در حال بارگذاری ...
  • یادداشت؛

    شهیدان، افق گشایانِ آستانِ حضرت دوست

    شهادت، برای من مصداق تام و تمام ویخرجهم من الظلمات الی النور است که در ولایت الله، در ساحت عشق بی پروایِ حضرتِ دوست، حدیث من طلبنی وجدنی می خوانیم و در شکوه من وجدنی، به عظمت عشقنی می رسیم و روشن است که از عشق جز عشق نخواهد خاست.

    . این که برخیزد جز "قتلته" نخواهد نشست و کیست که نداند دیه عشق بر ذمه حضرت عاشق، از جنس معشوق است و "ان دیته" چنان شوق انگیز می شود که برای شهادت مسابقه می دهند چه خوب می دانند که هرکس باز ماند از این فرصت از نعمتی چنان بزرگ محروم می شود. راز باریک تر از موی ما و دنیا همین جاست. آنان پایان جنگ را آغاز زندگی خود می دانند و جشن می گیرند اما ما، پایان جهاد را آغاز حسرت می دانیم و زبان به افسوس می گشائیم. آری، شهادت، ورود جاودانه در ولایت حضرت عشق است و قهرمان این افق گشایی نیز بزرگی است به نام خدایی شهید که به حق کلمه طیبه است. هم طیب و هم طاهر و مطهر. هم انسان را پاک می کند و هم زمین را و هم زمان را. مگر ما زمان را به خون شهیدان از لوث طاغوت پاک نکردیم؟ مگر وجب به وجب خاک جبهه را به خون طهارت ندادیم از لوث وجود ناپاکان متجاوز؟ مگر خود در دریای شهادت صاف و صافی نشدیم؟ چرا، پاسخ همه این سوال ها مثبت است. ما با شهادت به پاکیزه جانی و پاکیزه زمانی و پاکیزه زمینی رسیده ایم و تقویم ما پیشانی نوشت های فراوانی دارد که به نام بسیاری از شهود چشیدگان، نام بردار شده است با این همه یک روز هست که نام مانای همه شهیدان در آن جمع می شود به نام مبارک" روز شهید" روزی که نوروز است برای اهل شهادت. روزی که هر سال باید در تقویم باور ما پر رنگ تر شود و زندگی ما را هم رنگ شهید زند. البته دوست تر داشتیم روز شهادت یکی از ائمه به این نام سند می خورد اما در این نام گذاری هم ظرافت هایی است که می تواند توجه را برانگیزد از جمله این که در واپسین روز های زمستان است و می توان گفت، شهید ما را در آستانه بهار قرار می دهد چنانکه پیش از این هم در انقلاب اسلامی ما را به بهار آزادی رساند. ما به برکت شهدا، از روز های سخت و سرد گذشتیم و به "هوای دل پذیر" رسیدیم. قصه شب هم همین است؛ اوج تاریکی و سیاهی شب، درست آغاز روشنایی است که جهان را به صبح می برد. حالا هم در پایان سال، این شهدایند که سرود روشنی می خوانند و خلق را به سفره های نور الهی ، میهمان می کنند. این شهدایند که "لاله"  می شوند تا بهار بیاید و مردم به "لااله الا الله " به توحید برسند پس حق است که آخرین روز های زمستان مان را به نام شهدا، بهشتی کنیم و به یاد داشته باشیم که اذان بهار از حنجر زمستان ، آواز می شود به نام شهید. زمستان برای شهید در نگاه ما خون باران است که به آب  و باران هم آبرو می دهد و خطایی را مانند است که بشکوه صد صواب در خویش دارد چنانکه مولوی بزرگ- علیه الرحمه- می گوید؛

    .....گر خطا گوید ورا خاطی مگو

    گر بود پر خون شهید او را مشو

    خون شهیدان را ز آب اولی ترست

    این خطا را صد صواب اولی ترست...

    بله، در این صحیفه نورانی که برخی به خطا، شاید خطا بپندارند، خط صواب را می جوییم و با طهارت یاد شهید ، همه غبارها را از جان می شوییم و هرچه غیر عشق حضرت معشوق است را به باد می سپاریم که از حافظه زمین هم حتی- پاک کند تا هرچه بعد از این در زمین می روید، بوی خدا داشته باشد. ان شاالله

     

        کانال تلگرام
       کانال اینستاگرام



    نظرات کاربران