امید ذاکریخواهان، فرزند شهید طالب ذاکریخواهان از شهدای هشت سال دفاع مقدس، همسر شهیده الهام کریمی، معاون مدرسه دخترانه شجره طیبه و پدر شهیده حنانه ذاکریخواهان، در گفتوگو با خبرنگار حیات در تشریح ابعاد این حادثه و ویژگیهای اخلاقی و شخصیتی شهدای خانواده خود، اظهار کرد: در این حادثه، پنج تن از عزیزانم شامل دختر کوچکم حنانه ذاکریخواهان، همسرم الهام کریمی، انسیه کریمی، خواهر همسرم و دخترخالهام، سپهر کریمی، برادرزاده همسرم و صالح عباسی، خواهرزاده همسرم، در مدرسه شجره طیبه به درجه رفیع شهادت نائل شدند.
وی ضمن قدردانی از بنیاد شهید و امور ایثارگران کشور و تمامی دستاندرکاران برگزاری پویش ملی ایثار، افزود: برگزاری چنین پویش بزرگ و اثرگذاری میتواند زمینهساز تقویت روحیه مقاومت، ایثار و فداکاری در میان جوانان و نوجوانان باشد.
ذاکریخواهان با اشاره به طرح موضوع ملی و بینالمللی شدن پویش ایثار از سوی معاون رئیسجمهور و رئیس بنیاد شهید و امور ایثارگران، ابراز امیدواری کرد که با گسترش این حرکت فرهنگی، زمینه حفظ و تبیین منزلت و جایگاه شهدا در جامعه بیش از پیش فراهم شود.

شهید طالب ذاکریخواهان؛ الگویی از روحیه جهادی و خدمت به مردم
پدر شهیده حنانه ذاکریخواهان با اشاره به سابقه مبارزاتی و روحیه جهادی پدر شهیدش گفت: پدرم در سال ۱۳۶۱ به درجه رفیع شهادت نائل شد. ایشان فردی مبارز و برخوردار از روحیه جهادی بود که به دلیل تعامل، همکاری و تلاش برای حل مشکلات مردم روستاها و شهرستان میناب، در میان مردم شناختهشده و مورد احترام بود.
شهیده الهام کریمی؛ معلمی دلسوز و یاور دانشآموزان نیازمند
وی در ادامه با بیان ویژگیهای اخلاقی و اجتماعی همسر شهیدش، الهام کریمی، اظهار کرد: همسرم از معلمان خیر و دلسوز مدرسه بود که همواره برای رفع مشکلات دانشآموزان و والدین آنان تلاش میکرد و در کمک به دانشآموزان کمبرخوردار پیشگام بود.
ذاکریخواهان افزود: همسرم در فعالیتهای خیرخواهانه و ترویج فرهنگ ایثار و شهادت اهتمام ویژهای داشت و طی چندین سال بهعنوان معلم برتر شهرستان میناب معرفی شده بود.
وی با اشاره به آرزوی همسرش پیش از شهادت تصریح کرد: همسرم حدود دو ماه پیش از شهادتش ابراز کرده بود که دوست دارد همچون پدر شهیدم به مقام رفیع شهادت نائل شود؛ آرزویی که بیانگر عمق ارادت و باور او به فرهنگ ایثار و شهادت بود.

شهیده حنانه؛ دختری مهربان، مهماننواز و عدالتخواه
پدر شهیده حنانه ذاکریخواهان در توصیف شخصیت دختر کوچکش گفت: حنانه دختری بسیار مهربان و مهماننواز بود و احترام به والدین و اطرافیان را سرلوحه رفتار خود قرار میداد.
وی ادامه داد: یکی از ویژگیهای برجسته حنانه، روحیه بخشندگی و توجه به دیگران بود؛ بهگونهای که حتی اگر آدامسی به او میدادند، ابتدا تشکر میکرد و سپس آن را با دوستانش تقسیم میکرد. هنگام دریافت خوراکی نیز تلاش میکرد آن را میان دانشآموزان تقسیم کند و عدالت را رعایت کند.
ذاکریخواهان با اشاره به آرزوی قلبی دخترش پیش از شهادت خاطرنشان کرد: حنانه دوست داشت پدربزرگ شهیدش را زیارت کند و همواره از این آرزو سخن میگفت.
ضرورت ترویج فرهنگ ایثار و احقاق حقوق مظلومان
وی در پایان با ابراز امیدواری نسبت به تداوم برگزاری همایشها و برنامههای فرهنگی در سطح ملی، تأکید کرد: امیدواریم با برگزاری چنین برنامههایی، شاهد تقویت روحیه ایثار، مبارزه، تلاش و جهاد در جامعه باشیم و این حرکتها در مسیر پیشرفت کشور، تقویت نظام جمهوری اسلامی ایران و احقاق حقوق مردم مستضعف و مظلوم جهان مؤثر واقع شود.
انتهای پیام/ خرد
نظر شما