دوشنبه 30 اردیبهشت 1398 |

وفات حضرت خدیجه(س)

1398/02/21

وفات حضرت خدیجه(س)

حیات: حضرت خدیجه کبری (س)، 68 سال قبل از هجرت در خانواده ای با اصالت در مکّه معظّمه دیده به جهان گشودند. آن حضرت از قبیله قریش بود. پدرشان «خُوَیلد» و مادر ایشان «فاطمه بنت زائده» بودند که هر دو از ریشه دارترین و اصیل ترین خاندان های عرب در حجاز محسوب می شدند. جایگاه و نقش حضرت خدیجه (س) در سخت ترین دوران تاریخ اسلام بر کسی پوشیده نیست. آن بانوی گرانقدر در دوران بعثت و در 24 سال زندگی مشترک با پیامبر گرامی اسلام (ص) با حمایت های مادی و معنوی خویش از رسول اکرم (ص)، خدمات بسیار ارزشمندی به ایشان و دین اسلام مبذول داشتند و نقش مهمی در دفاع از اسلام و مسلمانان، نشر توحید و ارزش های اسلامی ایفا کردند. این بانوی بزرگوار نه تنها از عمق جان به رسالت پیامبر ایمان آوردند، بلکه رسول اکرم(ص) را در برابر سختی ها و تکذیب مشرکان و بدخواهان یاری دادند. وفاداری آن حضرت در راه رسیدن به اهداف والای پیامبر(ص) مورد توجه سیره نویسان و محققان قرار گرفته است.

در خصوص فضایل ایشان در منابع تاریخی به موارد بی شماری اشاره شده است. مطالعه تاریخ زندگی حضرت خدیجه(س) نشان می دهد که هم در دوران جاهلیت و هم بعد از بعثت خاتم الانبیاء (ص) دارای فضائل اخلاقی و کمالات معنوی بوده است. این بانو در عصر جاهلیت و در هنگامی که روابط اجتماعی قبایل حجاز دچار انحطاط شده بود و اخلاق و فضایل انسانی در مسیر سقوط و سراشیبی قرار داشت، از چنان خصال و اخلاقیاتی پسندیده برخوردار بودند که به «طاهره» موسوم گردیدند. در همان عصر شـخصیت ایشان چنان مـورد تکریم خاص و عام قرار داشت که وی را سیّده نسوان (سرور بانوان) لقب دادند و با چـنین عـنوانی مـورد خطاب و مدح و تجلیل واقع می شدند. حضرت خدیجه(س) آنچنان کمالات و جایگاه والا و ارجـمندی داشتند که رسول اکرم(ص) پس از ازدواج با وی، ایشان را خدیجه کبری خطاب کردند. آن حضرت به فرمایش رسول اکرم(ص) در زمره چهار بانوی برگزیده عالم است.

حضرت خدیجه(س) در جامعه خود به عنوان یک الگوی زن برتر، تأثیر بسزایی در گسترش صفات نیک انسانی داشته است. سخاوت، کرامت، ایثار و فداکاری، عفت و پاکدامنی، دوراندیشی، توجه به مستمندان، عطوفت و مهربانی و صبر و استقامت، از جمله فضیلت های پسندیده ای است که در تاریخ برای این بانوی نمونه مطرح شده است. رفتار و منش آن حضرت به گونه ای بوده است که بانوان بسـیاری از تربیت عملی ایشان درس ها آموخته اند. گذشته از فضائل اخلاقی، آن حضرت از کمالات علمی نیز برخوردار بودند. چرا که در مورد دانش عصر خود اطلاعات فراوانی داشتند و از کتاب های آسمانی آگاه و از نظر عقل و درایت بر بسیای از افراد برتری داشتند. در گزارشات تاریخی به جایگاه بالای اجتماعی و حُسن شهرت آن حضرت در شرف و نسب اشاره شده است.

حضرت خدیجه (س) سه سال قبل از هجرت بیمار شدند و در سن 65 سالگی، در ماه رمضان سال دهم بعثت در خارج از شعب ابوطالب دار فانی را وداع گفتند. آرامگاه این بانوی والا مقام در قبرستان مکه در «حجون» کـه امروزه به «مزار معلی» مـعروف می باشد، واقع شده است. رحلت ایشان بـرای پیـامبر اسلام(ص)واقعه ای اندوهناک بود. با توجه به وجود چنین بانوان والا مقامی در دین مبین اسلام لازم است همه مسلمانان و به ویژه بانوان مسلمان از طریق آشنایی با سبک زندگی و رفتار و منش چنین الگوهای ارزشمندی در زندگی فردی و اجتماعی خود تغییراتی متناسب و مطلوب داشته باشند تا بتوانند اقدامات موثری جهت رشد و پیشرفت در تمامی عرصه ها و به ویژه عرصه معنوی و فرهنگی شاهد باشیم.

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :