یکشنبه 3 شهریور 1398 |

حس زیبای یک ایثارگر از تولید محصول ویژه سلامتی شهروندان

1398/05/19 گفت و گو با عادل اعزازی جانباز کارآفرین

حس زیبای یک ایثارگر از تولید محصول ویژه سلامتی شهروندان

حیات: حس زیبای یک ایثارگر از تولید محصول ویژه سلامتی شهروندان با همین عزم برای ادامه تحصیل قدم برداشتم و بعد از گرفتن مدرک و جوازهای علمی شروع به تولید این کفش ها کردم. به تدریج به تجربه های تازه در این زمینه نیز دست پیدا کردم بخصوص در سال هایی که همراه جمعیت هلال احمر به دیدار کشورهای خارجی و مشاهده دستاوردهای آنها در این زمینه رفتیم. بعد از این سفرها بود که به لطف خدا، کارگاه کفش سازی مان را راه اندازی کردیم تا جانبازانی که از ناحیه پا مشکل دارند درمان شوند اما بعدها دیگر بیماران را هم پوشش دادیم مانند کسانی که پاهایشان اختلاف سطح دارد یا مبتلا به اختلال حرکتی هستند.


به گزارش پایگاه خبری حیات، هفته نامه حیات طیبه، در شماره 407 خود به سراغ یکی از جانبازان کارآفرین رفته و با وی به گفت وگو نشسته  است که می خوانیم .

