شنبه 17 خرداد 1399 |

ایثار جان و مال ویژگی بارز شهید امدادگر روزهای انقلاب بود

14:52:0    1398/11/21 گفت و گوی حیات با همسر شهید زنجان نراقی وند

ایثار جان و مال ویژگی بارز شهید امدادگر روزهای انقلاب بود

شهید جعفر زنجان نراقی وند، فرزند صفر، در 30 اردیبهشت سال 1331، در تهران به دنیا آمد. وی فرزند اول خانواده بود و 2 برادر و یک خواهر داشت. وی با اعتقاد بر اینکه باید در راه رضای خدا از جان و مال گذشت در طول زندگی از هیچ کمکی نسبت به دیگران دریغ نمی کرد و این کمک را شکرانه نعمات خداوند می‌دانست. شهید جعفر زنجان نراقی وند به عنوان امدادگر افتخاری در زمان اوج گیری جریانات انقلاب به مردم خدمت کرد و سرانجام در 21 بهمن سال 1357 در حال انجام ماموریت توسط ماموران شاه به شهادت رسید.

به گزارش پایگاه خبری حیات، مولود کریمی، همسر 67 ساله  شهید به مناسبت سالگرد شهادت همسرش در گفت و گو با خبر نگار حیات به روزهای آشنایی با شهید زنجان نراقی وند اشاره کرد و گفت:« زمانی که ما ازدواج کردیم من 16 ساله و همسرم 17 ساله بود. جعفرخیلی امام را دوست داشت، معتقد بود که هرچه دارد را باید در راه اسلام فدا کند و هر خدمتی که می تواند برای مردم انجام دهد. او می گفت انقلاب باید پیروز باشد، همسرم کشتی گیر بود و مرام و منش او به زنده یاد تختی شباهت بسیاری داشت.»
وی در ادامه افزود:« جعفر جوشکاری و لوله‌کشی در شرکت های وابسته به شرکت نفت را انجام می داد و سرپرستی تعدادی از کار‌گران را بر عهده داشت، گاهی هم به ماموریت های خارج از کشور می رفت و روی سکو های نفتی کار می کرد، حقوق او در سال 56، 20 هزار تومان بود، که در آن زمان حقوق خیلی خوبی بود. »
بانو مولود کریمی سخاوت و بخشندگی را از ویژگی های بارز شهید برشمرد و گفت:« آن زمان وضعیت مالی خانواده ها خوب نبود و همسرم خیلی اهل کمک کردن به آشنایان، فامیل و دیگران بود و می‌گفت، باید هر چقدر و هر طور که در توان مان است، برای رضای خدا به دیگران کمک کنیم. این کمک در مقابل محبت‌ها و نعمت هایی که خداوند به ما ارزانی کرده، از جمله سلامتی کم است.
او گوسفند قربانی می کرد و کل گوسفند را به  5- 6 نفر می داد. وقتی حقوق می گرفت، می گفت خانواده‌ام هرچقدر که لازم دارند بردارند و بقیه آن را هم به دیگران کمک می کرد، این کار را خیلی دوست داشت و از آن لذت می برد، ما هم راضی بودیم. من بسیاری از کمک هایی که همسرم به افراد کرده بود را نمی‌دانستم و بعد ها مطلع شدم که پنهانی کمک کرده است. جعفر با همه رابطه ی خوبی داشت به طوریکه الان هم کسانی که با من صحبت می کنند به خوبی از او یاد می کنند »
همسر شهید با اشاره به روزهای انقلاب گفت:« سال 57 با اوج گیری جریانات انقلاب، ما به صورت خانوادگی همراه فرزندانم و خانواده همسرم در راهپیمایی ها شرکت می کردیم، همان زمان بود که جعفر تصمیم گرفت به عنوان امدادگر افتخاری فعالیت کند و با معرفی همسر خواهرش شروع به کار کرد. ماموریت همسرم این بود که به زخمی ها کمک می کرد.»
 وی روز شهادت همسرش را این چنین بیان کرد: « 21 بهمن، روز تعطیل و حکومت نظامی بود، آن روز امام دستور داده بود که مردم به خیابانها بیایند. جعفر به من گفت: کار فوری و ضروری دارم و حتما باید بروم و همان روز در منطقه نارمک تهران، در حالی که در آمبولانس مشغول کمک به زخمی ها بود،  از ناحیه گردن مورد اصابت گلوله ماموران شاه  قرار می گیرد و در جا شهید می شود، این در حالی است که اوهمان روز 31 نفر را به خانواده‌هایشان رسانده بود.»
همسر شهید در ادامه افزود: « حاصل ازدواج ما 3 پسر و 2 دختر بود و همسرم می گفت، دوست دارم فرزندانم در آینده اعتقادات محکمی داشته باشند و خدشه ای به آن وارد نشود، با وجود مشکلات  و سختی‌هایی که در حال حاضر در جامعه وجود دارد، باید به اعتقادات پایبند بود و در راه خدا و اسلام از جان و مال گذشت، من بعد از شهادت همسرم تا آنجا که می‌توانستم بر این موضوع پایبند بوده‌ام. فرزندانم هم بر این باورند که پدرشان اعتقادات خوبی داشته و صادقانه به مردم خدمت کرده است.»
وی در پایان گفت:« انقلاب با ریختن خون شهدا به ثمر رسیده است، امید وارم از این به بعد شاهد خوبی و شادی مردم باشیم. کسانی که واقعا با ایمان هستند و اسلام را دوست دارند هیچ گاه از انقلاب دست نمی‌کشند. خدا دشمنان اسلام و کسانی که در کشور ایجاد ناامنی می کنند را نابود کند.»
مزار این شهید والامقام در بهشت زهرای تهران واقع می باشد.

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

چاپ
نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :