سه شنبه 20 آذر 1397 |

با روحیه بسیجی، تحریم شکن می شویم

1397/09/05

با روحیه بسیجی، تحریم شکن می شویم

حیات: اصحابِ غرور را، راه به همان مسیری است که رجیم اول پیمود. رانده شدگی از آستانِ حضرتِ کبریا.

محمد رضا شهیدی خراسانی

حیات: قاعده هم این شده است که در غرورنشستگان هم اگر برنخیزند به تواضع و بندگی، در زیر آوار همان غرور دفن شوند. این البته فقط یک گزاره معرفتی نیست که اصحابِ معرفت به عینه آن را در زندگی و فراز و فرود هایش دیده اند و می بینند و بعد از این هم خواهند دید.

دفاع مقدسِ ما، عرصه تام و تمام این حقیقت بود که بارها و بارها به واقعیت تبدیل شد. ما درست زمانی به موفقیت می رسیدیم که ازآن اسبِ سرکشِ غرور، پیاده می شدیم و به قلب دشمن می زدیم. "عدم الفتح" ها نیز زمانی رقم می خورد که پا در رکابِ آن مرکبِ چموش می گذاشتیم. بسیجی ها اما این واقعیت را بهتر از همه زندگی می کردند وغرور را از خود می راندند و بر خویش، چشم می بستند تا جلوه های عنایت خدا در همه جا پیدا شود. آنان قبل از هر کاری، خدا را در نظر داشتند.

رزمندگان ما، تیر که می انداختند، گلوله و توپ که شلیک می کردند، باورشان پر بود از فهم زلال « ومارمیت اذ رمیت و لکن ا رمی» آنان باور داشتند که دست خداست که گره ها را باز می کند. تیر را نه ما بلکه حضرت قادر قاهر می اندازد. این باور هم غرور کش بود و هم تکیه و توکل ما را به خدا، افزون می کرد. نتیجه عینی این باور را هم بارها دیدیم. یعنی هر جا به حساب و کتاب و اسلحه و قدرت خود غره شدیم، سیلی خوردیم و هرجا، به رغم محاسبات دقیق و جمع ابزار، نگاه به عنایت و لطف و هدایت الهی داشتیم و توکل بر او، راه ها باز می شد. کتاب تاریخ آن نبرد هشت ساله، پر است از این تجربه های درس آموز.

بسیج، مکتبی چنین داشت و در نگهداشت آن، امروز و در عرصه های متعدد می تواند نقشی چنان نمایان داشته باشد. من تاکید دارم که باید ایمان آن روزها و اخلاق آن روزها و سلوک آن روزها را احیا کنیم آن وقت با قدرتی احیا شده رو به رو خواهیم شد که به معنا، «قدرت الهی» خواهد بود.

آن روزها نه من و تو داشتیم و نه منیت. فرمانده هم بر در اتاقش، نگاهی به کربلا داشت؛ یا حسین! فرماندهی از آن توست. یعنی فرمانده هم خود را امیر نمی دانست بلکه کارگزار امری بود که حسین(ع) در عاشورا، صادر کرده بود. روشن است که عاقبت جهادی که فرمانده و رزمنده، خود را نمی دیدند و نگاه شان در حضرت خدا و حجت خدا بود، روشن تر از همیشه بود. امروز هم اگر چه جنگ به پایان رسیده است اما راه تا همیشه ادامه دارد و آن قاعده نیز همچنان حکم فرماست. باز هم باید به همان صراط برگردیم و مستقیم کار را به خدا واگذاریم و دستِ اراده الهی شویم تا گره ها باز شود.

در همین جنگِ اقتصادی و بمباران تحریم ها، هم می شود با عبور از منیت ها و توکل برخدا، اندیشید و راه های تازه یافت و طرح های نو در انداخت. اگر یک دو گام از خویشتن بیرون نهیم، قطعا بر اساس سنت الهی، گام دیگر بر سر گردون خواهیم گذاشت حتی اگر همه باطل باوران نخواهند که ما باورمندانِ وعده صادقِ حضرتِ خداوندیم که در آیه 8 سوره مبارکه صف، فرمود: یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ .

بله، مى‏ خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند و حال آنکه خدا گر چه کافران را ناخوش افتد نور خود را کامل خواهد فرمود. من راه عبور از این پیچ تاریخی را بازگشت به همان روحیه و ایمانی می دانم که ما را از آن پیچ تاریخی و هولناکِ جنگ، با سر بلندی عبور داد. امروز هم نه تنها "ید الله" "مغلوله" نیست که اگر با همه ایمان مان وارد میدان شویم، "غُل" بر دستانِ دشمنان خواهد نشست.

فایل های ضمیمه :

فایل های ضمیمه :

نظرات کاربران
نظر شما
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران :
لطفاً کد امنیتی که در عکس نشان داده شده، را وارد کنید کد امنیتی :