سه شنبه 30 مهر 1398 |

46 قاصدِ خونین قبا حیات بخش جان های غبارگرفته!

1397/09/28 یادداشت؛

46 قاصدِ خونین قبا حیات بخش جان های غبارگرفته!

حیات: خدایی است این خبر. خبری که دگر باره خاک را عطر خدا می دهد و سجده نخستین را شکوهی تازه می بخشد. خدایی است این خبر که با کلمات بهشتی تحریر می شود و در گوش جان انسان ها می نشیند؛ 46 شهید به کشور بازگشتند.

محمد رضا شهیدی خراسانی

حیات: خدایی است این خبر. خبری که دگر باره خاک را عطر خدا می دهد و سجده نخستین را شکوهی تازه می بخشد. خدایی است این خبر که با کلمات بهشتی تحریر می شود و در گوش جان انسان ها می نشیند؛ 46 شهید به کشور بازگشتند. یعنی پیکر پاک شان را باز آوردند. یعنی دوباره خدا برای مان سوغات فرستاد. یعنی هنوز خدا ما را دوست دارد که "عشق های خونین قبایش را" به سراغ ما می فرستد. یعنی هنوز به ما امیدی هست که برخیزیم و غبار از جان برگیریم و تکان بدهیم خود را تا تکان بخورد جامعه. یعنی هنوز امیدی هست و می توان زمین را از سترونی رهانید.

وقتی هنوز شهید می آورند. هنوز می شود در ازدحام نفس های آلوده به ریا و اختلاس، دل داد به نفس های خالصی که از پاره استخوان ها برمی خیزد. می توان امید داشت به فردایی که در راه است. در این هوای آلوده، گاه نفس آدم بند می آید اما وقتی شهید می آید می توان نفس آزاد کرد. می توان هوای پاک برای تنفس یافت. اصلا این که هر از گاهی شهید می آید برای استمرار حیات است. برای این که بتوان نفس کشید. برای این که طیبات حیات را ادامه داد. برای این که عشق دگر باره متولد شود به تعداد همه آدم هایی که هنوز نگاه شان به مطلع الغزل آفرینش است. خدایی است این خبر و این باز آمدن و این شوقی که در جان ها می افکند.
این خبر را اما می شود جور دیگری هم خواند. می توان گفت آی مردم! بدانید که این انقلاب و این نظام و این ایران صاحب دارد. صاحب این دیار است که پاک ترین سربازان خود را می فرستد تا بگویند به ما که حواس شان به همه چیز هست. بگویند ما را که مراقب رفتار خود باشیم. بگویند این قدر در غبار ننشینید . برخیزید که اهل عشق را تکلیف برخاستن و پی خاسته حق رفتن است. این چه اوضاعی است که درست کرده ایم برخی از ماها؟ این چه رسمی است که درانداخته ایم ما که دود آتش آن به چشم مردم می رود و کوری پدید می آورد؟ اصلا قرارمان با شهدا یادمان هست؟ ببخشید که این نوشته پر از سوال شد اما چه می شود کرد وقتی تعهدها یادمان رفته است؟ وقتی از پیمان های نوشته چیزی در رفتار ما به چشم نمی آید.
خدا کند این خبر خدایی ما را دگر باره به تامل وادارد و برگرداندمان سر خانه نخست. خدا کند جان بتکانیم از این غبار سنگین فراموشی و در زلال یاد شهدا، جان بشوئیم و سرباز بازآوردن جامعه به مدار شهیدان باشیم. باری 46 شهید آمدند تا 46 قاصد خدا باشند برای یادآوری عهد پیشین به همه ما که می خواستیم ترجمان من المومنین رجال صدقوا.... باشیم و احوال مان تبدیل نشود به حال دیگر بلکه به احسن الحال برسیم در مسیر قاصد های خدا.....

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :