در حال بارگذاری ...
  • یادداشت
    کاش راه چمران پر رهرو شود!

    محمد رضا شهیدی خراسانی/
    راه آسمان، زمانی باز می شود که کوچه های زمین گواهی دهند انسان از قواره زمین بزرگ تر است.

     

     وقتی که انسان به کشف خود برسد و ببیند که درون او و در جان او جهانی بزرگ تر از این جهان وجود دارد.

     

     وقتی که به این دریافت برسد که اگر بر جهان خویش امیر باشد دنیا نخواهد توانست او را به بردگی ببرد. 

     

    همه زیبایی های دنیا نخواهد توانست او را زمین گیر کند. جاذبه های دنیا نه تنها نیروی جذب به مرکز را ایجاد نخواهد کرد که مردان بزرگ از این مرکز دور خواهند شد چنانکه شدند و چونان معلمان عاشق، راه جدا شدن را به ما هم نشان دادند.

     

     بخوانید سرنوشت شاگرد ممتاز دانشگاه برکلی آمریکا را، چمران را می گویم، آیا جاذبه غرب توانست او را از شرق ایمان دور کند؟ نه، تاریخ شاهد است که نتوانست بلکه این او بود که توانست همه گره ها را باز کند و خود را به ربذه برساند و یاد ابوذر، آن فریادگر عدالتخواه را زنده کند.

     

     او در لبنان و فلسطین و جبهه های ایران فقط فرمانده جنگی نبود بلکه معلم زیست عارفانه هم بود. 

     

    طراح به زیر کشیدن جاذبه های قدرت هم بود. هادی صراط حقیقت هم بود و چون چنین بود می توانست با مغناطیس ایمان خود دیگران را هم به منظومه مجاهدان، جذب کند.

     

     شهید سید محمود سیدی علوی یکی از آن مردان مرد بود که از اوکلاهاما خود را به کربلای هویزه رساند تا در عاشورای تکلیف، به وظیفه و حق، عمل کرده باشد. 

     

    عمل هم کرد. رزم جامه سرخش گواه است که او حق مطلب را ادا کرد. او از زمین راهی باز کرد به آسمان تا نشان مان دهد اگر اهل پرواز باشیم هیچ راهی بسته نیست.

     

     تاریخ دفاع مقدس پر است از مردانی که می توانستند در آمریکا و اروپا بمانند و به جایگاه ها و مقامات علمی و دنیایی برسند اما آمدند چه به خوبی دریافته بودند که مانده در آن دیار، با همه موفقیت هایش، کوتاه و ناپایاست. 

     

    آنان اما به وسعت دل خویش به دنبال ابدیت بودند چیزی که هیچ کجای این جهان، حتی در غرب توسعه یافته هم یافت نمی شود. 

     

    برای رسیدن به ابدیت، به خود باید ابتدا کرد و همان اول، بند ها را گشود. بال ها را تکاند، بارها را سبک کرد و به پرواز دل سپرد. 

     

    چنین که شد، زخم خوردن پرنده ها و به خون نشستن شان نه تنها، در اراده آدمی، خلل ایجاد نمی کند بلکه برای رسیدن به خدا، اراده ها را توانی مضاعف هم می بخشد. 

     

    جبهه شاهد است که هر شهیدی که برخاک می افتاد، دیگری با غیرت و قوت برمی خاست و راه را ادامه می داد. 

     

    ما در جبهه، درس آموزان اقتدار عاشورایی بودیم و راه خود را به آسمان، می گشودیم....باری، چمران و چمران ها از غرب برگشتند تا شکوه معرفت را در شرق ببینند و آن آمدنشان استقلال و تمامیت ارضی ما را تثبیت کرد.

     

     امروز هم باز راه همان است؛ چشم بستن بر غرب و درون زا کردن اقتدار ملی. امروز جنگ- الحمد لله- نیست اما تجربه آن چراغ راه امروز و فردای ماست. 

    گنجی است که با رنج مردان بزرگ به دست آمده است تا با راه یافتن از آن، دست بالاتر را در مواجهات داشته باشیم.

     

     آن روز چمران ها، راه را نشان دادند کاش امروز هم دانش آموختگان ایرانی در اقصای عالم بیایند و با جهاد علمی، ایران را از چالش ها نجات دهند. دیروز چمران آمد، امروز آیا راه خالی نخواهد ماند؟....
     

        کانال تلگرام
       کانال اینستاگرام



    نظرات کاربران