جناب اعزازی تا آنجا که من کسب اطلاع کردم، شما فعالیت شغلی تان کاملاً در راستای تحصیلاتتان بوده است. خوب است خوانندگان ما با سوابق تحصیلی و علمی شما آشنا شوند؟
بله، برای کسب تخصص در زمینه کفشهای طبی ابتدا مدرک فوق دیپلم را از ایران گرفتم و سپس مقطع کارشناسی را در سن پترزبورگ گذراندم.
رشته تحصیلی من، نوعی کار پژوهشی است. در این حوزه عمدتاً علم فیزیوتراپی را فرا می گیرید. از آنجایی که سیستم بدنی افراد کاملاً با یکدیگر متفاوت است بنابراین تحقیقات و آزمایشات به صورت جداگانه روی هر فرد انجام می شود. یعنی برای هر کسی با برآورد ضعف و نیازهای فیزیولوژیک او باید کفش را طراحی کرد.
از چه زمانی ایده ورود به این عرصه به ذهن تان رسید؟
عوارض جنگ یکی از عواملی بود که ذهن امثال من را درگیر مسائل درمان و بهبود بچه های آسیب دیده از این واقعه می کرد. من خودم نیز به طور جدی بعد از جانبازی، درگیر این مسئله بودم لذا به دنبال مطالعه و تحقیق در این زمینه رفتم. جالب اینجا است که در مرحله ای که خودم نیازمند کفش طبی بودم دشواری های کار تهیه این نوع لوازم را کاملاً لمس کردم.
من با همین عزم برای ادامه تحصیل قدم برداشتم و بعد از گرفتن مدرک و جوازهای علمی شروع به تولید این کفش ها کردم. به تدریج به تجربه های تازه در این زمینه نیز دست پیدا کردم بخصوص در سال هایی که همراه  جمعیت هلال احمر به دیدار کشورهای خارجی و مشاهده دستاوردهای آنها در این زمینه رفتیم. بعد از این سفرها بود که به لطف خدا، کارگاه کفش سازی مان را راه اندازی کردیم تا جانبازانی که از ناحیه پا مشکل دارند درمان شوند اما بعدها دیگر بیماران را هم پوشش دادیم مانند کسانی که پاهایشان اختلاف سطح دارد یا مبتلا به اختلال حرکتی هستند.
می توانید برای خوانندگانی که مثل من اطلاعات خاصی از صنعت و هنر تولید کفش طبی ندارند، بیشتر توضیح دهید؟
ساخت این کفش ها برخی مراحل آزمایشی را می گذارد. اولین مرحله، بررسی دقیق و محاسبه درست از نارسایی یا ناراحتی پای فرد است. در این قسمت شما نیازمند همکاری و مشورت دهی پزشکان فیزیوتراپ هستید.
بعد از بدست آوردن تصویر درست از مشکل حرکتی بیمار قالب کفش او را طراحی می کنید. بعد از اتمام قالب سازی، دوخت کفش را آغاز می کنیم و کار آماده تحویل به مشتری می شود.
برای افرادی که علاقه، ذوق و استعداد این کار را دارند آیا آموزشگاهها و مراکزی خاصی وجود دارد؟ 
سوال بجایی پرسیدید. این فعالیت اکنون به عنوان یکی از رشته های علمی در دانشگاه ها علاقمندان خاص خود را دارد. در ایران تحت عنوان «بهداشت پا» دنبال می شود و من هم این توفیق را داشته ام که به عنوان یک معلم در خدمت هنرجویان و دانشجویان این عرصه باشم. 
بازارهای عرضه این محصولات کجاست آیا مشتری های آن فقط افراد معلول هستند یا خیر؟
چرخه کار تولید کارگاههای ما قدری با کارگاه های دیگر متفاوت است. به طور مثال ما به دلیل وجود مشتریان خاص این محصول را به صورت انبوه به بازار عرضه نمی کنیم یعنی به شکل جینی کفش تولید نمی کنیم.
مشتری های ما کسانی هستند که دچار مشکل یا اختلال حرکتی می باشند. علاوه بر این سفارش هایی که برای ما می آید از طرف خود افراد و یا مطب های پزشکی است. در واقع پزشکان، رابط ما و بیماران هستند. این نکته را هم اضافه کنم در ماه های اخیر اوضاع تولید مان چندان خوب نیست. در این وضعیت، تهیه مواد اولیه از بازار بسیار سخت شده است.
برای رساندن کارگاه به این نقطه چه دشواریهایی در راهتان بروز کرده است؟
در مرحله اول کار، مثل هر رشته تولیدی دشواریها و سختی های زیادی متحمل شدیم. روزهایی را پشت سر گذاشته ام که برای خرید چسب و لوازم دیگر، محتاج چند هزار تومان بودم. کار در عرصه تولید گرچه در ابتدا این سختی ها و تلخی ها را دارد اما بعد از راه اندازی و جلب اعتماد مردم، همه رنج و دشواریها از تن آدم می رود.
درس بزرگ مشکلات مسیر کار من این بود که باید سختی های یک حرکت تولیدی را به جان خرید و نباید به محض بروز نابسامانی عرصه را ترک کرد.
امیدوارم همه هنرجویان و علاقمندان این رشته در خوشحالی من شریک بشوند که بعد از سالها فعالیت و تحمل سختی ها سرم را بالا گرفته ام و یکی از افرادی هستم که برای تحقق این رشته علمی تلاش می کنم. این که یکی از مهندسین بین المللی کشورم باشم، برای من یک افتخار است.
از حمایت و راهنمایی یا تشویق چه کسانی در این مسیر برخوردار بودید؟
مشوق اصلی من دوستان ارتوپد من بودند. آنها با آنکه اختلاف فکری داشتیم، جزو علاقمندان و فعالان پروپاقرص این حوزه از سلامت هستند. هنوز هم این مشورت و تبادل آرا بین ما جریان دارد. مثلاً در امر رساندن سطح کیفیت کار به استاندارد جهانی بسیار باهم مشورت می کنیم. یکی از پروژه هایی که در مطالعات مشترک همه ما فعالان عرصه بهداشت پا وجود دارد، تولید کفشها به تناسب فرهنگ و ویژگیهای اقلیمی افراد است. به این ترتیب که یک شهروند ساکن جنوب ایران از نظر خطر آسیب دیدگیهای پا، با افراد ساکن اقلیم شمال ایران کاملاً متفاوت است.
آیا همانند روزهای دفاع مقدس، فعالیت در این عرصه اقتصاد و تولید را هم مقدس می دانید؟ 
قطعاً نباید در این باره تردید کنید. اگر کسی در این رشته کاری ما که زحمت خاص خود را دارد، علاقه و ایمان به هدف نداشته باشد موفق نمی شود. بحث سلامت شهروندان برای ما یک هدف والا است همچنان که در زمان جنگ هدف ما دفاع از آسایش و امنیت آنها بود.
آیا مشکل و موانع خاصی هم در مسیر پیشرفت فعالیتان بوده است؟
اگر حقیقتش را بخواهید مشکلات پیش پای ما، زیاد است و متأسفانه این دشواریها بیشتر به سلیقه افراد و کسانی که وظیفه حمایت از این طرح ها و پروژه ها را در مناطق مختلف دارند، بر می گردد. به نظرم باید برای رفع این مسائل تلاش جدی صورت بگیرد و گرنه ادامه آن باعث ازدست رفتن سرمایه های کشور می شود. نه تنها سرمایه های مادی بلکه سرمایه انسانی. تصور کنید که کسانی که در زمینه های مختلف بهداشت و سلامت تجربه و تخصص کسب می کنند تحت تأثیر این موانع، مهاجرت کنند؛ آن وقت چه لطمه ای به سرمایه های ملی وارد می شود.
لحظه های شیرین و شادتان در این کار چه زمانی هست؟ 
برای من واقعاً زیباترین لحظه زمانی است که افرادی که دچار ناراحتی شدید یا اختلال حرکتی هستند بعد از استفاده از این محصولات از رنج و ناراحتی شان کاسته شود. افرادی که بارها اتفاق افتاده است با عصا پیش ما آمده اند و راه رفتن برایشان خیلی سخت بوده اما بعد از استفاده طولانی مدت از کفش های طبی به راحتی و بدون عصا قدم برداشته اند. فکر نمی کنم حسی زیباتر از این وجود داشته باشد 

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :