در حال بارگذاری ...
  • یادداشتی در تلاقی هفته دفاع مقدس و محرم؛
    ...و رزمندگانی که همه کربلایی بودند

    غلامرضا بنی اسدی زمین و زمان، ملک و ملکوت، به قیام بر خاسته است اقامه عزای حجت خدا را و دل ها نیت می کنند عبادت روضه خوانی را، قربه الی الله و دست ها ، پی تکبیر الاحرام دل، پیراهن های سیاه را از گنجه ها بیرون می کشند تا چونان زره و جوشن بر تن کنند در حراست از گنج دل .

    گنجی به نام ارادت به ارباب بی کفن که در کربلا « اربا، اربا» شد تا دین خدا، خراش هم برندارد. آری محرم از راه رسیده است و من آن را در ادامه رمضان« شهرالله» می دانم که با برکت و رحمت و مغفرت و عزت و حکمت و معرفت به سوی ما می آید. اگر هلال رمضان را باید به خنده استقبال کرد، در استقبال از هلال محرم باید با چشم اشکبار و دل خون فشان رفت که محرم، چشم های بارانی را می پسندد. در باران است که می شود غسل کرد و طهارت را ظاهری و باطنی، ترجمه و طاهر شد و حتی در شمار مطهرات هم درآمد و پاک کرد جان را و جهان را از آلودگی. آری محرم از راه رسیده است و زمین و زمان هم به عزا برخاسته اند و وقت است که دگر باره، سبوی خود را از آبی پر کنیم که با معرفت نام ومرام سید الشهدا از همه دریا ها هم رفع عطش می کند. محرم را و به ویژه این محرم را قدر باید دانست که در ساحتی دیگر، با آغاز هفته دفاع مقدس هم  زمان شده است و کیست که نداند در این فصل، چه حماسه ها که به نام "حسین"  رقم خورد و چه مردانی که غیبت خود در عاشورای ۶۱ هجری را در ۱۴ قرن بعد در کربلا های ایران، جبران کردند ؟ اگر آن زمان نبودند- و حتی از اصلاب اجدادشان هم گذر نکرده بودند- اما این زمان بودند و صدای هل من ناصر ینصرنی اباعبدالله را به گوش هوش شنیدند و به جان اجابت کردند و این همه شهید، نشانه بلوغ معرفت یک ملت بود که خود را در کربلای تکلیف می دیدند و هنوز در همان جغرافیای معرفت سیر می کنند با این ماموریت که همیشه باید حسینی ماند حتی اگر همه جهان از یزید لبریز شود. شرط عشق و معنای ایمان هم همین است که خودت را با امام زمانت تعریف کنی نه مردم زمانت که هر روز شاید ماموم هر امامی باشند چه آنان را به خدا برساند یا از خدا دور کند. تکلیف انسان همراهی مدام با امام و گام نهادن پشت سر حجت خداست نه همراهی باری به هر جهت با همه خلق خدا. این را شهدای ما به خوبی تعریف کردند و با امام خویش همراه شدند حتی اگر همه دشمنان از روبه رو تیر اندازند و برخی غافلان از پشت ، تیغ کشند. رزمنده را از همین رو شیر جبهه و مظلوم شهر می خواندند که هم باید سینه سپر می کرد در برابر تیر خصم و هم پشت و بازو، روئین می کرد برای عبور از کوچه های تیغ و طعنه که گاه مردافکن تر از تیرباران دشمن بود. آنان معلم ما هم شدند در درس ولایت که خود را همواره با امام خویش تعریف کنیم حتی اگر در خانه هم غریب باشیم. اجازه دهید از ارباب منبر و صاحبان تریبون ها ، به نام مردم و معرفت بخواهم در این دهه، که همزمان با آغاز هفته دفاع مقدس است، روضه شهدای ما را هم بخوانند ذیل روضه خوانی ارباب. خانواده شهدا هم به برگزاری مجالس عزا کمک کنند تا بداند دنیا که اینان که به فرموده امام روح الله، چشم و چراغ مردمند، چراغی افروخته و خاموشی ناپذیر هستند که تا همیشه، کوچه ها را روشن نگه خواهند داشت. روحانیان هم همت کنند و از دفاع مقدس، سخن بگویند و آن هم نه در حوزه شور و به نفع این جناح و علیه آن گروه ،بلکه دفاع مقدس را ذیل عاشورا تعریف کنند تا بداند نسل نو که مردان کهن این دیار چه حماسه ها آفریده اند. این دقیقا می تواند معنای زنده نگه داشتن نام و یاد شهدا باشد که به بیان راه گشای رهبر انقلاب کمتر از شهادت نیست. ان شاالله بتوانیم با تبیین معارف شهادت در افزایش اقتدار ملی، گامی بلند برداریم و به جهان استکبار که امروزه در ترامپ نماد سازی می شود بگوئیم اقتدار ما نه در شکافت هسته اتم که در نیروی متراکم شده در عاشوراست. این عاشورا بود که همه 8 سال دفاع ما را ذیل انوار خود جهت داد و باز این عاشوراست که امروز مان را هم به حکمت و عزت و مصلحت، شکوهی دشمن کش می دهد. این را باید تبیین کنیم برای همه که ما را با دفاع مقدس در پرتو عاشورا، عهدی است نا گسستنی و این بیش از همه اتم های دنیا، باطل کرداران را می ترساند....

        کانال تلگرام
       کانال اینستاگرام



    نظرات کاربران