بایگانی
به مناسبت سالگرد آیت الله طالقانی؛
مبارزی نستوه و جهادگری خستگی ناپذیر
تهران – حیات
آیت الله سید محمود طالقانی را بی شک می توان از پیش قراولان مبارزه علیه رژیم طاغوت پهلوی دانست تا آن جا که رهبر کبیر انقلاب از وی به عنوان ابوذر زمان یاد کرد ازاین رو به مناسبت سالگرد این مجاهد نستوه به بازخوانی زندگی سیاسی ایشان خواهیم پرداخت.
• مروری اجمالی بر زندگی علمی و سیاسی آیت الله طالقانی
آیت الله سید محمود طالقانی در سال 1289 ه.ش. دیده به جهان گشود. ایشان ابتدا به فراگیری علوم دینی نزد پدر همت گماشت و پس از آن در مدارس رضویه و فیضیه قم تا سال 1317 تحصیل را تا درجه اجتهاد ادامه داد.
آیت الله طالقانی در زمان طلبگی آشنایی فراوانی با امام خمینی (ره) داشت تا جایی که روابط متقابل این دو باعث شگفتی همگان گردیده بود.
ایشان ابتدا در سال 1318 با انتشار اطلاعیه ای به سیاست های رضاشاه درمورد کشف حجاب اعتراض و درهمان زمان زندانی شد و پس از آن مکررا توسط پهلوی دوم به زندان محکوم شد.
این عالم نستوه پس از شهریور 1320 با تاسیس کانون اسلام به گفتن تفسیر قرآن برای عموم مردم پرداخت تا جایی که گروه های مختلف دانشجویی برای شرکت در این جلسات شرکت می کردند از این رو با تشکیل این کانون به طور رسمی مبارزه خود را علیه رژیم طاغوت آغاز کرد.
پس از کودتای ننگین 28 مرداد 32 مرحوم طالقانی به مبارزات خود علیه رژیم ادامه داد تا اینکه ساواک ایشان را به جرم مخفی کردن شهید نواب صفوی در خانه اش دستگیر کرد و بار دیگر به زندان افکند اما این زندان کوتاه و موقتی بود و بزودی آزاد و فعالیت دوباره را آغاز کرد.
آیت الله طالقانی در سال 1338 به همراه میرزا خلیل کمره ای در کنفرانس بیت المقدس شرکت نمود و از طرف آیت الله بروجردی برای رساندن پیام ایشان به شیخ شلتوت راهی مصر شد.
• تشکیل نهضت آزادی و آیت الله طالقانی
آیت الله طالقانی در جریان نهضت ملی نفت مبارزات ارزنده ای از خود نشان داد و در تهران با روحانیون مدافع نهضت ملی و چهره هایی مانند مهدی بازرگان و سحابی همراهی نمود و در سال 1340 به جمع بنیان گذاران نهضت آزادی پیوست.
دکتر شیبانی از بنیان گذاران نهضت آزادی معتقد است «آیت الله طالقانی از نظر سیاسی و مبارزه خیلی عمیق تر و تندتر فعال تر و عقیدتی تر از بازرگان بود».
آیت الله طالقانی به دنبال مبارزات و فعالیت های سیاسی اش در سال 1341 همراه نهضتی ها برای مدتی به زندان رفت و بار دیگر در سال 42 پس از قیام 15 خرداد دستگیر و به ده سال زندان محکوم شد که البته در سال 46 به دنبال عفو عمومی آزاد گردید.
علما پس از محکوم شدن ایشان در زندان اطلاعیه های فراوانی درباره ایشان صادر کردند و به انتقاد از رژیم پرداختند.
• مسجد هدایت پایگاهی برای تبلیغ و ترویج دین
آیت الله طالقانی طی سال های متمادی با مرکزیت مسجد هدایت به تبلیغ و ترویج دین مشغول بود.
ایشان در این سال ها به آموزش و تفسیر قرآن میان دانشجویان و مردم پرداخت به طوری که همواره مورد اعتماد مردم و مبارزان قرار گرفت.
مسجد هدایت در طول سال های 40 و 41 محل حضور صدها بلکه هزاران نفر از مشتاقان نهضت اسلامی بود از این رو سخنرانی هایآیت الله طالقانی همواره مورد استقبال مردم و جوانان بود.
