سه شنبه 12 فروردین 1399 |

افتخار میکنیم که خانواده شهید هستیم

12:43:0    1398/10/23 به مناسبت سالگرد شهادت علی سالاری گفت وگوی حیات با خواهر شهید

افتخار می کنیم که خانواده شهید هستیم / با شهادت سردار سلیمانی دوباره احساس کردم برادرم شهید شده

شهید علی سالاری در 2 تیر سال 1344، در شهر نیشابور استان خراسان رضوی دیده به جهان گشود، پدرش غلامرضا ،کشاورز و مادرش فاطمه لطفی نام داشت. وی 3 خواهر و 3 برادر داشت و فرزند چهارم خانواده بود.شهید سالاری مدتی پس ازتحصیلات ابتدایی ساکن شهر تهران شد و پس از آن با عنوان سرباز ارتش در منطقه ی کردستان مشغول به خدمت شد، وی سرانجام در 15 دی سال 1364هنگام گشت زنی در درگیری با کومله ها مجروح و پس از انجام عمل جراحی به شهادت رسید.

به گزارش پایگاه خبری حیات، «حوا سالاری» خواهر 50 ساله این شهید گرانقدر در گفت وگو با خبرنگار حیات، مهربانی و اخلاق خوش را از ویژگی های شهید سالاری برشمرد و گفت: علی هیچ وقت زیر بار حرف زور نمی ماند و در عین حال هم خیلی با گذشت بود. او مدتی پس از تحصیلات ابتدایی ساکن تهران شد و در شرکتی مشغول به کار شد، آن موقع ما ساکن سبزوار بودیم و علی به ما کمک مالی می کرد.
خواهر شهید در مورد مدت حضور برادش در جبهه گفت: برادرم سرباز ارتش بود و تنها 45 روز از سربازی‌اش باقی مانده بود.
بانو سالاری آخرین دیدار خود را با برادر این چنین بیان کرد: علی 10 روز مرخصی داشت، آخرین باری که می خواست، به جبهه برود همه خواهران برای خداحافظی آمدند، من آب و قرآن برای بدرقه کردن برادرم آوردم، علی از زیر قرآن رد شد و رفت، هنوز چند قدمی نرفته بود که به سمت من بازگشت و آبی که می‌خواستم پشت سرش بریزم را خورد و گفت: خواهر به من آب شهادت دادی، او رفت و این آخرین دیدار ما بود.
وی نحوه شهادت برادرش را این چنین بیان کرد: برادرم در آخرین خط منطقه بانه در کردستان هنگام گشت زنی، در درگیری با کومله ها در 15 دی ماه سال 64  مجروح وبه تبریز منتقل شد و پس از عمل جراحی که انجام شد به شهادت رسید. پس از شهادتش او را به عنوان شهید گمنام به تهران آوردند، از طریق جایی که قبلا در آنجا کار می کرد آدرس ما را پیدا کردند و پیکر برادرم 10 روز بعد به سبزوار آمد و آنجا دفن شد.
بانو سالاری از چگونگی مطلع شدن از خبر شهادت برادرش گفت: وقتی خبر شهادت علی را آوردند من باورم نمی شد، چون اسم یکی از دامادهایمان هم علی سالاری بود و اتفاقا پدرش هم غلامرضا نام داشت. ما فکر کردیم او شهید شده است، ولی وقتی خواهرم با اقوام به منزل ما آمدند متوجه شدیم که برادرم شهید شده است.
طبق وصیت شهید سالاری به نقل از خواهرش هنگام تشییع دست او از تابوت بیرون بوده تا مردم ببینند او با دست خالی از این دنیا رفته است. 
حوا سالاری در مورد ترویج فرهنگ ایثار و از خود گذشتگی تصریح کرد: برای گسترش این فرهنگ  هرکس باید از خودش شروع کند تا همه چیز درست شود.
وی افزود: جوانان ما به خاطر حفظ ناموس و وطن به جبهه ها رفتند و ما افتخار می کنیم که خانواده شهید هستیم. در حال حاضر این مسئولین هستند که باید وظایف خود را به درستی انجام دهند.
خواهر شهید سالاری در پایان این گفت و‌گو با ابراز غم و اندوه از شهادت سپهبد قاسم سلیمانی اظهار کرد: با شهادت سردار دوباره احساس کردم برادرم شهید شده است.

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

چاپ
نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :