در حال بارگذاری ...
  • یادداشت:

    حرم، روز هایِ عاشقی و مسیرِ امروز

    غلامرضا بنی اسدی_حرم که مشرف می شوم، به سلطان ملکوتی این ملک که سلام می دهم. در ضیاء حضرت شمس الشموس(ع) که قرار می گیرم، لب که به زیارتنامه خوانی متبرک می کنم، دلم، تقویم ها را تا سه دهه ، چهار دهه پیش ورق می زند. به روزهایی که من کودکی هایم را به نوجوانی گره می زدم و در حرم، جوانانی را می دیدم که رزم جامه برتن، برای زیارت ِآخرین، به حرم می آمدند.

    این فقط مشرب عرفانیِ بچه های مشهد نبود، بلکه خراسانی های لشکر عشق و هرکه مسیرش به جبهه از این خاکِ پاک، می گذشت، می آمد و خود را به حضور در این ملکوت، تقویت می کرد. حتی شنیدم و خوانده ام که برخی از فرماندهان نیز قبل از عملیات و یا حتی در هر مرخصی، به آستان دوست، می رسیدند و جان سبک می کردند و پشت ، قوت می دادند و رخصت می گرفتند و می رفتند تا عاشورا بیافرینند.

    من آن روز ها در حسرت همراهی شان به تقویم ها التماس می کردم تا زودتر ورق بخورند و به زمانی برسند که بتوانم در شمار آنان از رخصت حضرت سلطان، جان یابم و در جبهه، به انجام تکلیف بپردازم. تقویم ها اما روال خود را داشتند و باید برای هر شبانه روز، 24 ساعت را طی می کردند و برای هر ما ه، این عدد را در 30 ضرب می کردند و سال ها، هرکدام باز به ضرب 12 حاصل آن ضرب می پرداختند تا سالی بگذرد و سالی به شناسنامه بزرگ شویم، اما نسل من انگار یک قرن پیر می شدند در آن حسرت عزیز.

    آخر سخت است که برادرانت را از زیر قرآن رد کنی و آب به بدرقه شان نثار کنی و با آن ها تا حرم، بروی اما بازگردی سر خانه اول ولی حکم زمان بود که ما را زمین گیر می کرد تا در حرم ، همه زیارتنامه ها مان را نذر برادران مان بخوانیم که می رفتند تا از حریم وطن دفاع کنند. روز های چهارشنبه هم که روز زیارت حضرت رضاست، این حال مضاعف می شد  و هنوز هم قصه این است.

    به حرم که می روم، چشم هایم را که می بندم، انگار زمان به عقب برمی گردد و برای هزارمین بار، صف رزمندگان را می بینم که از در صحن امام خمینی آن روز حرم حضرت رضا(ع) وارد می شوند و رخصت جهاد می گیرند و از راه خیابان شیرازی و آزادی، به سمت راه آهن می روند برای حرکت به سوی جبهه.چشم که می بندم، این تصاویر را می بینم و چشم که می گشایم، ملکوت را بر این قطعه بهشتی خاک می بینم که حرم خداست و الله اکبر که امروز هم در و دیوار حرم شمیم خوش شهود و شهادت دارد به ویژه در چهارشنبه ها که روز زیارت هفتگی حضرت شمس الشموس (ع) است. خدا کند این روز ها و همه روز ها برمدار جهاد بماند تا ایران عزیز، به عزت روز افزون برسد. خدا کند همه به فهم حجیت حرم برسیم تا بتوانیم در صراط شهدا گام برداریم. خدا کند راهی برویم که اگر شهدا برخیزند، به آن راه خواهند آمد.

        کانال تلگرام
       کانال اینستاگرام



    مطالب مرتبط

    نظرات کاربران