• از انتقاد رژیم پهلوی تا زندانی شدن مکرر
بیشتر سخنرانی های آیت الله طالقانی در سال های 40 و 41 انتقاد صریح نسبت به رژیم پهلوی بود به طوری که با تعابیری کنایی مانند جایگزین کردن بت پرستی به جای خداپرستی به شدت از رژیم سلطنتی وقت انتقاد می کرد.
ایشان هم چنین به شدت نسبت به تسلط عده ای مرتد و بهایی در پست های حساس رژیم انتقاد می نمود. که این امرهمواره باعث عصبانیت رژیم از ایشان بود.
آیت الله طالقانی پس از آزادی در سال 46 به دلیل طرح مسائل سیاسی و واکنش صریح نسبت به اقدامات رژیم ممنوع المنبر شد.
مرحوم طالقانی در سال 54 بار دیگر توسط رژیم پهلوی زندانی شد و در آبان 1357 از زندان آزاد شد.
• آیت الله طالقانی و انقلاب اسلامی
پس از آزادی آیت الله طالقانی اززندان و در بحبوحه انقلاب برخی از گروه ها هم چون مجاهدین خلق (منافقین) بیشترین بهره برداری سیاسی را از رفتار دوستانه ایشان با جوانان کردند.
این اقدامات درحالی بود که امام خمینی(ره) با توجه به اعتمادی که نسبت به ایشان داشت وی را به امامت جمعه تهران منصوب کرد.
آیت الله طالقانی در مراسم عیدفطر سال 58 در خطبه های پرشوری نسبت به گروه های منحرف، چپ ها و راست ها موضع گرفت و تمامی گرفتاری مسلمانان را از طرف این گروه ها دانست «کسی که روبه روی انقلاب بایستد باید هلاک بشود، باید نابود شود، انقلاب، انقلاب محرومان است، انقلاب انقلاب ما توده مسلمان است. انقلاب، انقلاب قرآن است. انقلاب، انقلاب توحید است هرکسی از این مسیر منحرف شود باید پایمال شود».
همچنین آیت الله طالقانی ارادت خود را به رهبر کبیر انقلاب اینگونه بیان می کند: «من رهبری قاطع ایشان (امام خمینی) را برای خودم پذیرفته ام و همیشه سعی کردم که از مشی این شخصیت بزرگ و افتخار قرن و اسلام، مشی من خارج نباشد».
به هرحال ابوذر انقلاب و این مبارزه خستگی ناپذیر در سحرگاه نوزدهم شهریور سال 1358 پس از سال ها فعالیت علمی و مبارزه با رژیم منحوس پهلوی و عمری تلاش خستگی ناپذیر در اثر سکته قلبی دارفانی را وداع گفت و به دیدار معبودش شتافت.
پیام امام خمینی قدس سره به مناسبت ارتحال آیت الله طالقانی
انا لله و انا الیه راجعون
فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر
عمر طولانی این عیب را دارد که هر روز عزیزی را از دست می دهد و به سوگ شخصی می نشیند و در غم برادری فرو می رود. مجاهد عظیم الشأن و برادر بسیار عزیز حضرت حجت الاسلام والمسلمین آقای طالقانی از بین ما رفت و به ابدیت پیوست و به ملا اعلی با اجداد گرامیش محشور شد. برای آن بزرگوار سعادت و راحت و برای ما و امّت تأسف و تأثر و اندوه.
آقای طالقانی یک عمر در جهاد روشنگری و ارشاد گذراند. او یک شخصیتی بود که از حبسی به حبس دیگر و از رنجی به رنج دیگر، در رفت و آمد بود و هیچ گاه در جهاد بزرگ خود، سستی و سردی نداشت. من انتظار نداشتم که بمانم و دوستان عزیز و پر ارج خودم را یکی پس از دیگری از دست بدهم. او برای اسلام به منزله ی حضرت ابوذر بود. زبان گویای او چون شمشیر مالک اشتر بود، برنده بود و کوبنده. مرگ او زودرس بود و عمر او با برکت. رحمت خداوند بر پدر بزرگوار او که در رأس پرهیزگاران بود و بر روان خودش که بازوی توانای اسلام. من به امّت اسلام و ملت ایران و عائله ارجمند و بازماندگان او این ضایعه بزرگ را تسلیت می دهم. رحمت بر او و بر همه ی مجاهدان راه حق.
والسلام علی عبادالله الصالحین - روح الله الموسوی الخمینی - 19 شهریور 1358 / 18 شوال 1399
پایان پیام
ثبت کننده مطلب: 8
|
سایر مطالب
|
