به گزارش حیات به نقل از ناسا، فضاپیما در لحظه تعقیب دنباله‌دار در فاصله حدود ۴۷۲ میلیون کیلومتری زمین قرار داشت، اما فاصله‌اش تا سطح دنباله‌دار «67پی/چوریوموف-گراسیمنکو»(67P/Churyumov-Gerasimenko) تنها ۱۶ کیلومتر بود. در پس‌زمینه و در نزدیکی بالای کادر، جریان‌هایی از گرد و غبار و گاز از هسته عجیب و دو بخشی این دنباله‌دار به بیرون ساطع می‌شوند.

نور شدید خورشید از یکی از آرایه‌های خورشیدی ۱۴ متری روزتا می‌درخشد. در واقع، دو نوردهی کوتاه و یکی بلند با استفاده از سیستم دوربین CIVA روی کاوشگر متصل به روزتا برای ثبت این صحنه‌ چشمگیر با کنتراست بالا ترکیب شدند. محل فرود اولیه‌ انتخاب‌شده برای روزتا، نیم‌کره‌ مرئی لوب کوچکتر هسته بود.

این آخرین تصویری بود که دوربین Philae پیش از جدا شدن از روزتا در ۱۲ نوامبر ثبت کرد. اندکی پس از جدایی، Philae یک عکس دیگر را به سمت مدارگرد گرفت و فرود خود را روی هسته‌ دنباله‌دار آغاز کرد.

انتهای پیام//