خدا یا شکر که روزی توانستم در امر امام راحل قدم ناچیزی بردارم اگر ان زمان به پازخیم وبه کمک بچه های دفاع مقدس بروم درجزیره مجنون صد ها مجروع را بدون کمک امدادگر رسوندم به بیمارستام در شلمچه شاید صد ها بار مجروع هایی که غرق در خون بودن روی شونهایم به هر سختی بود رسوندم به شهید بقایی اهواز تا زمانی یادم هست یک پاتک دشمن چه غوغاییشد وای بر اون روز شمیایی هوارو الوده کرده بود شکر گذارم به اندازه سرسوزنی شاید قدمی به نشان رزمندی که شاید خدا ق و انشالاه که قدم ارزشداری به بار نشسته باشد حالاه که این مجروحیت اعصاب روان مرا از سردرد های سنگین درد کمر درد گردن خدا شکرت بس بداد دل مجرو عصاب بروان برسید که درد دل مجروع سنگین هست کوهلت سن سخت هست