در حال بارگذاری ...
  • یادداشت؛

    الفبای سرخ

    محمدرضا شهیدی خراسانی

     

    م.ع.ل.م....برای من حلاوتی از حروف مقطعه دارد. پر از شکوه و شکوفایی. به زلالی باران و به طراوت چشمه ها و به عظمت تربیت انسان. معلم را من ترجمان شان پیامبری می دانم که در جلوه های ناب، حضوری بشکوه دارد. هرجا که عشق هست و معرفت هست، معلم هم هست در جبهه هم که اوج عشق بود و قله های معرفت، سلسله جبال می شدند هم باز معلم بود که نقش ویژه داشت. هم از آن رو که کتاب و کلاس را به جبهه می برد تا مجاهدان را به جهد در حوزه علم هم برانگیزد و هم از آن رو که خود نیز تفنگ بر می داشت و جهاد را به شکوه جهد علمی می افزود.

     ابراهیم همت، یک نفر نبود بلکه نماد فرهیختگانی بود که معلمی و فرماندهی را توامان به قله رسانده بود. آقا معلم قبل از انقلاب، مبارز عصر انقلاب، فرمانده بعد از انقلاب شد و در آخر، این سه گانه معرفتی را با شهادت کمال بخشید تا در هیئت تازه معلمی، همیشه مثل خط زیبا و سرخی باشد که خداوند بر سربرگ دفتر انسان نوشته است تا با تمرین آن بتواند خود را به سرخط بندگی و به نقطه رهایی برساند.

     ما در جبهه، کم نداشتیم معلم هایی که همراه شاگردان خود، جهاد را معنایی عینی و عملی می بخشیدند. کم نداشتیم معلم هایی که وقتی شهید می شدند، تکثیر ویژه می یافتند و در جاودانگی خویش نیز باز تکرار می شدند. کم نداریم معلم هایی که هنوز بر صراط مستقیم شهیدان گام برمی دارند و مدرسه را به کانون معرفت الهی و کان غیرت ملی تبدیل می کنند. کم نداریم رزمندگان دیروز را که امروز ادامه جهاد را در مدرسه پی می گیرند و انسان می سازند در تراز شهدا تا زندگی، طعم معرفت و شهد شهود داشته باشد.

     من معلمانی را می شناسم که حضورشان در کلاس، سخن گفتن و حتی نفس کشیدن شان ، احیای امر شهادت است و زبانشان به ذکر یاد شهدا چنان گویاست که رهبر انقلاب آن را کمتر از شهادت نمی دانند. من معلمانی را می شناسم که از شهید گفتن و ترجمه امروزی از جهاد ارائه دادن را وظیفه بزرگ خویش می دانند و هرگز از آن کوتاهی نمی کنند.

     با توجه به دست پرورده های این معلم هاست که باور دارم ایران می تواند بر سرشانه های توانمند فرزندان خویش از دل مشکلات و تحریم ها و تندی ها، سر، فراز کند و سرفراز بماند. باور دارم که- اگر خدای نکرده- دوباره اتش جنگی افروخته شود، جبهه های ما بیش از گذشته شاهد رزمندگانی خواهد بود که تصویرگر کربلای حسین هستند. دنیا در آن روز مبادا، خواهد دید که شهادت آنان تکثیر شده است که اگر پای حرامی به این خاک حرم نشان برسد، با خون، لوث وجودش را خواهیم شست. من باور دارم به الفبایی که معلم ها به دانش آموزان می آموزند. باور دارم هر کدام از این حروف، همچون همان الفی است که چون در خانه، کس است، برای همیشه بس است و برای همیشه روشنای چراغ عشق را تضمین می کند و چون این چراغ، افروخته است از ابرهای ظلمت هم به سلامت عبور می کنیم و به مقصد روشن خویش می رسیم.

     م.ع.ل.م.... حروف مقطعه ای است که قطعیت روشنی را تضمین می کند با الفبایی که به معرفت در جان می نشیند و شهادت را روح جاری در زندگی ما می کند....

     

        کانال تلگرام
       کانال اینستاگرام



    نظرات کاربران