در حال بارگذاری ...
  • یادداشت:

    کربلای۴؛ افق گشایی های یک عملیات پیروز

    غلامرضا بنی اسدی_ چند روز پیش که در جمع رزمندگان عزیز بودیم و بحث پیرامون بازخوانی عملیات کربلای۴ به میان آمد، سخن به زپایای این عملیات کشید و هر کس از زاویه ای نگاهی داشت و حرفی. من اما حرفم این بود که این عملیات نه تنها شکست نخورد که افق های بلند را پیش رپی ما گشود و پیروزی های بزرگ به دنبال داشت.

     گفتم که این عملیات، مراحلی داشت که فقط مرحله اول آن در دی ماه ۶۵ انجام شد، دیگر مرحله اش کهدر پهنه همه کشور انجام شد و جهان را هم تکان داد در بازگشت غواصان دست بسته بود که صدای سکوت شان تا همه جا رسید. و مرحله ای دیگر، خدا می داند که با شهدایش چه شهودی نی خواهد بر پا کند. من در آن جلسه، به اصرار عملیات پیروز می گفتم. به این هم اعتقاد داردم، چنانکه پیش از این هم نوشته ام در این باره و به تصریح گفته ام؛ معیار های ما با معیار های همه دنیا ، فرق می کند. فهم ما هم از پیروزی و شکست با دیگران متفاوت است.

     

     شکست برای ما نه عدم الفتح، که عمل نکردن به تکلیف است چه ما شاگردان خمینی بزرگ هستیم و درسی که ما از امام روح ا...(ره) گرفتیم این بود؛ ما مامور به انجام وظیفه ایم و نتیجه فرع آن است. ترازویی که ما روی پیشخوان عمل خود گذاشته بودیم نیز یک پله داشت؛ انجام وظیفه، ما که برای داد و ستد، هزینه و پیروزی و... حساب باز نمی کردیم، ما می خواستیم تکلیف خود را انجام دهیم و چون برای انجام وظیفه تا مرز شهادت می رفتیم خود را پیروز می دانستیم و هنوز نیز خود را پیروز می دانیم و لذا باور داریم در طول دفاع مقدس ما «عملیات شکست خورده» نداشتیم، هر چند از لحاظ نظامی با عدم الفتح مواجه شده باشد. من تعجب می کنم وقتی برخی ها عملیات سراسر شهود کربلای ۴ را یک عملیات شکست خورده می پندارند و از آن- چندان که باید- نامی به میان نمی آورند. ما که به دنبال نام و نان نبودیم.

     

     از قضا کربلای ۴ یکی از عاشورایی ترین عملیات های دفاع مقدس است و شهدای این عملیات که همچنان مظلومند نیز از ناب ترین بچه های جنگند. خیلی از این شهدا، «دانسته» و با یقین به سوی شهادت می رفتند و برخی هایمان با تعجب می دیدیم که اینان از رفتن چنان محکم حرف می زنند که آدم شرمش می شود که از «بازگشتن» هم سخنی بگوید. شهدا خود را در عاشورا می دیدند و لذا به رفتن می اندیشیدند و ما... بگذریم.

     

     قصد ندارم قلم به ملامت بچرخانم، فقط می خواهم به فریاد بلند بگویم، کربلای۴ یک عملیات پیروز بود، چنان که عاشورا پیروز بود و پیروز است. شهدای این عملیات هم پرشکوه و حماسه آفرینند. چنان که هنوز مردم به احترام حماسه آفرینی شهدای کربلا، پس از قرن ها، تمام قد برمی خیزند و بر سر و سینه می زنند. مطمئن باشید در سده ها و هزاره های بعد که کتاب حماسه دفاع مقدس ما را نیز مردمان باز بخوانند از شهدای کربلای۴ با حرمت یاد خواهند کرد و این عملیات را هم در شمار شاهکارهای تکلیف گرایی و انجام وظیفه خواهند نوشت.

     

     این حرف روشن امام روح ا...(ره) است که ما برای یک لحظه هم از عملکرد خود در جنگ نادم و پشیمان نیستیم و کربلای ۴ نیز نه «ندامت خیز» که «غیرت خیز» بود و ما به این عملیات، از باب انجام عاشقانه و صادقانه تکلیف افتخار می کنیم، چنان که به عملیات کربلای۵ . شهدای این عملیات هم پرچم در اهتزاز عزت و امام زاده عشقند مثل شهدای بیت المقدس و فتح المبین. پس به احترام همه شهدای کربلای۴، برمی خیزیم و فریاد می زنیم، ما عملیات کربلای۴ را پیروز می دانیم و پیروز شدیم در انجام وظیفه. امروز هم اگر می خواهیم در دیگر ساحت های زندگی، پیروز شویم، باید به همان خلوص و ایثار و اقتدار مردان کربلای۴ برگردیم که با وجود هوشیاری و آماده باش صد در صد، باز خط های آنان را شکستند و کارستان را در تاریخ ثبت کردند.

     

    امروز هم باید به اخلاص مردان بی ادعا برگشت که با دست های بسته، راه رستگاری را باز کردند و نام و یادشان همیشه گره گشاست.مگر همین سال های پیش نبود که باز گشت غواص ها، یک موج العی و پیروز در جامعه به راه انداخت و این موج در دریای هنر نشست تا به زبانی بین المللی که نیاز به ترجمه هم ندارد، اوج مظلومیت و حقانیت یک مکتب و ملت را توامان فریاد کنیم؟ باری، ما با کربلای ۴ هنوز با دنیا حرف ها داریم و مطمئنیم خون شهیدان ما، فتح الفتوح خواهد کرد....

        کانال تلگرام
       کانال اینستاگرام



    مطالب مرتبط

    نظرات کاربران