چهارشنبه 20 آذر 1398 |

موکب های ایثار برای التیام زخم های ایران

10:31:0    1398/01/17 یادداشت؛

موکب های ایثار التیام بخش زخم های ایران

حیات: برخی حرکت های خودجوش و مردمی حرف ها، پیام ها ودرس های فراوانی دارد که تفکر و تامل در هر یک از ان‌ها می‌تواند تاثیر مثبت زیادی بر رفتارهای عملی ما بگذارد، برپایی موکب بر سر راه زائران کربلا و اربعین، از ان جمله است که جز پایگاه های ایثار و ازخودگذشتگی نمی توان نامی بر ان ها گذاشت.

طاهره ساعدی

حیات: راهپیمایی اربعین همیشه با برپایی موکب همراه و عجین شده است بیشتر موکب ها از سوی مردم و به صورت خودجوش بر سر راه زائران کربلا برپا می شود تا به کسانی که در این راهپیمایی عظیم شرکت می کنند کمک کند احساس کمبودی به لحاظ غذایی نداشته باشند و از نظر بهداشتی و درمانی نیز تامین باشند.

موکب ها در حقیقت سمبل ایثار اجتماعی است که با تاسی از اخلاق انسانی و دینی و بدون هیچ گونه چشمداشتی برپا می شود. این رفتارهای عملی متاثر از انسانیت و دین همیشه در کشور ما وجود داشته است و همیشه نیز شاهد بوده ایم که در هنگام بروز مشکلات در نتیجه حوادث طبیعی مردم به طور خودجوش در امدادرسانی و کمک به همنوعان از هیچ تلاشی مضایقه نکرده اند و از جان و مال خویش برای کمک گذشته اند.

هم اکنون و با بروز سیل های اخیر در کشور به نظر می رسد باید با یک مدیریت قوی اقدام به راه اندازی این موکب ها برای کمک رسانی و رسیدگی به سیل زدگان در استان های اسیب دیده داشت که کمک به عزیزان اسیب دیده و نجات ان ها از مسایل و مشکلات گریبان گیر توصیه همیشگی و اکید اسلام و مصداق ایثار اجتماعی، فداکاری و از خودگذشتگی است. مسلما مردم قبل از این که کسی بگوید و یا از سوی مسئولان اعلام شود خود اقدام می کنند ولی این کافی نیست و نیاز به مدیریتی قوی برای برپایی و تداوم فعالیت منظم و هماهنگ کار تا گذر از این شرایط سخت و بحرانی است. همانطور که موکب ها با مدیریتی خاص و تقریبا ناپیدا با کمک هزاران نفر در مدتی کوتاه در زمان راهپیمایی اربعین برای چندین میلیون نفر غذا، امکانات بهداشتی-درمانی و حتی فرهنگی فراهم می کنند اکنون نیز ضرورت ایجاب می کند این جهادگران عرصه ایثار به جد و همه جانبه پای کار بیایند و در مناطق سیلزده مستقر شوند تا مردم عزیز اسیب دیده از سیل که بعضی تمام زندگی شان را در اثر ان از دست داده اند زیر بار این مشکل نشکنند، از زمین بلند شوند و کمر راست کنند تا لااقل دغدغه تامین نیازهای ضروری و اولیه مثل اب و غذا و بهداشت را نداشته باشند تا بدانند و ببینند در این هنگامه بسیار سخت، دیگر هموطنان مثل همیشه در کنار ان ها و با ان ها هستند تا دردشان کمی کاهش یابد تا برای زخمشان مرحمی باشد تا لااقل احساس کنند تنها نیستند.

در این که دولت باید با مدیریت بحران پیش امده گذر از مشکلات را به ویژه برای مردم اسیب دیده تسهیل کند هیچ شکی نیست ولی یکایک ما نیز در قبال این عضو به درد امده و زخمی ایران مسئولیتی داریم که باید به انجام برسانیم. اگر چنانچه این کمک های پراکنده ساماندهی نشود شاید نتواند التیام موثری بر این زخم باشد بنابراین ضروری است تا با یک همت و اراده بزرگ این فداکاری ها و از خودگذشتگی ها همانند موکب های اربعین ساماندهی شود تا هم زودتر به نتیجه برسد و هم میزان تاثیر ان بیشتر شود.

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

چاپ
نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :