به گزارش حیات به نقل از فارس، روایتسازی درباره وضعیت زندانهای ایران، سالهاست یکی از محورهای اصلی رسانههای مخالف جمهوری اسلامی است. در این میان، ادعاهایی درباره شکنجه، آزار و شرایط غیرانسانی زندانیان سیاسی بارها به تیتر رسانههای فارسیزبان خارج از کشور تبدیل شده است؛ اما اظهارات بعدی همان افراد یا انتشار تصاویر پس از آزادی، این روایتها را با تناقضهای جدی مواجه و دروغ بودن آن را برملا کرده است.
در تازهترین نمونه، توماج صالحی در گفتوگویی با رسانه ضدانقلاب صدای آمریکا صراحتاً اعلام کرد که برخلاف آنچه درباره او منتشر شده بود، در زندان شکنجه نشده است. این اظهارات در حالی مطرح شد که پیشتر رسانههای معاند از جمله ایران اینترنشنال از بیهوشی، از دست دادن بینایی و شکنجه شدید او خبر داده بودند.
اینترنشنال در همین باره در دروغی بزرگ نوشت: «صفحه توماج صالحی اعلام کرد که شکستگی پای این رپر معترض زیر شکنجههای وحشیانه ماموران اطلاعات استان اصفهان و شکستگی انگشتان دست او و عدم رسیدگی پزشکی، منجر به جوشخوردگی ناقص همراه با انحراف استخوان پا و انگشتان دست شده در صورت ادامه این وضعیت این شکستگی تبدیل به نقصی دائمی خواهد شد.»
دروغی که شباهت زیادی به روایت کذب درباره حسین رونقی دارد که درباره وی گفته میشد که هر دو پای وی شکسته شده اما انتشار تصاویر این زندانی سیاسی که روی دو پای خود راه می رفت و هیچ آثاری از آسیب نبود، حتی باعث عصبانیت برخی اعضای خود ضدانقلاب از این دروغ شد.
این نخستین بار نیست که روایتهای رسانههای ضدانقلاب با چالش مواجه میشود. پیشتر نیز توماج صالحی ادعا کرده بود که در زندان شخصاً دندان خود را عصبکشی کرده است، اما انتشار تصاویر او پس از آزادی با وضعیت جسمانی مناسب و آمادگی بدنی که در حال فیگور گرفتن و بازو نشان دادن بود، واکنشهای گستردهای را در فضای مجازی برانگیخت.
نرگس محمدی نیز بارها با روایتهایی درباره اعتصاب غذا و شرایط بسیار نامناسب جسمانی و پای اسیب دیده در زندان در رسانههای ضدانقلاب مطرح شد، اما انتشار تصاویر و ویدئوهایی از او پس از این دوره، از جمله فیلمی که از شادی و پایکوبی او در زندان منتشر شد، به موضوع بحث و نقد در شبکههای اجتماعی تبدیل شد.
در پرونده آرمیتا عباسی نیز برخی رسانههای غربی از جمله CNN ادعاهایی درباره تعرض جنسی و تراشیده شدن موی سر او مطرح کردند، اما پس از آزادی، انتشار تصاویر او با موهای بلند و دستهای ناخن کاری شده و چهره شاداب و خندان بدون نشانههای ادعاشده، این روایتها را با سئوالات جدی روبهرو کرد و دروغ های این دست را برملا ساخت.
نمونه دیگری که اخیراً مورد توجه قرار گرفت، اظهارات نسرین شاکرمی، مادر نیکا شاکرمی، بود. او در مصاحبهای عنوان کرد که در دوران بازداشت، مسئولان زندان پیشنهاد ترمیم دندانهایش در بهداری را داده بودند، اما خودش این پیشنهاد را نپذیرفته است.
این سخنان نیز در فضای مجازی با واکنشهایی همراه شد و برخی کاربران آن را در تضاد با تصویری دانستند که از نبود امکانات درمانی در زندانها ارائه میشود.
مجموع این موارد، نشان میدهد روایتهای مطرحشده درباره شکنجه و آزار زندانیان سیاسی، دروغ بزرگ بوده است.اظهارات اخیر توماج صالحی نیز به این فهرست افزوده شده و بار دیگر پرسشهای جدی را درباره اعتبار روایتهای رسانهای پیرامون زندانهای ایران مطرح کرده است.
آنچه در این موارد بیش از هر چیز جلب توجه میکند، نقش جنگ روایتها در شکلدهی به افکار عمومی است. رسانههای ضدانقلاب نشان دادهاند که بر پایه دروغ پیش میروند و هیچ احترامی برای شعور مخاطب خود قائل نیستند.
انتهای پیام//
نظر شما