سه شنبه 20 آذر 1397 |

16 اذر روز بی غروب شهادت طلبی

1397/09/16

16 اذر روز بی غروب شهادت طلبی

حیات: اولین ها همیشه به بزرگی در یادها می مانند. آغاز کننده ها با ماندگاری در یادها در اندیشه ها و افکار و حتی رفتار ها، جاری می شوند. آنان اگر چه اولین هستند اما نه تنها آخرین نیستند بلکه راه را برای بسیاری باز می کنند.

غلامرضا بنی اسدی

حیات: اولین ها همیشه به بزرگی در یادها می مانند. آغاز کننده ها با ماندگاری در یادها در اندیشه ها و افکار و حتی رفتار ها، جاری می شوند. آنان اگر چه اولین هستند اما نه تنها آخرین نیستند بلکه راه را برای بسیاری باز می کنند. راهی که تا زمین هست و زمان نیز، ادامه می یابد و به بهشت می رسد. برای من شهدا همه بزرگند اما آنانی که در یک جبهه، در یک واقعه، اولین هستند، عزیزترند. آنچنان که ادامه راه را هم به نام آنان می شناسند و شکوه پس از این را هم به نام آنان می نویسند. مثل "صدقه جاریه" می مانند که تا وقتی جاری هستند، خیر و زیبایی به نام آغازگر و واقف آن صدقه ، سند می خورد.

این کلمات، شرح نگاه من است به 16 آذر. به روز دانشجو و سه جوانمردی که در این روز، آغازگر شهادت در مبارزه با استبداد و استعمار بودند. آنان پرچمی را برافراشتند که ده ها سال است، شانه به شانه می شود اما بر زمین نمی افتد. در 16 آذر 1332، مصطفی بزرگ ‌نیا و احمد قندچی و مهدی شریعت‌رضوی بودند که پرچم افراشتند در اعتراض به دیدار رسمی ریچارد نیکسون معاون رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا و همچنین از سرگیری روابط ایران با بریتانیا، آن هم حدود چهار ماه پس از کودتای ۲۸ مرداد که استبدادِ قدرت یافته، به سوی بیداد مطلق می رفت. آنان، نه فقط اعتراض، که بت شکنی کردند. هم بتِ رابطه با استعمارگران را شکستند و هم بتِ استبدادیان را.

ماجرا هم البته نه تنها به همان روز، خلاصه نشد که در بسیط زمان جریان یافت و دانشجو به موتور محرکه نوخواهی و حق خواهی بدل گشت. فهرست نورانیی که آن سه تن در آغازش نام نوشتند، طولانی و طولانی تر شد و باز هم این ادامه خواهد داشت چه دانشجو در مکتب حق خوانده است "انما الحیاه عقیده و جهاد" را. این هم در همه زمان جاری است.

دانشجو هم با درک شرایط، پاس بان عقیده و مرزبان جهاد است. در فهرست مجاهدان هم امضای سرخ هزاران نفر است که از کلاس درس، به درکِ والاترین درس زندگی رسیدند و جان خود را هزینه "ابدیت" کردند. می دانستند و می دانند امروز نیز برای داشتن زندگی مومنانه باید راه های رسیدن به خدا باز باشد. باید مردم، بتوانند به بندگی رسند و در عبودیت الهی، بر همه جهان امیر باشند. می دانستند و می دانند که باطل باوران، قدرت و شوکت ظاهری خود را در نادانی و غفلت و بی تفاوتی مردم جستجو می کنند و تا این میسر باشد، اربابی آنان تضمین شده است پس باید خروشید تا غفلت و بی تفاوتی و بی خبری و هرچه که آدمی را زمین گیرِ نقشه آنان می کند، برآشوبد و مردم را به راه آورد. راهی که به سعادت و سلامت می رساند مردم را.

باری، 16 آذر، یک روز بی غروب است در تاریخ ما با مردانی که راه را با شهادت آغاز کردند. راهی که تا همیشه ادامه دارد و به هر شهادت، شکوهی ده چندان می گیرد. شکوهی پاینده و نوری در افزایش که هیچ دشمنی نمی تواند آن را خاموش کند چون خداوند، مصمم است که نور خویش را کامل کند حتی اگر کافران، نخواهند!

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :