دوشنبه 30 مهر 1397 |

ایستاده می میریم!

1397/07/01 دل نوشته ای برای شهدای حادثه تروریستی اهواز؛

ایستاده می میریم!

حیات: ما ایستاده می میریم!

حیات: ایستاده می میریم!
غلامرضا بنی اسدی

بخوابید روی زمین
بخوابید روی زمین!
این صدایی است که در فضا می پیچد
بعد از رگبار گلوله ای که تن زندگی را می خراشد
و مرگ را در جان مردم می نشاند
بخوابید روی زمین
این کلمات آشنایند برای نظامی ها
برای آنان که مشق جنگ می کنند
اما مردمان کوچه و بازار
چه می دانند معنای این کلمات را؟
چه می داند طاها
آن کودک چهارساله
که معنای این کلمات
طعم هشدار دارد
برای فرار از گلوله هایی که
قاصد مرگند
او زمین را برای بازی دوست دارد
و خوابیدن را برای دیدن رویا
نفرین بر آنان که
رویای کودکانه طاها را
را به مرگ گره زدند
نفرین بر آنان که مرگ باریدند
بخوابید روی زمین
این را نظامیان می دانند
حتی اگر نتوانند
و ویلچر میان آنان و زمین فاصله شود
اما.... اما فرشتگان که نمی خوابند
چه ویلچر فاصله باشد
چه نباشد
آنان قامت کشیده می مانند
مثل آن جانباز شهید
حاج حسین منجزی
که عشق ایستادنش را فتوا داده بود
حتی در باران گلوله ها
و ایستاد حاج حسین
تا بدانند یزیدیان که راه حسین پر از عاشقان شهادت است
و ما راست قامتان جاودانه تاریخیم
که صفحات کتاب عزت را
به خون نوشته ایم
بخوابید روی زمین....
نه، برخیزید روی زمین
تا پاک کنیم زمین خدا را
از لوث هرچه زشتی است
از ننگ هرچه تروریست است
بایستید روی زمین
تا بشکند هرکه ایستادن ما را نمی تواند دید....

فایل های ضمیمه :

تمپلیت لیست فایل پیدا نشد