پنجشنبه 25 مهر 1398 |

1398/07/17 مروری بر نامه نگاری های رزمندگان در دوران جنگ تحمیلی ، به بهانه فرارسیدن روز پُست

نامه های جاودانه

حیات: جنگ تحمیلی و 8 سال مقاومت مداوم رزمندگان کشور اسلامی ما در برابر تجاوزات رژیم بعث عراق، را می توان از زوایا و چشم انداز های متنوعی مورد بررسی قرا داد. امروز به بهانه روز پست ، نگاهی می اندازیم به جهان خصوصی رزمندگان جنگ ، جهانی که آنان ، در شب های تاریک و ساکت، زیر نور فانوس نشستند در تاریکی ملکوتی نوشتند از آرزوهایشان، از دلتنگی های شان، از خاطرات تلخ و شیرین شان و گاه از حسرت هایشان.

به گزارش پایگاه خبری حیات ، اگر به « شهیدان زنده اند، الله اکبر »که سال هاست در کوی و برزن آن را تکرار می کنیم ، ایمان قلبی داشته باشیم ، باید این را هم بدانیم که آنچه شهیدان را زنده و جاودانه کرده است، یکی،همین دست نوشته های ساده و بی پیرایه ای است که از آنها بر جای مانده است. از طرفی موضوع تنها محدود به شهدا نیست و در ابعادی وسیع تر ، خوانش دوباره نامه های تمام رزمندگان احساسی در ما بوجود می آورد که نظیرش را نمی توان جایی سراغ گرفت. وقتی با وصیت نامه شهیدی، یا درد و دل نوجوانی دبیرستانی با مادرش ، یا گفتگوی جوانی با همسرش که درست بعد از ازدواج روانه جبهه ها شده و روی یارش را چندان ندیده است بر می خوریم، احساسی غریب بهمان دست میدهد، احساسی که مشابه آن هیچ گاه تجربه نکرده ایم.

 


در طول سال های دفاع مقدس بالغ بر میلیون ها نامه بین رزمندگان و خانواده هایشان مبادله شد، ارسال حجم انبوه نامه ها به مقصد و رساندن جواب نامه به دست رزمنده ها در هزار کیلومتر طول جبهه و عرض چند صد کیلومتری کاری عظیم بود.بچه های زحمت کش، بی ادعا و خستگی ناپذیر واحد تعاون و تبلیغات لشگرها و تیپ ها، این امر مهم را در کنار سایر وظایف و مأموریت ها به خوبی به انجام می رساندند.

پاکت نامه که رزمندگان اسلام استفاده می کردند مخصوص جبهه بود و نیازی به الصاق تمبر نداشت، این پاکت ها عموماً توسط مساجد، مؤسسات فرهنگی، اصناف، بازاریان، کسبه، روزنامه های کثیرالانتشار، اشخاص، هیأت ها و ... چاپ و به جبهه ها اهداء می شد . نشانی پستی بصورت کُد بود و به ندرت از آدرس کامل شهر و پادگان و یگان استفاده می شد. همین چند عدد کوتاه و مختصر نامه های ما را در جبهه به دست رزمندگان می رساند، فرقی هم نمی کرد در کجای جبهه باشیم، در شمال یا جنوب، در پادگان یا خط مقدم، در اردو یا مأموریت و...کافی بود فرستنده نامه این کُد را همراه اسم گیرنده روی پاکت نامه بنویسد و در صندوق پست بیاندازد، حالا مطمئناً به دست رزمنده می رسید.
یقیناً بررسی و مطالعه نامه نگاری های انجام شده بین رزمندگان و خانواده هایشان می تواند مستندی گویا از حال و هوای جبهه و روحیه بچه ها و خانواده هایشان همچنین فضای آن دوران، در نتیجه درک بهتر واقعیات دفاع مقدس باشد.

 


انواع پاکت ها و مشاهده طرح ها، تصاویر و شعارهای روی آنها می تواند برای علاقمندان منبع و مأخذی موثق و دست اول جهت مطالعه و تحقیق در حوزه دفاع مقدس باشد . نامه نگاری بیشترین نقش در ارتباط رزمندگان و خانواده هایشان را به عهده داشت، البته تماس تلفنی و تلگراف صلواتی هم بود، اما نامه نگاری طرفدار بیشتری در میان رزمندگان داشت، انگار که تبدیل شده بود به بخشی از شخصیت رزمنده ها ، و برایشان درونی شده بود. گاهی رزمنده،دوست داشت قریحه و توان خود در نوشتن هر چه زیباتر نامه را محک میزد،. مثلا رزمنده ای که می خواست وصیت اش را بنویسد، یا آن فردی که می خوایت درباره چیزی محرمانه و شخصی صحبت کند، باعث می شد که بیشتر از همه نامه نگاری را ترجیح دهند. این نامه ها امروز مثل گنج های به جای مانده از جبهه و جنگ می مانند، که باید بیش از این درباره شان حرف بزنیم.

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :