پنجشنبه 3 بهمن 1398 |

شهید فیجان:درسوگ من گریه نکنید

11:48:0    1398/10/25 یاد خوبان

شهید فیجان:درسوگ من گریه نکنید

شهید علیرضا فیجان پودنک فرزند خداکرم در چهارم اسفند ماه سال 1340 در شهر شیراز در استان فارس متولد شد و در بیست و پنجم دی ماه سال 1360 در منطقه گیلانغرب به شهادت رسید.

به گزارش پایگاه خبری حیات،  بخشی از وصیت نامه شهید علیرضا فیجان پودنک به شرح زیر است:
«بسم الله الرحمن الرحیم 
الذین هاجرواوجاهدوا فی سبیل الله باموالهم وانفسهم اولیک اعظم درجه عندالله
خدایا تومی دانی که اکنون خود را شناخته ام وعقیده ام که چه باید ، که آنچه را که درتوان وچنته خویش  دارم، درراه تو و برای تو به کف گرفته ام و به میدان امتحان تو گام نهاده ام. و ای یکتا باز تو می‌دانی که نه ثروتی ازاین دنیا اندوخته ام، که تورا به آن یاری کنم  و نه فرزندی که به اذن تو درروی زمین بفرستم وتنها هدیه ناقابلی که دارم همین جان است، که دربدن دارم، آن هم اگر مقبول درگاه عطای تو افتد.
ایا تو می‌دانی که اگر درتشییع جنازه بندگان راستگویت  و رهروان راه بزرگ سرورم حسین (ع) رنجم  و درعاشورای بزرگ حماسه ساز تا ریخت اشکها ریخته ام،  نه بخاطر فقدان این بزرگان است و نه بخاطر قطعه قطعه شدن بدن این عزیزان و نه بخاطر ناله های کودکانشان و نه بخاطر ضجه های مادران وخواهرانشان بوده، نه که اسلام وقران جز با ریختن این خونها و با گریه های این مادران پایدار نخواهد ماند، وتو می‌‌دانی که فقط بخاطراین بود که نکند، خدای ناکرده دراین امتحان را که خداوند برما روامی دارد، سرافکنده بیرون بیایم. گریه‌ام  بر این بود که نکند  فقط نماز خوانده باشم، بدون اینکه روح قیام و مبارزه با ظالمین را فهمیده باشم، بی انکه شهادت حسین (ع) وپیام زینب ورسالت سجاد را درک کرده باشم، گریه ام  از ان بود که نکند خدای نکرده از روزه قضا شکم را خالی ازغذا  کنم  و با زبان بی روزه چشم  بی روزه وگوش وقدم و قلم وعمل بی روزه پرونده اعمال را سیاه کرده باشم. درهرحال ای خدای بزرگ از تو می‌خواهم که ازگناهانم درگذری و مرا ببخشی و بیامرزی. 
واینک سخنی با تو ای برادر وخواهر، شما را به خدا قسم می دهم که درسوگ من گریه نکنید وفقط به این صحبت فکر کنید که این برادرها وخواهرها  و این پیروان حسین زمان به چه جرمی درزیر حمله جلادان تاریخ اجسادشان قطعه قطعه شده و می شود که جز این است که ندای حق سردادند ایا جز این فریاد زدند که ما می خواهیم زندگی فقیرانه ای داشته باشیم اما زیربارظلم وننگ یزیدیان تاریخ نرویم، پس برادر وخواهر تومی دانی که گناه این شهیدان جز این نبود‌ه است، که فریاد حق سردادند واینک تو برادر وخواهر ناظر براین مجادله هستی قضاوت کن، قضاوت درخود و برای خودت ودرحضور خدا که چه هستی و چه می‌کنی و درجبهه حق و باطل کدام سو را گرفته ای؟»
در بخش پایانی این وصیت نامه آمده است:
«بدان که برادر وخواهر که درجهان دوراه بیش نیست یا راه حسین است یا راه یزید، جز راه حسین هرراه دیگری که برگزیده ای گرچه به گفتار با یزید نیست، لبیک درعمل راهی جز راه یزید نیست و در پایان از پدر و مادرم تقاضا می کنم که درسوگ من گریه نکنید، ای پدر کمی توجه کنید، می بینید که راهی است که همه باید بروند، زیرا همگی ازخداییم وبه سوی او باید برویم (انا لله واناالیه راجعون ) پدرجان تو ومادرم وبرادرم همگی وهمه مخلوقات عالم ازان خداییم پس نباید ناراحت باشید ازمالی را که صاحبش برده است» 

پیکر این شهید والامقام در گلزار دارالرحمه واقع می باشد.


فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

چاپ
نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :