در حال بارگذاری ...
یادداشت؛

شهدا سرفرازی ما را می خواهند

محمد رضا شهیدی خراسانی/

پشت میزت که می نشینی، حواست هست خون چند شهید، قرار این میز را تضمین کرده است؟ به کلاس که می روی، حواست هست آرامش و قرار خشت به خشت کلاست را چه کسانی و با چه هدفی تامین کردند؟ کرکره مغازه را که بالا می دهی به این فکر کرده ای که امنیت و آرامش امروز کوچه و خیابان را در رزم و جان فشانی دیروز چه کسانی باید بجویی؟ اصلا همه ما حواس مان هست که هرجا که هستیم و هر کاری که می کنیم بی آنکه نگاه حرامی در چشم ما ترس بریزد و بی آنکه اجنبی، آقا بالاسر ما باشد، هزینه اش را چه کسانی داده اند؟ لطفا یک روز را با حواس جمع سر کار برویم آن وقت جور دیگری کار خواهیم کرد و برکت این حواس جمع هم در زندگی ما و دیگران، به زیبایی جلوه خواهد کرد. به هر حال حواس جمع داشتن به ادای دین کمک می کند. ذمه هم که بری شد، سبکبال تر و سبک بارتر می توانیم حرکت کنیم و موفقیت همه نتیجه سبک رفتن و به قاعده عمل کردن است. ببخشید تا حرف دین و بدهی پیش می آید، رو ترش نکنید که چرا این همه طلبکاری؟ نه، به حرمت خود شهدا نه، آنان هرگز خود را طلبکار نمی دانستند. نسل و همرزمانشان هم این حس را ندارند بلکه خود را همیشه بدهکار مردم می دانند. اینکه من دارم حساسیت ها را به نام آنان برمی انگیزم هم به این خاطر است که بهره اش را خود ما مردمان جامعه می بریم والا آنان که توقعی ندارند. این حساسیت می تواند خود ما را پای کار بیاورد و توفیق را چنان رفیق مان کند که از تکاپوی رقبا هم غباری برنخیزد و بر دامن ما بنشیند. آنان برای خود هدف گذاری کردند و با شناخت، پا به راه شدند پس اگر می گوئیم به "صراط مستقیم شهدا" پا بگذارید چون خود ما را به توفیق می رساند والا برای کسی که به مقصد رسیده است چه فرق می کند که کسی از این راه بیاید یا نه. شهدا اگر به ما با کرامت نگاه می کنند و در وصیت نامه هاشان راه را نشان مان می دهند از بزرگواری شان است که ما را هم سعادتمند می خواهند. آنان مثل کسانی نیستند که از سرشانه های ما بالا می روند و ما را نردبان می کنند و به بالا می روند و همان دم که آخرین قدم را برمی دارند، نردبان را چنان به پایین پرت می کنند که هرتکه اش به جایی بیفتد و کسی نتواند آن را بازسازی کند. نه، شهدا، مثل اهل قدرت نگاه منفعتی ندارند بلکه نگاه سعادتی دارند و همه را خوشبخت می خواهند نه اینکه خوشبختی را فقط برای خود بخواهند. دعوت شان به حق پویی از همین روست. اگر ما به راه آنان گام بگذاریم، اگر مراقب رفتار خود باشیم، بهره اش را خود ما با نیک روزی می بریم نا آنان؛ منتهی چون سعادتمندمان می خواهند دعوت مان می کنند پس حواس مان باشد پشت میز، در کلاس، در خیابان، در مزرعه، و... همه جا به یاد شهیدان باشیم تا خدا به برکت یاد آنان ما را رستگار فرماید....

    کانال تلگرام
   کانال اینستاگرام



نظرات کاربران