به گزارش حیات به نقل از ایرنا، ممنوعیت ورود و دفن زباله ها در جنگل های مازندران که در دولت چهاردهم با جدیت بیشتری پیگیری شد و از سوی دیگر صدور احکام قضایی برای ورود زباله در برخی از شهرستان های این خطه از شمال همانند سایت انجیلسی بابل سبب شد که در گام نخست اقدام موثری برای جلوگیری از ورود زباله ها به جنگلهای مازندران انجام شود.

اما دپوی میلیون ها تن زباله در برخی از سایت های دفن زباله مازندران به چالش جدی برای میراث عصر یخبندان تبدیل شدو کارشناسان خواستار ساماندهی و خروج این زباله ها به همراه شیرابه از جنگل‌های هیرکانی شدند.

از سوی دیگر اعتماد بخش خصوصی با حمایت های دولت برای سرمایه گذاران در حوزه پسماند زمینه ای برای گره گشایی های بزرگ در این خطه از شمال شد که از شرق تا غرب استان شروع به وزیدن کرد؛ آمل و بابل از جمله شهرهایی در مازندران بودند که مدت ها بحران زباله به بن بستی طولانی تبدیل شده بود که دولت با حمایت از بخش خصوصی و تخصیص اعتباری قابل توجه قصد دارد گره کور چندین ساله زباله آمل را همانند چند شهرستان دیگر برطرف کنید.

کارشناسان بر این مهم تاکید دارند که ممنوعیت ورود زباله های جدید به مناطق جنگلی یک اقدام موثر برای نجات این میراث کهن محسوب می شود اما ساماندهی زباله های موجود در این جنگلها یک ضرورت اجتناب ناپذیر است.

در شرایط فعلی مخالفت اهالی جنگل نشین برای ساماندهی زباله های دپو شده از جمله چالش های است که مدیریت استان با آن مواجه شد چرا که این اهالی بر این باورند ساماندهی زباله ها بهانه ای برای ورود زباله جدید به مناطق جنگلی محسوب می شود.

سایت زباله انجیلسی بابلکنار با دپوی چهار میلیون تن زباله از جمله سایت های است که اهالی انجیلسی و روستاهای همجوار مخالفت شدید خود را نسبت به ساماندهی زباله های این سایت اعلام کرند.

اهالی این منطقه بر این مهم تاکید دارند که در اواسط دهه ۷۰ خورشیدی بر اساس تعهد نامه کتبی قرار بود یک سال این منطقه جنگلی میزبان زباله باشد اما این امر بیش از ۲۵ سال ادامه پیدا کرد و در نهایت بعد از خرابی های گسترده زیست محیطی با حکم مرجع قضایی ورود زباله به این منطقه جنگلی ممنوه شد.

در شرایط فعلی کارشناسان تاکید دارند برای حل این مشکل و کسب اعتماد اهالی منطقه یک مکان جدید برای مدیریت پسماند بابل معرفی و تجهیزات در این مکان جدید نسبت شود و بعد از آن برای ساماندهی سایت زباله انجیلسی اقدام شود.

زباله زخم عمیق پیکر نحیف طبیعت شمال کشور است. زخمی که در ۲ دهه اخیر عمیق‌تر شده و مساحت آن نیز در نقاط مختلف شمال و به ویژه مازندران افزایش یافته است.

جانمایی نامطلوب مکان‌های دفن زباله مازندران در سه دهه اخیر سبب شده که اکنون مساحت عرصه‌های دپوی زباله در مازندران که عمدتا نیز در دل جنگل‌ها قرار دارند به حدود ۲۰۰ هکتار برسد.

دپوی این زباله‌ها و آلوده شدن خاک محیط تنها چالش ناشی از این روش دفع پسماند نیستند. نفوذ شیرابه‌ها به عمق زمین و آب‌های زیرزمینی تهدید بزرگی است که بر سلامت ساکنان اطراف این سایت‌های دپوی زباله تاثیر مستقیم می‌گذارد. زباله‌دان‌های تحمیل شده به طبیعت مازندران نبسیاری از زمین‌های باغی، شالیزاری و مراتع استان را به درجه‌ای از آلودگی رساندند که در سلامت محصولات تولیدی در این عرصه‌ها ابهام وجود دارد.

شهرهای مازندران به گونه‌ای گسترده شده که جنگل، کوه، دشت و مرتع بخشی از شهرها و روستاهای این استان را تشکیل می‌دهند و همه این اراضی هم در معرض تهدید زباله‌ها قرار دارند.

حل مشکل پسماند مازندران به ۸۰ درصد رسید

در این ارتباط استاندار مازندران اظهار کرد:با اقدامات جهادی، برنامه‌ریزی‌شده و مبتنی بر کار میدانی، بیش از ۸۰ درصد از مشکل پسماند استان حل شده و امروز مازندران به الگویی برای سایر استان‌های کشور در حوزه مدیریت پسماند تبدیل شده است.

مهدی یونسی رستمی گفت: در ابتدای مسئولیت، پسماند را به‌عنوان یکی از ابرچالش‌های اصلی استان اعلام کردیم و بر ضرورت ورود جدی و عملیاتی برای حل این معضل تأکید داشتیم.

وی افزود: امروز با مجموعه اقدامات انجام‌شده و ایجاد مراکز مدرن پسماند در استان، بیش از ۸۰ درصد مشکل پسماند مازندران حل شده است و این دستاورد حاصل یک حرکت جهادی، برنامه‌ریزی دقیق، هم‌افزایی دستگاه‌های اجرایی و حضور میدانی در عرصه خدمت به مردم است.

استاندار مازندران با بیان اینکه حل معضل پسماند نیازمند نگاه بلندمدت و اقدامات زیربنایی است، تصریح کرد: تلاش کردیم به جای اقدامات مقطعی، مسئله پسماند را به‌صورت اساسی دنبال کنیم و با استفاده از ظرفیت‌های مختلف، مسیر حل این ابرچالش را با جدیت پیش ببریم.

یونسی رستمی ادامه داد: امروز استان‌های مختلف کشور برای الگوبرداری و استفاده از تجربیات مازندران در حوزه مدیریت پسماند به استان سفر می‌کنند و اقدامات صورت‌گرفته در این بخش به یک تجربه قابل استفاده در سطح ملی تبدیل شده است.

تجربه مازندران یک مبنا شد

وی خاطرنشان کرد: اینکه تجربه مازندران مورد توجه سایر استان‌ها قرار گرفته، نشان می‌دهد اگر مسئله‌ای با برنامه، اراده، کار جهادی و حضور در میدان دنبال شود، حتی ابرچالش‌های چندین‌ساله نیز قابل حل و مدیریت هستند.

استاندار مازندران تأکید کرد: حل بیش از ۸۰ درصدی مشکل پسماند استان، نتیجه همکاری و هم‌افزایی مجموعه‌های مختلف و یک حرکت جهادی و برنامه‌ریزی‌شده برای رفع یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های مردم مازندران است.

جنگل های هیرکانی در زبان رایج و عامیانه مردم ایران جنگل های شمال نامیده می شود و این جنگل ها متراکم ترین ناحیه جنگلی ایران را تشکیل می دهند. این جنگل ها که در جنوب دریای خزر قرار گرفته اند بین کشورهای ایران و آذربایجان مشترک هستند. جنگل های هیرکانی از سال های بسیار دور به جا مانده اند و حتی برخی عمر آنها را با دایناسورها (دوره سوم زمین شناسی) برابر می دانند.

البته این جنگل ها را به دلیل قرار گیری در مجاورت دریای خزر، به نام کاسپینی – هیرکانی (Caspian Hyrcanian mixed forests) نیز می شناسند.

ارتفاع رویش درختان هیرکانی از سطح دریا آغاز می شود و تا ۲ هزار و ۸۰۰ متری ادامه می یابد. این پوشش گیاهی زمانی ۵۵ هزار کیلومتر مربع مساحت داشت که تاکنون ۵۱ درصد آن منقرض شده و تنها از ۱۰ درصد آن حفاظت صورت می گیرد.

همچنین در حال حاضر جنگلهای هیرکانی از غنی ترین اکوسیستم های جهان محسوب می شوند به طوری که بیش از ۲۹۶ گونه پرنده و در حدود ۶۰۰ گونه پستاندار، ۶۷ گونه ماهی، ۲۹ گونه خزنده و ۱۵۰ گونه درختی و بوته ای بومی (اندمیک) مانند درختان انجیلی و شمشاد در این جنگل ها زندگی می کنند.

از گونه های پرندگان ساکن در اکوسیستم جنگلهای هیرکانی می توان به گنجشک سانان، سار، دارکوب، اردک نوک پهن، قرقاول خزری، کبک، بلدرچین، کبوتر جنگلی، شاهین، قوش، دال، قرقی، اردک خاکستری، عقاب و جغد اشاره کرد و از گونه های پستانداران ساکن در این زیست بوم می توان مرال، شوکا، گرگ، گراز، خرس قهوه ای، روباه سر دو سیاه، شغال، سمور، تشی، خارپشت، موش جنگلی، خرگوش، گربه وحشی، گورکن و اسبچه خزر را نام برد.

درختان این جنگل ها از نوع مختلط پهن برگ حاشیه جنوب دریای خزر است که با آب و هوای نیمه مدیترانه ای و مرطوب سازگارند. جنگل های هیرکانی بر اساس ارتفاعی که در آن هستند (سطح دریا، کوهپایه های کم ارتفاع، کوهپایه های بلند، نقاط خیلی مرتفع) غالباً پوشش گیاهی متفاوتی دارند. از معروف ترین درختان این جنگل ها می توان راش، بلوط، توسکا، نارون، زبان گنجشک و شمشاد را نام برد.

به طور کلی از نظر علمی در عرض های جغرافیایی بیش از ۴۰ درجه جنگل، شرایط برای رشد درختان راش وجود ندارد، اما در جنگل های هیرکانی ایران که به طور متوسط در عرض ۳۸ درجه قرار گرفته اند، توده های فشرده درخت راش به صورت انبوه رشد کرده اند که از این نظر منحصر بفرد هستند.

انتهای پیام//