شنبه 23 آذر 1398 |

عیدی می خواهیم!

12:0:0    1397/11/22 یادداشت؛

عیدی می خواهیم!

حیات: مثل نوروز می ماند چهلمین 22 بهمن. نوترین روزی که می تونستیم دید، همین روز بود. روزی که دشمنان به هزار برنامه و عملیات و تخریب و تحریم ، می خواستند، دیدنش را در شمار حسرت های ماندگار ما بنویسند اما تاریخ این حسرت را در سیاهه دریغ و افسوس های آنان نوشت تا یک کامیابی دیگر در فهرست نورانی موفقیت های ملت نستوه ایران، تحریر شود.


محمد رضا شهیدی خراسانی
حیات: ما ، با همه توطئه ها،تخریب ها، ترورها، تنهایی ها، و همه "ت" های دشواری آفرین، رسیدیم به آغاز دهه پنجم انقلاب. از سنگلاخ جنگ و تحریم و توطئه هم عبور کردیم برای رسیدن به این نقطه. زخم هم زیاد دیدیم و داغ بر دل مانده هم فراوان است اما به رغم خواست و تلاش دشمنان، از تنگناها و دره ها و میدان های مین گذشتیم و رسیدیم به چهلمین 22 بهمن رسیدیم.

انتقاد هم البته داریم که حق ماست به تند ترین کلمات هم بیان کنیم و به مطالبه هم برخیزیم اما نسبت ما به انقلاب و نظام، به باور من، باید همان باشد که جاودانیاد، آیت الله صفائی حائری، در پاسخ به نامه نهضت آزادی نوشتند که؛ "مادام که حکومتی از اهدافش چشم نپوشیده و تخفیف نداده، حتی در زیر فشارهای سیاسی و دخالت‌های جاسوسی و نظامی و تحمیل جنگ و صلح قد خم نکرده و به جایی وابسته نشده، مادام که اهداف دست نخورده‌اند، باید با حکومت همراه بود، حتی اگر تو را کنار گذارده باشد".

ما نباید فقط خود را و جناح خود و دلخواسته های خود را ببینیم بلکه باید چشم به افق اهداف انقلاب داشته باشیم و حرکت در هندسه انقلاب را هم از مسئولان بخواهیم که ظرفیت های انقلاب، چندین و چند برابر کار انجام شده است و سرمایه ایران بزرگ نیز ده ها برابر بیشتر از وضع موجود را اقتضا می کند. کشوری که یک درصد جمعیت جهان را دارد و همزمان دارنده 8 درصد منابع است نه تنها نباید در روزگار نداری و ندانم کاری بنشیند که شان و جایگاه ما- لااقل- 8 برابر بهتر شدن وضع موجود است.

به گمانم مطالبه و تلاش در راستای فعال سازی ظرفیت ها، انقلابی ترین کاری است که در دهه پنجم باید انجام دهیم و سوای طلب از متولیان امر چنان که استاد می فرماید باید خود را هم در برابر این سئوال قرار دهیم که؛ من و تو در برابر کمبودها و نارسایى‌‏ها چه باید بکنیم؛ تضعیف کنیم، توجیه کنیم یا به تکمیل برخیزیم. حقیقت این است که ؛ تضعیف، جنایت و توجیه، حماقت و تکمیل، رسالت ماست.همین رسالت هم اقتضا می کند هم خود فعال شویم و به عنوان سرمایه انسانی ایران نقش آفرین شویم و هم کمک کنیم تا ظرفیت های توسعه ای و فرصت های پیشرفت، از قوه به فعلیت برسد تا حرکت در مسیر افق روشن انقلاب، شتاب گیرد.

مثل نوروز است 22 بهمن و مثل هر عیدی شایسته دادن عیدانه است. عیدانه ای که چشم ما را روشن و کام مان را شیرین کند. این هم نیست جز چشم بستن بر خود خواهی ها و جناح بازی ها و خود مطلق پنداری ها و به رغم به رسمیت شناختن اختلاف سلیقه ها و روش ها، دیده گشودن در همراهی های راهبردی و همقدمی های مشکل گشا و موفقیت آفرین است. این هم وظیفه همه کنشگران سیاسی و اجتماعی به ویژه مسئولانی است که موقعیت های خود را مرهون حضور پیروزی آفرین مردم هستند. پس همه ما به انجام رسالت تاریخی خود برخیزیم تا فردا، روشن تر از امروز به روی ما آغوش بگشاید....

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

چاپ
نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :