یکشنبه 27 مرداد 1398 |

هنوز حاضرم جانم را برای کشور بدهم

1397/10/02 الکس درهارتونیان جانباز 30 درصد مسیحی در گفت و گو با حیات:

باز هم حاضرم جانم را برای ایران بدهم

حیات: برای ما دفاع از کشور در اولویت قرار داشت و اکنون با گذشت سی سال از پایان یافتن جنگ، تغییری در دیدگاهمان به وجود نیامده است و من همانند آن زمان حاضرم جانم را برای کشورمان بدهم.

الکس درهارتونیان جانباز مسیحی دوران دفاع مقدس در خصوص هدفش از رفتن به جبهه گفت: سال 66 وقتی شانزده ساله بودم به شکل داوطلبانه راهی جبهه شدم. بعدها با رسیدن به سن قانونی، سربازی خودم را در ارتش و در مناطق عملیاتی گذراندم. در آن زمان شرایط به این شکل بود که همه برای رفتن به جبهه شوق بسیاری داشتند و من هم همانند سایرین از شور و شوق خاصی برخوردار بودم.

الکس درهارتونیان در گفت و گو با پایگاه خبری حیات ادامه داد: یکی از دلایلی که سبب شد تا به جبهه بروم اعزام یکی از دوستان دوران کودکیم به مناطق عملیاتی بود. وقتی دیدم او برای رفتن به جبهه شوق بسیاری دارد من هم تصمیم گرفتم که همراه او به منطقه اعزام شوم.

این جانباز 30 درصد با اشاره به شرایط مناطق عملیاتی گفت: در دوره نوجوانی هیجان بسیاری داشتیم به جبهه برویم، مناطق جنگی دیدگاه آدم ها را نسبت به زندگی عوض می کرد و همانند سایرین تازه متوجه شدم که در کجای زندگی قرار دارم. وقتی مدتی از اعزاممان گذشت دلیل حضورم فقط در جبهه معطوف به دفاع از کشور و ایستادگی در برابر دشمن شد و یادم رفت که به خاطر همراهی با دوست دوران کودکیم به جبهه آمده بودم.

وی افزود: جبهه روح انسان را بزرگ می کرد و شرایط آنجا باعث می شد تا نوجوانی را فراموش و همانند یک فرد بزرگسال زندگی کردن را تجربه کنیم. یکی از خصلت های مهم دوران جنگ دقیقا همین موضوع بود که انسان ها را از خیالات به واقعیات زندگی می کشاند.

درهارتونیان با اشاره به این که در دوران جنگ تحمیلی به عنوان تخریب چی فعالیت می کرد، اذعان کرد: در ابتدا ما را به مناطقی از سومار و نفت شهر اعزام کردند و قرار بود در واحد حمل و نقل فعالیت کنیم اما طولی نکشید که فرماندهان ارتشی اعلام کردند به دلیل نبود نیروی متخصص در واحد های عملیاتی باید دوره کد را بگذارنیم. بعد از گذراندن دوره کد بود که به درجه ستوان دومی رسیدم و به عنوان تخریب چی شروع به فعالیت کردم.

وی ادامه داد: وقتی در واحد تخریب شروع به فعالیت کردم هر شب در خط مقدم حضور داشتم و همین موضوع موجب شد تا با انفجار یکی از مین ها، از ناحیه پا مجروح شوم اما این مجروحیت باعث نشد که جنگ و جبهه را فراموش کنم و باز هم رفتم و از ناحیه اعصاب و روان و کمر هم مجروحیت هایی داشته باشم.

این رزمنده دوران دفاع مقدس با تاکید بر این که اگر باز هم جنگ شود در خط حاضر خواهد شد تصریح کرد: هم اکنون وقتی با رزمندگان آن دوران جمع می شویم با شور و شوق بسیاری نسبت به آن زمان صحبت می کنیم. با این که مشکلات اقتصادی و مسائل دیگر در زندگی همه ما وجود دارد اما یادمان نرفته که برای چه چیزی به جبهه رفتیم. برای ما دفاع از کشور در اولویت قرار داشت و اکنون با گذشت سی سال از پایان یافتن جنگ، تغییری در دیدگاهمان به وجود نیامده است و من همانند آن زمان حاضرم جانم را برای کشورمان بدهم.

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :