به گزارش حیات به نقل از رویترز، ۲۵ ریاضیدان برجسته جهان با انتشار نامهای سرگشاده نسبت به رقابت آزمایشگاههای هوش مصنوعی برای حل مسائل بزرگ ریاضی هشدار دادهاند؛ رقابتی که به گفته آنها میتواند اعتبار پژوهش، نحوه ثبت ایدهها و فرهنگ همکاری در جامعه علمی را با چالش روبهرو کند.تنش میان اپنایآی و جامعه ریاضی در روزهای اخیر از یک اختلاف بر سر یک مسئله علمی فراتر رفته و به بحثی گستردهتر درباره نقش هوش مصنوعی در تولید دانش تبدیل شده است. نقطه آغاز این جنجال، اختلاف میان تریستان باکمستر، استاد ریاضیات دانشگاه نیویورک، و اپنایآی بر سر حل مسئله «وجود و همواری ناویر-استوکس» بود؛ یکی از هفت مسئله هزاره که برای حل هرکدام جایزه یک میلیون دلاری تعیین شده است.باکمستر و لوون آلپوگه، ریاضیدانی که با شرکت آنتروپیک همکاری دارد، در روند پژوهش خود به پیشرفتهایی در این مسئله دست یافته بودند. این دو از ابزارهای هوش مصنوعی از جمله کدکس و کلود نیز استفاده کردند. باکمستر بعداً مدعی شد اطلاعاتی درباره مسیر تحقیق آنها به اپنایآی رسیده و این شرکت پس از اطلاع از پیشرفت آنها، تلاش خود را برای رسیدن به یک اثبات کامل آغاز کرده است.
اپنایآی نیز اعلام کرد تلاش جدی خود برای حل مسئله را از اول سپتامبر آغاز کرده است؛ زمانی که گزارشها و شایعاتی درباره حل مسائل هزاره منتشر شده بود. این شرکت سپس از دستیابی یک مدل نسل جدید خود به اثباتی برای مسئله ناویر-استوکس خبر داد. با این حال، همین ادعا پرسشهایی درباره زمان آغاز کار، میزان استفاده از ایدههای پژوهشگران و نحوه تعیین سهم افراد در این دستاورد ایجاد کرد.ماجرا زمانی ابعاد گستردهتری پیدا کرد که ۲۵ ریاضیدان برجسته، که همگی مدال فیلدز را دریافت کردهاند، در نامهای سرگشاده درباره روند فعلی رقابت هوش مصنوعی در ریاضیات هشدار دادند. آنها معتقدند انتشار شتابزده نتایج تولیدشده توسط مدلهای هوش مصنوعی، بدون فرصت کافی برای بررسی، تشریح روشها و ارجاع به کارهای قبلی، میتواند مشکلات جدی در زمینه انتساب علمی و حتی سرقت ادبی ایجاد کند.نگرانی اصلی فقط به این مسئله محدود نمیشود. ریاضیدانها میگویند اگر آزمایشگاههای بزرگ هوش مصنوعی بتوانند با صرف دهها میلیون دلار برای پردازش محاسباتی، مسیرهای تحقیقاتی را که پژوهشگران مستقل پیدا کردهاند سریعتر دنبال کنند و پیش از آنها به نتیجه برسند، انگیزه برای انتشار آزادانه ایدهها کاهش پیدا میکند. در چنین شرایطی، پژوهشگران ممکن است به جای همکاری و اشتراکگذاری یافتههای اولیه، اطلاعات خود را مخفی نگه دارند.
اختلاف بر سر اعتبار علمی نیز به بخش مهمی از این مناقشه تبدیل شده است. باکمستر پیشتر مدعی شده بود در مذاکرات با اپنایآی از او خواسته شده نام آلپوگه، همکارش و پژوهشگر مرتبط با آنتروپیک، از نتیجه مشترک حذف شود. اپنایآی در مقابل گفته است اثباتهای این شرکت تفاوتهای قابلتوجهی با کار پژوهشگران داشتهاند و نمیتوان با قطعیت گفت دادههای مربوط به استفاده آنها از محصولات اپنایآی در توسعه مدلها نقش داشته است.
همزمان، اپنایآی از حمایت مالی خود از یک رویداد ریاضی در مؤسسه فناوری کالیفرنیا نیز کنار کشید؛ اقدامی که پس از انتقاد برخی پژوهشگران این دانشگاه از حضور شرکتهای هوش مصنوعی در چنین برنامههایی انجام شد. این اتفاق نشان میدهد اختلاف موجود دیگر صرفاً یک مناقشه میان چند پژوهشگر و یک شرکت نیست و به بحثی گستردهتر در جامعه دانشگاهی تبدیل شده است.پشت این اختلاف، پرسشی بزرگتر قرار دارد: اگر هوش مصنوعی بتواند ایدههای جدید ریاضی تولید کند، چه کسی باید اعتبار آن را دریافت کند و چگونه باید این ایدهها وارد دانش رسمی بشر شوند؟ ریاضیدانهای امضاکننده نامه معتقدند ارزش ریاضیات فقط در تولید یک اثبات خلاصه نمیشود؛ بلکه آموزش، شکلگیری پرسشهای تازه، بررسی نتایج و انتقال دانش میان نسلهای مختلف پژوهشگران نیز بخشی از این فرایند است.به این ترتیب، مناقشه اپنایآی و ریاضیدانها میتواند به نمونهای مهم از چالشهای پیشروی پژوهش علمی در عصر هوش مصنوعی تبدیل شود؛ جایی که سرعت و توان محاسباتی شرکتهای فناوری با سنتهای قدیمی پژوهش، اعتبار علمی و همکاری آزاد دانشگاهی برخورد میکند.#هوش_مصنوعی #اپن_ای_آی #ریاضیات #هوش_مصنوعی_مولد #پژوهش_علمی #ناویر_استوکس #فناوری
نظر شما