در حال بارگذاری ...
  • یادداشت:

    به احترام شهیدان همگی برخیزیم

    غلامرضا بنی اسدی_ما با شهادت زنده ایم و با شهیدان نفس می کشیم. کافی است تا خبر برسد که شهیدی در راه است تا مردمان راه را به اشک بشویند. کافی است خبر برسد که عضوی از خانواده شهید ، پا به محفل گذاشته تا سر تا پا به احترامش بر خیزند. بله، قصه ما با شهدا اینگونه است چرا که باور داریم آنان شارحان عملی « کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» هستند که در همیشه زمان خود را مخاطب« هل من ناصر ینصرتی» حضرت حسین(ع) می دانند.

    آنان به چنان وزانتی رسیده اند که نه تنها تندباد ها آنان را جا به جا نمی کند که به سان لنگر کشتی انسانیت عمل می کنند. این را از آن رو نی گویم که در مجلس استقبال از شهید، روحانی بر منبر نشسته بحث را به کربلا ، یعنی کانون شهادت ،کشانده بود و از بی وزنی کوفیان می گفت و از ۷۲ نفر که وزن شان از همه مردمان آن دیار افزون بود. او می گفت و دقیق هم می گفت که چون سبک بودند کوفیان، جوان ۲۹ ساله ای به نام « ابن زیاد» نه به اقتدار که به فوت ترفند، آنان را از کنار مسلم، به رو در روی جناب ایشان کشاند. نامه ها و عهد ها شان را از یادشان برد و آنان را تیغ در دست به هماوردی امام زمان شان کشاند.

     

     حال آنکه اگر وزنی می داشتند مثل حبیب ابن مظاهر و مسلم بن اوسجه و.... خود را از دل سیاه کوفه، خود را به صبح روشن کربلا می رساندند. آری آنان سبک بودند نه کوه که شرح مومنان است، از کاه هم سبک تر بودند که راه را گم کردند و حق را نیز، اما در آخر الزمان، ما با مردان و زنانی مواجهیم که کوه را هم ایستادگی می آموزند و استقامت را معنایی بسیط می بخشند. با هر شهید که می دهند، نه تنها از پا نمی افتند که گام ها شان استوارتر می شود. هر شهیدی که به زخم تیر و ترکش در خاک می نشیند دستی به غیرت پرچم و اسلحه او را برمی دارد و راهش را ادامه می دهد.

     

    به تاریخ دفاع مقدس نگاه کنید! ادامه آن مسیر نورانی را در جریان نورانی مدافعان حرم، ببینید! آیا ایمان نمی آورید به ادامه فصل شهادت؟ ایمان نمی آورید که کوه در قامت مردمان این عصر چنان قد می کشد که توفان را هم به احترام وامی دارد؟ بله ما با شهادت، زنده ایم و با شهید، نفس می کشیم و همین که خبر بیاید که شهیدی در راه است، آب می زنیم راه را تا آن نگارین یار باز آید، آب می زنیم راه را مبادا غباری بر دامن اش بنشیند، حالا چه ۱۱۹ شهید باشند که از دفاع مقدس می آیند و خوزستان را به نور درمی نوردندو چه جاودانه مردی به نام« جاودانی» باشد که زخم آجین از جبهه دفاع از حرم می آید و قرار است امشب در مسجد امام علی( ع) خیابان شهیدفرامرز عباسی مشهد، شمع جمع مردمانی باشد که نسبت پروانگی دارند به شهدا. در مشهد، مسجد آماده است و مردم آماده اند، در خوزستان هم به احترام شهیدان برخاسته اند و این یعنی ما بر مدار شهادت، حرکت می کنیم و با شهید، نفس تازه می کنیم و رابطه خود را با کربلا، قوامی چنان محکم می بخشیم که  دنیای باطل، با همه قدرتش، با همه فضای پر ترفندش، با همه جنگ نرمش، با همه ظرفیت های فریبش، نتواند ما را از شهدا جدا کند...

     

        کانال تلگرام
       کانال اینستاگرام



    مطالب مرتبط

    نظرات کاربران