به گزارش حیات، مشرق به نقل از شبکه خبری فرانس ۲۴ نوشت؛ دومینیک دو ویلپن (Dominique de Villepin)، نخستوزیر پیشین فرانسه، روز جمعه ۲۹ آبان ۱۴۰۵ (۲۰ نوامبر ۲۰۲۶) نامزدی خود را در انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۷ این کشور بطور رسمی اعلام کرد. او که در سال ۲۰۰۳ با گفتن «نه» فرانسه به جنگ عراق به چهرهای شناختهشده در جهان تبدیل شد، در سالهای اخیر با موضعگیری درباره مسائل بینالمللی، بهویژه جنگ غزه، بار دیگر به صحنه رسانهای بازگشته است؛ اما محبوبیت او بیشتر در میان افکار عمومی چپ است.
بازگشت یک چهره تاریخی به رقابت
دو ویلپن ۲۰ سال پس از نخستوزیری و پس از یک دوره انزوای سیاسی، وارد انتخاباتی میشود که راست و میانهرو در آن دچار چنددستگی است؛ همین چنددستگی، فضای سیاسی لازم برای ظهور یک نامزد «نه چپ، نه راست» را فراهم کرده است.
دو ویلپن ۷۳ ساله است. او در سال ۲۰۰۳ وزیر امور خارجه فرانسه بود و با سخنرانی در شورای امنیت سازمان ملل در برابر حمله آمریکا به عراق ایستاد؛ همان سخنرانی او را به «مردِ نه» مشهور کرد. او در سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ در دولت ژاک شیراک وزیر کشور و سپس نخستوزیر بود. دور نخست انتخابات ریاستجمهوری ۲۹ فروردین ۱۴۰۶ (۱۸ آوریل ۲۰۲۷) برگزار میشود.
پارادوکس ساختاری
محبوبیت او در میان چپگراهاست اما او باید رای راستگرایان را به دست آورد. این شکاف میان «تصویر مثبت» و «رفتار انتخاباتی» مهمترین ضعف او و در همان حال جذابترین نکته خبر است.
او در نشست خبری دیروز (جمعه) خود در پاریس، فضای سیاسی کنونی فرانسه را «پوسیدگی سیاسی» خواند و گفت میان ماکرونیسم، لوپنیسم و ملانشونیسم نوعی «پیمان» بسته شده که به سود هر سه جریان است. دو ویلپن خط سیاسی خود را «گولیسم چپ» توصیف کرد؛ یعنی پیوند سنت سیاسی شارل دوگل با عدالت اجتماعی. او گفت: من طرفدار عدالت اجتماعی هستم و همین مرا در جناح چپ مینشاند؛ طرفدار نظم جمهوری هستم و همین مرا در جناح راست قرار میدهد.
بر اساس این گزارش، مهمترین نکته نامزدی او همین است: محبوبیتش بیشتر در میان افکار عمومی چپ است، اما رأی چپ را در اختیار ندارد. نظرسنجی مؤسسه ایفوپ-فیدوسیال (Ifop-Fiducial) در ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴ (۱۲ مه ۲۰۲۵) نشان میداد ۵۵ درصد رأیدهندگان چپ و ۶۵ درصد هواداران فرانسه تسلیمناپذیر (La France insoumise) نظر مثبتی درباره او دارند. با این حال، کارشناسان میگویند رأیدهنده جریان چپ در نهایت به ژان-لوک ملانشون (Jean-Luc Mélenchon) رهبر حزبش رای میدهد. خود او هم در نظرسنجیها تنها حدود ۳ درصد حمایت دارد؛ یعنی از هر صد رأیدهنده، سه نفر.
وزن سیاست خارجی در انتخابات ۲۰۲۷
با بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید و ادامه جنگ اوکراین و غزه، «توان مذاکره با ترامپ و پوتین» به یک شعار انتخاباتی تبدیل شده است. بنا بر این گزارش دو ویلپن میتواند روی این کالای کمیاب سرمایهگذاری کند.
دو ویلپن از ۱۵ مهر ۱۴۰۲ (۷ اکتبر ۲۰۲۳) و آغاز جنگ غزه، حضوری همیشگی در رسانههای فرانسه داشته است. او اقدام اسرائیل در غزه را «نسلکشی» میخواند و برگ برنده خود را تجربه دیپلماتیک میداند. نزدیکانش میگویند او تنها سیاستمدار فرانسوی است که میتواند «بدون آنکه خود را مضحکه کند، با ترامپ یا پوتین سخن بگوید».
رسانه های فرانسوی میگویند وزن انتخاباتی دو ویلپن زیاد و دستیابی او به کاخ الیزه هموار نیست. نخست باید ۵۰۰ امضای حمایت از نامزدی گرد آورد؛ سدی که در سال ۲۰۱۲ از آن عبور نکرد. دیگر آنکه، منتقدان فعالیتهای پرسود او در خارج و هدایایی را که در دوران وزارت خارجه دریافت کرده بود را به او خرده میگیرند؛ هرچند او هرگونه تعارض منافع را رد میکند.
به گفته تحلیلگران، نامزدی دو ویلپن یک آزمون است: آیا در فرانسه، پس از فروپاشی دوگانهٔ سنتی چپ و راست، یک جریان میانه و مستقل از مکرون میتواند پایگاه رأی برای خود بسازد یا نه و اینکه آیا محبوبیت رسانهای به پای صندوق رأی میرسد یا در حد تصویر میماند.
نظر شما