به گزارش حیات به نقل از ایرنا، طب درد یکی از حوزه‌های تخصصی پزشکی است که با هدف تشخیص، کنترل و درمان انواع دردهای حاد و مزمن شکل گرفته است؛ حوزه‌ای که امروزه صرفاً به تسکین موقت درد محدود نمی‌شود، بلکه تلاش می‌کند با شناسایی علت درد و انتخاب روش درمانی مناسب، کیفیت زندگی بیمار را بهبود دهد. اهمیت این رشته زمانی بیشتر آشکار می‌شود که درد از یک علامت هشداردهنده بیماری فراتر رفته و خود به مشکلی پایدار و ناتوان‌کننده تبدیل شود. در چنین شرایطی، تشخیص و درمان به‌موقع درد می‌تواند از مزمن شدن آن و عوارض ناشی از تداوم درد جلوگیری کند.

درد یکی از مهم‌ترین علائمی است که می‌تواند نشانه بروز یک بیماری یا آسیب در بدن باشد، اما تداوم آن پس از درمان بیماری زمینه‌ای ممکن است خود به یک مشکل مستقل تبدیل شود. متخصصان بر این باورند که کنترل درد نباید به بعد از درمان بیماری موکول شود و در بیشتر موارد، درمان درد باید همزمان با درمان علت اصلی آن آغاز شود؛ چرا که درد حاد در صورت تداوم می‌تواند به درد مزمن تبدیل شود و درمان آن دشوارتر باشد.

درمان درد همزمان با درمان بیماری

در همین خصوص متخصص بیهوشی و مراقبت های ویژه و فلوشیپ فوق تخصصی درد در خراسان جنوبی با تأکید بر اینکه درد حاد نباید تحمل شود، گفت: در شرایطی که بیمار دچار یک آسیب یا بیماری مشخص است، ابتدا باید به متخصص مربوط به همان بیماری مراجعه کند، اما کنترل درد نیز می‌تواند به موازات درمان اصلی انجام شود.

دکتر محمود گنجی‌فرد در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: در خصوص درد حاد حتما باید متخصصین مربوطه در ابتدا مداخله نمایند بعنوان مثال کسی که دچار درد قفسه صدری یا درد مچ پا در اثر مسائل ارتوپدی است باید توسط متخصص قلب یا ارتوپدی ویزیت شود ولی به محض تشخیص باید بی دردی مد نظر قرار گیرد و در صورت لزوم از فوق تخصص درد کمک گرفته شود.

وی یادآور شد: با این حال، متخصص درد نیز می‌تواند به موازات درمان اصلی، برای کنترل درد بیمار کمک کند.

این متخصص بیهوشی افزود: به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود بیمار درد را تحمل کند؛ چه فردی که در بیمارستان بستری است، چه بیماری که قرار است تحت عمل جراحی قرار گیرد و چه فردی که درگیر یک بیماری مشخص است، باید وضعیت درد او از نظر تشخیص و درمان تعیین تکلیف شود. عوارض مهم درد حاد اضطراب، آثار سوء قلبی عروقی، کم تحرکی و تبدیل شدن به درد مزمن است. از مهمترین عوارض درد مزمن نیز میتوان به افسردگی ، کاهش کیفیت زندگی، اختلال خواب و از کار افتادگی اشاره کرد

وی ادامه داد: مراجعه برای درمان درد به این معنا نیست که دیگر هیچ درمانی برای بیماری اصلی وجود ندارد زیرا بسیاری از بیماری‌ها دوره مشخصی دارند و در همان دوره نیز قابل درمان هستند، اما لازم است درد بیمار همزمان کنترل شود تا پس از درمان بیماری، درد به شکل یک پدیده مستقل و یک بیماری جداگانه باقی نماند.

درد بیش از سه ماه، مزمن تلقی می‌شود

دکتر گنجی‌فرد درباره تفاوت درد حاد و مزمن نیز اظهار کرد: در تعریف درد مزمن معمولاً سه ماه به عنوان یک معیار مطرح می‌شود؛ یعنی اگر درد بیش از سه ماه ادامه پیدا کند یا پس از ترمیم و بهبودی بیماری زمینه‌ای همچنان باقی بماند، می‌توان آن را درد مزمن دانست.

وی تصریح کرد: درد مزمن می‌تواند بسیار آزاردهنده باشد و درمان آن نیز دشوارتر است؛ به همین دلیل رویکرد درمانی در سال‌های اخیر تغییر کرده است.

متخصص بیهوشی و فلوشیپ فوق تخصصی درد در خراسان جنوبی عنوان کرد:در گذشته رویکرد درمانی به شکل پلکانی بود؛ یعنی ابتدا بیماری زمینه‌ای درمان می‌شد و پس از آن، در صورت باقی ماندن درد، درمان درد آغاز می‌شد. حتی گاها بر اساس باور های غلط وجود درد و تحمل آن را لازمه بهبودی می دانستند.

وی ادامه داد: اما امروز تأکید می‌شود که درمان بیماری و درمان درد باید به موازات یکدیگر انجام شود زیرا درد حاد می‌تواند به سرعت مزمن شود.

دکتر گنجی فرد با اشاره به اهمیت درمان زودهنگام درد گفت: باید از همان ابتدا برای آرام کردن درد بیمار اقدام کرد، مگر در ساعات اولیه و شرایطی که درد می‌تواند برای پزشک یک راهنما و سرنخ تشخیصی باشد.

وی افزود: در چند ساعت نخست ممکن است پزشک برای تسکین درد کمی احتیاط کند تا علائم مهم بیماری از بین نرود و روند تشخیص مختل نشود، اما این به معنای تحمل درد توسط بیمار نیست.

این متخصص بیهوشی یادآور شد: از آنجا که درد حاد می‌تواند نسبتاً سریع به درد مزمن تبدیل شود، امروز تأکید بر این است که همزمان با درمان بیماری، درمان درد بیمار نیز حتماً آغاز شود.

وی گفت: هدف این است که بیمار هم از نظر بیماری زمینه‌ای و هم از نظر درد، در سریع‌ترین زمان ممکن تعیین تکلیف شود تا درد از یک علامت همراه بیماری به یک مشکل مستقل و مزمن تبدیل نشود.

انتهای پیام//