسه پیاده کردند، به مسیر خود ادامه میدادند. خودروی آنها نشان رسانه اسپانیاییزبان «نشویل نوتیسیاس» (Nashville Noticias) را داشت؛ رسانهای که رودریگس از سال ۲۰۲۲ در آن مشغول به کار است و با شبکه تلویزیونی یونیویژن همکاری دارد.
این روزنامهنگار ابتدا به زندانی در شهرستان اتووا در ایالت آلاباما منتقل شد و سپس در ۱۲ مارس (۲۱ اسفند ۱۴۰۴) به یکی از مراکز بازداشت اداره مهاجرت آمریکا در ایالت لوئیزیانا انتقال یافت.
اداره مهاجرت و گمرک آمریکا در توجیه بازداشت وی مدعی شد که رودریگس بیش از مدت مجاز تعیینشده در ویزای خود در این کشور اقامت داشته و در دو نوبت نیز در قرارهای مربوط به امور مهاجرتی حاضر نشده است.
ابهام در پرونده مهاجرتی و احتمال اقدام تلافیجویانه
با این حال، وکلای رودریگس تأکید دارند که درخواست پناهندگی وی همچنان در دست بررسی بوده و او نیز روند قانونی دریافت اقامت از طریق ازدواج با شهروند آمریکایی را آغاز کرده بود. به گفته وکلای این روزنامهنگار، یکی از قرارهای مهاجرتی به دلیل وقوع طوفان زمستانی لغو شده بود و مأمور مربوطه نیز نتوانسته بود اطلاعات مربوط به قرار بعدی را در سامانه پیدا کند.
رودریگس با اشاره به احتمال ارتباط بازداشتش با فعالیتهای حرفهای و گزارشهای انتقادی خود درباره عملکرد مأموران مهاجرت آمریکا، این اقدام را احتمالا نوعی تلافیجویی میداند.
وی در این باره گفت: یک روز پیش از بازداشتم، ویدئویی حدود سهدقیقهای منتشر کرده بودم که در آن، نحوه عملکرد مأموران هنگام بازداشت مهاجران را فریم به فریم بازسازی کرده بودم. تا پیش از آن، معمولا از تصاویر ضبطشده شهروندان عادی که همسایگان ارسال میکردند، استفاده میکردم.
این خبرنگار همچنین به یاد میآورد که یکی از مأموران اداره مهاجرت آمریکا پس از شناسایی هویت وی به او گفته بود: آهان، تو همان روزنامهنگار نشویل هستی.
رودریگس در ادامه از برخوردهای تحقیرآمیز در دوران بازداشت خود خبر داد و گفت پس از آنکه او را به داشتن شپش متهم کردند، وی را به انفرادی فرستادند و در جریان روند بازداشت، لباسهایش را از تنش درآوردند و مادهای شیمیایی روی بدنش پاشیدند.
این روزنامهنگار شرایط بازداشتگاه را سرشار از اضطراب و بلاتکلیفی توصیف کرد و گفت: روزهایی مملو از نگرانی و بیاطمینانی بود؛ چنین تجربهای را برای هیچکس نمیخواهم.
وی با اشاره به وضعیت نامناسب بهداشتی و رفاهی بازداشتگاه افزود: غذاها فاسد بودند و اتاقها بیش از حد شلوغ بودند؛ بهگونهای که گاهی حدود ۷۰ نفر در یک اتاق نگهداری میشدند.
رودریگس همچنین از وضعیت زنانی گفت که بدون اطلاع از سرنوشت پروندههایشان در بازداشت به سر میبردند و نمیدانستند چه مدت باید در آن شرایط بمانند یا چه زمانی دوباره فرزندانشان را خواهند دید.
وی در بخشی از روایت خود، از دختری جوان اهل اکوادور یاد کرد که برای تحمل شرایط بازداشت، با خمیر دندان روی سقف سلول خود نقش ستارهها و ماه را ترسیم میکرد. رودریگس در این باره گفت: این تنها راهی بود که او میتوانست احساس آزادی کند.
آزادی با وثیقه
به گزارش افه، یک قاضی مهاجرت آمریکا در ۱۶ مارس (۲۵ اسفند ۱۴۰۴) با تعیین وثیقه ۱۰ هزار دلاری با آزادی رودریگس موافقت کرد، اما اداره مهاجرت با محفوظ نگه داشتن حق تجدیدنظرخواهی خود، اجرای حکم آزادی وی را به تأخیر انداخت. این روزنامهنگار سرانجام در ۱۹ مارس (۲۸ اسفند ۱۴۰۴) آزاد شد. تا آن زمان، بیش از ۴۰ سازمان مدافع آزادی مطبوعات خواستار آزادی این روزنامهنگار شده بودند.
این نخستین بار نبود که فعالیت حرفهای رودریگس جان او را به خطر میانداخت. وی در سال ۲۰۲۱، پس از یک دهه فعالیت بهعنوان خبرنگار شبکه تلویزیونی «آرسیان» (RCN) و رسانههای رادیویی کلمبیا، کشورش را ترک کرد و به آمریکا رفت.
این روزنامهنگار پس از آنکه به دلیل انتشار گزارشهایی درباره یک مورد آدمربایی و حمله به یک ایستگاه پلیس در کلمبیا با تهدیدهای مرگ مواجه شد، ناچار به ترک وطن شد.
رودریگس پس از استقرار در شهر نشویل، فعالیت رسانهای خود را بر مسائل و مشکلات خانوادههای مهاجر متمرکز کرد و از ماه مه ۲۰۲۵ (اردیبهشت ۱۴۰۴) پوشش خبری عملیاتهای یورش و بازداشت مهاجران از سوی مأموران اداره مهاجرت آمریکا را افزایش داد.
وی درباره فعالیتهای خود در این زمینه گفت: گاهی سحرگاه از خانه خارج میشدیم تا مردم را از حضور مأموران آگاه کنیم. در واقع، فعالیت ما بیشتر جنبه اجتماعی داشت؛ علاوه بر اطلاعرسانی درباره عملیاتهای یورش، تماسهای تلفنی اعضای خانوادههای مستأصل را دریافت میکردیم و برای کمک به افرادی که پس از بازداشت یکی از عزیزانشان با کمبود منابع مالی مواجه میشدند، کمکهای مردمی جمعآوری میکردیم.
هراس از حضور در خیابان؛ پیامد تشدید سیاستهای مهاجرتی آمریکا
این روزنامهنگار کلمبیایی که یک دختر دارد و در انتظار تولد فرزند دیگری است، اذعان میکند که برای خروج از خانه و انجام وظایف حرفهای خود در خیابان احساس ترس میکند.
وی با اشاره به فضای هراسی که تشدید سیاستهای مهاجرتی آمریکا بر جای گذاشته است، هشدار میدهد: همچنان به تهیه گزارش درباره مسائل مهاجرتی ادامه دادهام، اما با احتیاط بیشتر. در نهایت، این جامعه مهاجران است که بیشترین آسیب را متحمل میشود.
بر اساس اطلاعیه رسمی کمیته حفاظت از روزنامهنگاران (CPJ)، مراسم سیوششمین دوره جوایز بینالمللی آزادی مطبوعات این کمیته، پنجشنبه شب به وقت نیویرک در این شهر برگزار شد و طی آن از رودریگس و تنی چند از خبرنگاران زندانی تقدیر بعمل آمد.
همچنین جایزه ویژه «گوئن آیفیل» برای آزادی مطبوعات به یک روزنامهنگار اهل السالوادور اهدا شد.

نظر شما