در حال بارگذاری ...
  • یادداشت؛

    ....و جانباز، تا قیامت سرفرازی می کند!

    غلامرضا بنی اسدی

    ...شهید، هم لبیک به " هل من ناصرِ حسین(ع) است و هم حدیث خوانِ تَکرارِ هل من ناصر. لبیک به این هل من ناصر را جانباز به جان بر می آورد. نه یک بار و دو بار بلکه به اندازه همه روز های زندگی اش. به اندازه تقویم هایی که برگ به برگ می آیند و می گذرند و شجرنامه عشق را تحریر می کنند. شهید، ترجمه نانوشته اما صحیح السندِ حسین است،علیم السلام، و جانباز، ترجمانِ عباس به همه زبان هایی که معرفت و وفا را می فهمند. آری، عباس (ع) را هر جور بنویسند و بخوانند، پرچم حماسه آفرینی بر شانه های استوارش، راست می آید چه در رکاب پدر باشد و در صفین، چه در کنار حسن(ع) باشد در آوردگاه ها و چه در کنار حسین(ع) در فصل سکوت و چه در عاشورا.

    پرچمداری به عباس(ع) می آید چه در جنگ و چه در وفا. انگار خداوند به منت و کرم، عباس(ع) را خلق کرد تا « فضل» پدر خویش را بیابد و ما در سیمای رشید عباس (ع)، « ابوالفضل » را ببینیم که فضیلت ها را به نهایت می رساند. راستی چه راز لطیفی است میان « ابا عبدا...»(ع) و « اباالفضل»(ع). اولی حسین(ع) می شود و « عبودیت و بندگی» را پدری می کند و دیگری عباس(ع) می شود و « فضیلت» را پدر می شود و این دو در کربلا به اوج می رسد. عباس (ع) را، هر جور که بخوانند، پرچمداری برازنده شانه های بلند اوست، چه دست داشته باشد چه نداشته باشد! اصلا عباس(ع) وقتی" دست هایش "را از دست داد خود به پرچم در اهتزازی تبدیل شد که در اهتزاز ابد است و هیچ چیز، حتی طوفان های ویرانگر و زلزله های هولناک که یقه زمین را می درد هم نمی تواند آن را از اهتزاز بیندازد و تا تاریخ، ورق های تقویم را روی هم می چیند، به احترام این پرچم در اهتزاز، دست عاشقان بلند می شود. انگار این فراز، فرودی ندارد بلکه هر روز، در ایمانی تازه، به فرازی تازه از این بلندی در افزایش می رسیم.

    عباس (ع) را، هرجور بنویسند، پرچمداری به او می آید و امروز او پرچمدار قبیله جانبازان است که در امتحان عشق، در ابتلا به کربلای حسین(ع)، به شهادتِ مدام رسیده اند. شهید می شوند تا شهادت بماند چه تا شهادت هست، رستگاری هست، فلاحت هست، عزت هست و هر چه زیبایی نیز هم. خدا دعای امام روح ا... (ره) در حشر با شهدایش را مستجاب فرماید که زیبا گفت و افق را به روی مان گشود تا بدانیم «ملتی که شهادت دارد، اسارت ندارد» لذاست که به رغم تلاش همه شیاطین و هزینه های گزاف استکبار، سر مردم غیرتمند ایران، به سرفرازی، همسایه خورشید است و دام های شیطان و بندهای استکبار نتوانسته است باورمندان به شهادت را به زیر کشد بلکه هر چه می کوشند، زیر پای خودشان خالی تر می شود. خبرها همه حاکی از این حقیقت است و خبری که در راه است. خبری که جانبازان با همه زخم های خود، صداقت آن را گواهی می کنند. خبری که خدا کند در همین تقویمِ امسال، به شکوفه بنشیند تا پرشکوه ترین ایام تاریخ رقم خورد. باری، عباس را هر جور بنویسند، پرچمداری به او می آید و جانباز، در وزش نسیم به این پرچم است که تا قیامت، سرفرازی می کند...

     

    عکاس: علی سلطان محمدی

        کانال تلگرام
       کانال اینستاگرام



    نظرات کاربران