در حال بارگذاری ...
یادداشت:

مردم، ماییم که در میدانیم

غلامرضا بنی اسدی_مطهرات، آب و آفتاب و اسلام و...هستند که رساله ها همه آن ها را نوشته اند. این در حوزه تکالیف فردی است اما در حوزه اجتماعی هم ما مطهراتی بزرگ داریم چون خون شهدا و مردم. ما ایران عزیز مان را، وجب به وجب، با خون شهیدان مان از لوث وجود دشمن، پاک کردیم.

 خون های ما، چون رودخانه جاری، شست و رفت دشمن را چنانکه غباری هم از آنان به جا نماند حال آنکه آمده بودند بمانند و این را هم بر در و دیوار ها می نوشتند اما نمی دانستند خاک این دیار، ظرفیت دریا شدن دارد. امروز هم ما ، در این هیاهوی آشوب و بلوا، با یکی دیگر از مطهرات اجتماعی، به پاک کردن شهر و دیار مان از لوث وجود کسانی می پردازیم که نفس شان مثل نفس دشمن شبهه ناک است.

 

 آنان هم آمده اند تا در نقشه دشمن، کار ناتمام صدام را تمام کنند اما به همان بیماری بعثی دچار شده اند که نمی دانند این دیار، حتی کویرش هم، دریا خیز است و موج های بلندی دارد که فزون خواهان را از بالا به زیر می کشد و زمین را پاک می کند چنانکه دیروز و امروز در برخی از شهر ها چنین کرد با سیل مردمی که به خیابان آمدند و فردا هم در تهران خواهند آمد تا پایتخت را هم طهارت دهند. آنان می آیند چون پای ایران در میان است چون جسارت به پرچم وطن که فقط از دشمن بیگانه برمی آید، به دست سربازان بی جیره و مواحب، طرح دشمن، انجام گرفته است.

 

 آنان، پرچم ما را آتش زده اند اما خدا آتش در زندگی شان خواهد نهاد چنانکه در سفره صدام نهاد. آنان به حریم پرحرمت نام شهیدان مان اهانت کردند و خدایی که خود در حدیث قدسی وعده فرموده است جانشین شهید در خانه اش و البته جامعه خواهد بود، این بی حرمتی را پاسخی درخور خواهد داد. جواب خدا هم در شکوه حضور مردمی نمایان خواهد شد که مومنان به خدایند و در برابر اهل ایمان، خاضع و متواضعند اما در برابر بدکرداران و دشمنان، سری ، فراز و سینه ای ستبر دارند و در راه انجام وظیفه، از ملامت هیچ ملامت گری ننی هراسند که پیش از این در باران تیر و ترکش ها، چنان آبدیده شده اند که از طعنه ها ، طعنه های نمک سود هم بامی ندارند. آنان می آیند تا ایران سرفراز بماند. می آیند تا تابلوی کوچه ها و خیابان ها، همچنان به نام شهیدان بماند.

 

این البته بدان معنا نیست که راضی اند از شرایط و حرفی ندارند و به نگهبانی وضع موجود می پردازند، نه، اتفاقا به گاه نقد، هزار حرف دارند و صدایشان به مطالبه عدالت از همه بلند تر است و مدام مسئولان را به عمل بر صراط عدالت نی خوانند اما وقتی می بینند به نام مردم، قرار است دشمنان مردم ، نان در انبان کنند به خروش می آیند که مردم ، مائیم. ما مردم هستیم و رفتار خشونت بار را نمی پسندیم و هنجار شکنی ها را چنان ناخوش داریم که برای جمع شدن بساط هنجار شکنان، خود به میدان آمده ایم.

 

 ما مردم هستیم و بعد جمع کردن بساط آشوب، باز به مطالبه، زبان خواهیم گشود و نخواهیم گذاشت کسانی عکس شهدا را در اتاق کار خود نصب کنند اما عکس شهدا در کار و جامعه ، حرکت کنند. باید همگی، نسبت خود را با شهدا مشخصرکنیم به ویژه آنانی که میز شان، پایداری از خون شهیدان گرفته است. باری، امروز و فردا در میدان می مانیم تا ایران بماند و فردا به مطالبه برنی خیزیم تا سرفرازی و عزت ایران، جاودانه شود.

    کانال تلگرام
   کانال اینستاگرام



مطالب مرتبط

نظرات کاربران