شناسه خبر: 152464
تاریخ خبر: 1401/6/20 14:33

پدر شهید مدافع سلامت داوود غفاری در گفت‌وگو با حیات: جانفشانی کادر درمانی و پرستاران زندگی را به مردم برگرداند/ روایتی پدرانه از روحیه جهادی شهید مدافع سلامت

«سعید غفاری» پدر شهید مدافع سلامت در گفتگو با حیات درباره ایثار این فرزند با اینکه پسرم مسئول حقوقی بیمارستان بود اما بعد از شیوع بیماری کرونا در ایران با روحیۀ جهادی خودش به کمک نیروهای اورژانس رفته بود. ابتدا به اورژانس می رود و بعد هم در بخش فعالیت می‌کند

«سعید غفاری» پدر شهید مدافع سلامت در گفتگو با حیات گفت:  صداقت، اخلاق نیک، سرعت عمل بالا در انجام امور، مسئولیت پذیری و تعهد بالا، پیگیری امور محوله فرآیند رو به رشد بودن،توجه به نماز اول وقت، زیارت عاشورا و اهل بیت علیه السلام از خصوصیات این شهید بزرگوار بود.

 


شهید داوود غفاری در شهریور ماه 1359  در خانواده ای متدیّن در تهران به دنیا آمد. بعد از طی تحصیلات دوران ابتدایی و دبیرستان، مدرک کاردانی خود را در رشته حسابداری در دانشگاه علمی کاربردی واحد 23 منطقه 6 اخذ نموده وسپس دانشجوی ترم آخر در رشته کارشناس مدیریت در حال تحصیل بود.

 


پس از شیوع بیماری کوید19 احضور بی­وقفه­ای در بیمارستان  ضیائیان در منطقه 17  داشت و علاوه بر انجام وظیفه در پذیرش اورژانس کرونا در کارهای امداد رسانی و خدمات رسانی به بیماران کرونایی همت گماشته بود که متاسفانه خود نیز به این بیماری مبتلا و پس از تحمل درد و رنج به فراوان در اول ماه مبارک رمضان در تاریخ 30 فرودین 1399 به خیل شهدای سلامت پیوست.

این پدر شهید ادامه داد:  پسرم فرزند اول بود و بعد از دیپلم هم به سربازی رفت. بعد از اینکه از سربازی آمد رشتۀ پرستاری را ادامه داد. در سال 83 نیز به استخدام دانشگاه علوم پزشکی تهران در آمد.
وی افزود:

او تنها مسئولیتی را که به عهده داشت، انجام نمی‌داد؛ بلکه اگر جایی می‌دید کاری فراتر از وظیفه و مسئولیت خودش هست، آن امور را هم انجام می‌داد و به این موضوع فکر نمی‌کرد که چرا اینکار را انجام دهم؛ بنابراین از کنار کارها به سادگی عبور نمی‌کرد.

بسیاری از کارمندان بیمارستان اگر فرصتی برای دریافت وام پیدا می‌کردند حتماً از این فرصت استفاده می‌کردند و اگر کسی خوش حساب نبود، اجازۀ دریافت وام به او نمی‌دادند؛ اما داوود اعلام می‌کرد من ضمانت می‌کنم و کار مردم را راه بیندازید. پرسنل زمان‌هایی که من را می‌بینند افسوس می‌خورند و می‌گویند حیف شد و جای او بسیار خالی است؛ چون هرکسی کاری داشت سعی می‌کرد ‌تا کار او را انجام دهد؛ به نوعی حلال مشکلات مردم بود. اگر یک فرد جهادگر بود و در بین کاری که داشت یک مدتی برای کمک‌های پرستاری می‌رفت؛ به همین دلیل تلاش می‌کند یک گروه بسیجی‌های جهادگر را تشکیل دهد؛ تاجایی که اگر سیل یا زلزله‌ای می‌آمد، جزو گروه‌های اول برای کمک‌رسانی باشد. حتی خیرین بازار تهران را پیدا می‌کرد و کمک‌های آن‌ها را جمع‌آوری می‌کرد و برای کارهای مردم در مناطق سیل‌زده صرف می‌کرد. بسیاری از کارهایی که دیگران حاضر به انجام او نبودند، هرچقدر هم سخت بود اما داوود انجام می‌داد و خیلی وقت‌ها اگر امکانات کافی نداشت از وسایل و امکانات شخصی خودش برای بهبود وضع مردم استفاده می‌کرد. سعی می‌کرد فرد ارزشمندی باشد و به دیگران کمک کند؛ حتی در روزی که سردار سلیمانی ترور شد، ترتیب برگزاری مراسم یاد بود او را داد. از طرف دیگر علاقۀ زیادی به امام زمان(عج) داشت و برای آذین‌بندی بیمارستان و انتشار بنر تلاش می‌کرد و اول از همه محیط کارش را برای برگزاری جشن نیمۀ شعبان آماده می‌کرد. همکاران او هم می‌گویند بعد از اینکه کار خودش را در بیمارستان شروع کرد، به عضویت بسیج در آمد و در معاونت فرهنگی بسیج خدمت می‌کرد. سعی می‌کرد در امور مالی اگر کسی کاری داشت، کار او را سریع انجام دهد؛ حتی اگر اموری به او مرتبط نبود اما اگر مشکلی از دوش مردم بر داشته می‌شد حتماً آن کار را انجام می‌داد.

 این پدر شهید درباره خصوصیات اخلاقی فرزندش گفت: سعی می‌کرد با همه ارتباط خوبی داشته باشد، رابطۀ خوبی با برادران خودش داشت و به عنوان برادر بزرگ‌تر برادران خودش را نصحیت می‌کرد. نه تنها با اعضای خانوادۀ خودش همبستگی داشت بلکه با برادرزادۀ من هم رابطۀ خوبی داشتند. با اینکه فرزندان از پدران خودشان الگو می‌گیرند اما داوود انقدر رفتار خوبی داشت که من سعی می‌کردم از رفتار و عملکرد او الگو بگیرم.

وی از آغاز روزهایی کرونایی اینطور توضیح داد: با اینکه پسرم مسئول حقوقی بیمارستان بود اما بعد از شیوع بیماری کرونا در ایران با روحیۀ جهادی خودش به کمک نیروهای اورژانس رفته بود. ابتدا به اورژانس می رود و بعد هم در بخش فعالیت می‌کند و در نهایت ایام عید که در بیمارستان ضیائیان شیفت داشتند و در همان زمان مبتلا می‌شود. 17 روز بستری می‌شود بعد از اینکه مرخص شد دوباره بیماری او شدت پیدا کرد و مجدد در بیمارستان امام خمینی(ره) بستری شد. هر روز هم حالش بدتر و بدتر شد و دیگر نتوانست در مقابل این بیماری مقاومت کند و در قطعۀ 50 مراسم خاکسپاری و تدفین او را انجام دادیم. روحش شاد و یادش گرامی باد

 


انتهای پیام

آخرین اخبار

رصد رسانه