جمعه 3 خرداد 1398 |

شهید، بهار و واژه های دعای فرج

1397/12/25 یادداشت؛

شهید، بهار و واژه های دعای فرج

حیات: بهار را دوست دارم و نوروز را نیز. سرخوشم این روزها که صدایِ پای نوروز در زمین و زمان پیچیده است و در این آهنگِ فرحناک، هر کس را بهره ای است و بر سفره معرفت، هر کس روزییی دارد که بر سفره اش می نشیند و از آن روزی می خورد و زندگی می کند، روزی من، اما دریافت های تازه و کلمات روشنی است که خداوند در نگاه و گلوی این قلم، جان می بخشد.

غلامرضا بنی اسدی

حیات: تامل در باره شهادت و شهید، در آستانه نوروز مرا به سفره نشینی اولین خطبه خلافت مولا علی (ع) برد که هم خود شهید است و هم همسر شهید و هم پدر سیدالشهدای همیشه تاریخ. من در این کلمات به این نتیجه رسیدم که اگر سبک زندگی شهدا، رسم الخط حیات ما شود. اگر شهدا به اندازه ای که باید در زیست ما تکثیر شود و محیط این زیست برای پرورش شهید فراهم شود، "حضور الحاضر" محقق خواهد شد و "قیام الحجه بوجود الناصر" که وجود یاران، حجت را تمام می کند و گام آخر می شود برای حجت خدا چه " خدای تعالی از دانایان گرفته تا بر سیری ظالم و گرسنه ماندن مظلوم راضی نشوند "، تکلیف او را به روشنی بیان کرده است.

اصلا تکلیف امام این است و الا نسبت او با حکومت همان می شود که می فرماید:" هر آینه ریسمان و مهار شتر خلافت را بر کوهان آن می انداختم و آخر خلافت را به کاسه نخست آن آب می دادم. ". بستر که فراهم باشد، یاران که در تراز بایسته به حضور برسند، می توان به ظهور، امیدی" نو" بست لذا از این منظر، من تکثیر مردان و زنانی در تراز شهادت را کلمات دعای فرج عملی می دانم که چون به اندازه کافی برسد، بسان دعایی مستجاب، انسان و جهان را به آرزوی زیبای خویش خواهد رساند. آرزویی که امید به صلاح و اصلاح را به تحقق خواهد رساند.

"نوروز و بهار رویش"، می تواند هم عهد ما با مولایمان را یاد آورد و هم با توسعه معرفتی ما به یوم اللهی ارتقا یابد که جهان را از تاریکی به سمت روشنی ببرد. آنچه ما در فصل انقلاب و دفاع مقدس به فهم آن رسیدیم، شرابه ای از همین حقیقت روشن بود که به ظهور نایب امام زمان انجامید آن هم بعد از این که سربازان، از اصلاب و از گهواره ها قد کشیدند. قطعا با تکثیر و به اخلاص رسیدن نسل آن سربازان، حروف دعا و کلمات زیارتنامه ها، کنار هم قرار خواهد گرفت تا زمان به سعد ترین روز خود برسد و زمین، زیباترین فصل خود را به گل و ریحان، جشن بگیرد و جهان به حق مسلم خویش که حرکت برمدار امامت است برسد. روزیی چنین می تواند روزی ما هم بشود اگر به شهید و شهادت نگاهی معرفت آموزانه و عملی داشته باشیم. می تواند نوروز ما را نوتر از همیشه کند اگر با دریافتی تازه، برای خود ماموریت همسان سازی رفتار خویش با شهدا را تعریف کنیم. اگر این تعریف ما را به سلوک شهیدان چنان عادت دهد که دنیا با همه "عِده و عُده" اش نتواند ما را زمین گیر کند.

این روز ها که باز شهید می آورند از عصر دفاع مقدس و از جبهه های دفاع از حرم و دفاع از وطن، با این احساس عیدی می گیرم که وعده خدا نه دور است و نه دیر. اگر ما بتوانیم خود را به وعده گاه برسانیم، حضرت موعود، به وعده صادق خداوند، جامه عمل خواهد پوشاند. ان شاا...

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :