آلفرد بالایانس، پسرخاله یکی از شهدای ارمنی دوران دفاع مقدس، در گفت‌وگو با خبرنگار حیات با اشاره به سال‌های چشم‌انتظاری خانواده برای بازگشت این شهید از جبهه، اظهار کرد: شهید در جبهه زبیدات در جنوب دهلران حضور داشت و خانواده ما پس از پایان جنگ، چشم‌انتظار بازگشت او در میان آزادگان بودند.

وی ادامه داد: شهید معمولاً همراه یکی از دوستانش رفت‌وآمد داشت و ما نیز می‌دانستیم که این دوستی نزدیک میان آنها وجود دارد. روزی که آزادگان به کشور بازگشتند، فضای خاصی در تهران حاکم بود و مردم با شلیک‌های هوایی و ابراز شادی، از آزادگان استقبال می‌کردند. در میان جمعیت، دوست شهید را دیدیم؛ از یک طرف بسیار خوشحال بودیم که او را سالم می‌بینیم و از طرف دیگر، وقتی متوجه شدیم شهید در کنار او نیست، اندوهگین شدیم.

بالایانس افزود: با این امید که شاید شهید در گروه‌های بعدی آزادگان بازگردد، همچنان منتظر ماندیم، اما متأسفانه هیچ‌گاه بازنگشت. پس از آنکه مشخص شد همه آزادگان به کشور بازگشته‌اند و خبری از او نیست، دوستش درباره سرنوشت او توضیحاتی داد.

وی با اشاره به روایت دوست شهید از آخرین روزهای حضور او در جبهه گفت: طبق آنچه دوستش تعریف کرد، شهید در سال ۱۳۶۷ و در جریان درگیری‌های جبهه زبیدات به شهادت رسیده بود. خانواده در تمام این مدت امیدوار بودند که شاید او مجروح شده و تحت مداوا قرار گرفته باشد، اما در نهایت مشخص شد چنین اتفاقی نیفتاده است.

پسرخاله این شهید همچنین با اشاره به فعالیت‌های اجتماعی او اظهار کرد: شهید فردی بسیار فعال در امور اجتماعی بود و در کنار خلیفه‌گری و جامعه ارامنه حضور پررنگی داشت و همواره در فعالیت‌های مربوط به اقلیت ارامنه و امور اجتماعی آنان مشارکت می‌کرد. این روحیه اجتماعی و حضور در صحنه، یکی از ویژگی‌های بارز او بود.

بالایانس درباره انتظارات خانواده شهدا از مسئولان و مردم نیز گفت: همین که مسئولان و مردم یاد شهدا را زنده نگه می‌دارند و برای آنان مراسم برگزار می‌کنند، برای ما ارزشمند و قابل تقدیر است. ما از اینکه مسئولان همچنان به یاد خانواده شهدا هستند، سپاسگزاریم.

وی در ادامه خطاب به مردم تأکید کرد: من نه فقط نسبت به پسرخاله خودم، بلکه نسبت به همه شهدای جنگ تحمیلی احساس مسئولیت و دین دارم. امروز در بسیاری از کوچه‌ها و خیابان‌ها تصاویر شهدا را می‌بینیم. از مردم می‌خواهم وقتی از کنار تصویر یک شهید عبور می‌کنند، بی‌تفاوت نباشند؛ حتی برای یک لحظه بایستند، تصویر او را ببینند و دعایی برایش بکنند.

پسرخاله این شهید ارمنی خاطرنشان کرد: باید بدانیم که همه ما مدیون شهدا هستیم. یاد و نام آنها نباید تنها به مراسم‌ها محدود شود و هر یک از ما می‌توانیم با احترام گذاشتن به تصویر و نام شهدا، بخشی از این دین را ادا کنیم.

انتهای پیام/ المیرا خرد