سه شنبه 30 مهر 1398 |

شهید محلاتی و جلوه های حضرت روح الله

1397/12/01 یادداشت؛

شهید محلاتی و جلوه های حضرت روح الله

حیات: شهادت، فیض مانا و فوز ابدی است که خداوند، روزیِ پاک ترین بندگان خویش می کند.

غلامرضا بنی اسدی

 اصلا آنان را برای خویش، برمی گزیند، می پرورد و با شکوه شهادت، رابطه ای چنان وثیق ایجاد می کند، که جانشین او در خانواده اش می شود. در میان شهدا نیز شاهدیم که برخی ها شان هستند که هم خودشان تراز هستند و هم نحوه شهادتِ شان به ترازی برای سنجش ها تبدیل می شود. شهید والامقام، حجت الاسلام والمسلمین محلاتی از آن جمله بود. شخصیتی اخلاقی و انقلابی و عالم که حضورش به عنوان نماینده امام در سپاه، منشا نورانیتی مضاعف بود. پاسداران در سیمای شیخ فضل الله، فضایل حضرت روح الله را می دیدند و او نماد روحانیت انقلابی و پیشرو بود که هم در عرصه خودسازی و جهاد با نفس و در عرصه جهاد کبیر با دشمنان، هم مصداق کونوا دعاه الناس بغیر السنتکم بودند. نمی گفتند بروید به جبهه بلکه می رفتند و می گفتند بیایید. خود پیش قراول و پرچمدار دفاع از وطن بودند. همین ویژگی نیز شیخ را و هم اندیشان او را متمایز و ممتاز می کرد. نحوه شهادتِ او هم متمایز بود و چهره کریه و یزیدی دشمن را چنان نمایان کرد که دنیا هم فهمید که ما با دشمنی مواجه هستیم که به هیچ قاعده و قانون بین المللی پایبند نیست که مرزهای شناخته شده جنگ را هم در هم می ریزد.

حمله به هواپیمای مسافربری، در قاعده جنگ نمی گنجد که جنگ را میان جنگ آوران باید دید اما عراقی ها با دو فروند میگ جنگنده به هواپیمای مسافربری حمله کردند و آن را در همان آسمان به موشک بستند تا حقانیت و مظلومیت ما دگر باره ثابت شود که ما در برابر متجاوزی به دفاع برخاسته ایم که نامردی را در اوج دارد. باز خوانی امروزین شهادت شیخ هم باز همین پیام را بازتولید می کند که ما همواره به قاعده اخلاق و حقوق بین المللی، رفتار می کنیم اما هم اندیشان امروزی صدام، باز، قاعده ها را با جنایت در هم می ریزند. اگر آن روز، هواپیمای مسافربری را در اقدامی تروریستی، سرنگون کردند، امروز هم اتوبوس مسافربری را با انتحار، منفجر می کنند و می خواهند سر پنجه های اقتدار ما را قطع کنند اما غافلند که ما با شهادت، تمام نمی شویم مانا و متکثر می شویم و قدرتی مضاعف پیدا می کنیم که دشمن را هر که و هر جا باشد در هم می کوبیم. بروند تاریخ را بخوانند دشمنان که از صدام چه مانده است امروز. همان هم خواهد ماند از آنانی که امروز مرگ را در جغرافیای ما می نویسند. آن روز دیری نپایید و صدام بر دار شد. این روز هم دیری نخواهد گذشت و پایان سخت آنان را خواهیم دید.

یقین بدانید، خونِ شهید، خدا را منتقم خود دارد که سخت انتقام گیرنده است. البته انتقام خون شهدا، قطعا فقط به مرگ قاتلان نباید منتهی بدانیم که آنان، هزار در هزار هم که بشوند، ارزش یک قطره خون پاک شهید را ندارند. انتقام خون شهید، یعنی برانداختن تفکر تکفیر و ترور. یعنی نور تاباندن به تاریک خانه های ذهنی کسانی که به باطل، خود را حق مطلق می شمارند و اهل حق را تکفیر می کنند. یعنی برانداختن رسم شوم ترور. یعنی رساندن آحاد در معرض افکار تکفیریان به شناخت و معرفتی که حق را از باطل تمیز دهند و خود نیز به ویژگی های حق و حقیقت، ممتاز شوند. خون شهید محلاتی و مجاهدان مظلوم دفاع مقدس، ثمره ای چنین داشت و نه تنها جغرافیای عراق، که جغرافیای فکری عراقی ها هم از لوث وجود صدامیان پاک شد و دور نباشد که بلوچستان و مهربان مردم این جغرافیای عزیز نیز از نکبت وجود تکفیری ها، آسوده شوند و به برکت خون شهیدان، همه به افق روشن رستگاری برسیم. الیس الصبح بقریب؟!

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :