در حال بارگذاری ...
  • یادداشت:

    غدیری ترین مردمان آخرالزمان

    غلامرضا بنی اسدی_غدیری ترین مردمان عصر حاضر را نسل دفاع مقدس می دانم. آنانی که به واقع « من کنت مولاه فهذا علی مولاه» را عملا زندگی کردند و اگر چه به لحاظ زمانی، قرن ها با « غدیر » و به لحاظ زمینی هزاران فرسنگ با «خم» فاصله داشتند، اما به معنا در قلب خم و در دل واقعه غدیر بودند.

    آنان خوب دریافتند که باید در صراط علی، به سوی خدای علی اعلا حرکت کنند. و به فراست مومنانه به این درک عظیم رسیدند که تنها راه امن اعتلا صراط همان علی است که ذکرش و یادش عبادت است. آنان از کودکی آموخته بودند که نام علی به زانوها شان قدرت برخاستن می دهد و به بازوانشان نیروی در افزایش دفاع از حقزو حقیقت. آنان اگر چه کودکی را تجربه ای تام داشتند، اما کوچک نبوده اند که در باور عاشقانه آنان، کوچک کسی است که « یا علی» نگفته باشد حال آنکه آنان به یا علی تا آسمان قد کشیده اند و در ساحت بندگی حضرت حق، جله عظمه ، قامت از ملائک افزون کرده اند.

     آنان در باور غدیری خود به قدر متیقن عشق رسیدند که هم ۸ سال بلکه افزون تر خون دادند و سر خم نکردند و هم ۴۰ سال بلکه افزون تر، خون دل خوردند و باز هم سر فرود نیا وردند که سرفرازی را به تاریخ تعلیم کردند. آنانی که حماسه دفاع مقدس را فراموش نکرده اند خوب به یاد دارند و می توانند، شهادت دهند که عراق با همه دنیا آمد و ما در مقابل عراقیان صدامی بعثی و همه حامیانش به « یا علی» برخاستیم و در رزمی مردانه که گاه کار به نبرد« تن و تانک» هم می کشید، پشت دشمن را به خاک مالیدیم.

    آن ها با هم بودند و ما با علی، نام مولا که می آمد در بازوان خسته خود، قدرت چند تن می یافتیم و چنین بود که از ۳۸ ملیت، اسیر گرفتیم و بسیجی ما ، باطل السحر جادوی ژنرال های چند ستاره شرق و غرب می شد و به دنیا رسم جوانمردی می آموخت حتی با دشمن ستیزه جو و حربی هم مروت را به اوج می رساند آنجا که جنگجوی بعثی را که تا آخرین گلوله خود را شلیک کرده و جنایت را روسفید کرده بود، بسان میهمان ایران می پذیرفت.

     این نسل، بر مدار مولای غدیری خود حرکت می کردند که در جنگ صفین در برابر معاویه، چند بار « شریعه» را به ضرب شمشیر گرفت اما بر اساس شریعت، راه آب را برای دشمن شامی که هر بار بر آب دست یافت، لشکر امام را از آب  تحریم کرد، نبست چنانکه فرزندش در عراق نیز در دشت نینوا، لشکر کوفه را سیرآب کرد و در روز های بعد در حصر عطش آنان، به شهادت رسید در حالی که فریاد العطش از بیابان کربلا به آسمان می رسید.

     رزمنده ما نیز درس آموخته مرام و مسلک مولا علی بود که چنان می کرد و فرزندش حسین که چنین کرد. اینکه می گویم نسل دفاع مقدس، غدیر را مومنانه باور داشتند از آن روست که در عصر امام، دیدند حجت خدا را و شنیدند کلام پیامبر خدا را و دریافتند وحی خدا را اما رابطه آنان با ولی خدا چنان بود که دانیم و دانند و تاریخ با هزار تاسف نوشته است.

     حال آنکه ما می دانستیم جلوه ای از رخ نگار علوی در جام خمینی افتاده است و به فرمانش نه تنها گردن می نهادیم بلکه جان هم می سپردیم به معنای واقعی کلمه. هنوز کلام بر لبان امام بود نسل مصطفی شده دفاع مقدس خود را به میدان می رساندند تا سخن خمینی بر زمین نماند. معنای ولایت را چنین دریافته بودند معنایی که روح غدیر هم بود که اگر در همه جان ها جاری می شد، زمین ، شانه به شانه بهشت می ایستاد اما... زمین نایستاد شانه به شانه بهشت اما برخی مومنان غدیری ایستادند شانه به شانه ملائک و از آن ها هم قامت فزون کردند لذاست که می گویم به آواز جلی که رزمندگان و شهدا بودند، یاران غدیری حضرت مولا علی

        کانال تلگرام
       کانال اینستاگرام



    مطالب مرتبط

    نظرات کاربران