فراخوانی ...
Esc = Cancel
عناوین برگزیده عناوین کل اخبار عربية
خدمات
آرشیو

leader.ir
president.ir
dolat.ir
هفته نامه حیات طیبه
شماره 291 هفته‌نامه «حیات …
شماره 290 هفته‌نامه «حیات …
شماره 289 نشریه حیات طیبه …
شماره 288 نشریه حیات طیبه …
پرونده وِیژه
برگی از تاریخ؛ روایت خبرنگار مجله اشپیگل از حماسه خرمشهر
 
گروه استان ها دوشنبه 4 خرداد 1394 ساعت 10:25 شماره: 120392
  نسخه چاپی RSS
شهدا گل بودند، ما پوچ ...

شهدا گل بودند، ما پوچ ...

یادداشت یک جانباز و نویسنده و روزنامه‌نگار هشت سال دفاع مقدس به پاس قدردانی از شهدا و جانبازان هشت سال دفاع مقدس

 به گزارش خبرنگار خبرگزاری حیات از مشهد، غلامرضا بنی‌اسدی جانباز و رزمنده هشت سال دفاع مقدس و نویسنده و روزنامه‌نگار فعال حوزه ایثار و شهادت به مناسبت آزادسازی خرمشهر و همزمانی آن با روز جانباز به یاد همرزمان خود چند خطی به این حماسه‌سازان دفاع مقدس تقدیم کرد.
متن این یادداشت به قرار زیر است: 

«دنیا دستانش را باز کرد، شهدا گل بودند، ما پوچ» این پیامکی است که چند روز پیش، عزیزی از نسل آتش و خون از هم نفسان شهدا برایم فرستاد و من را به تامل واداشت.
به خود نگاه کردم و به برخی دیگر که ادعایشان آسمان را سوراخ می کند اما در عمل هیچ نیستند. راست می گفت، پوچ بودیم ما، یعنی پوچ شدیم، اما به شهدا نگاه کردم، قامت‌های رشیدی که پرچم در اهتزاز عزت و غیرتند و عطر وجودشان از هر گل شامه نوازتر است. آن ها، از دست نمی‌‌روند، با شهادت بیمه می‌شوند و ماندگار. این ماهاییم که شکار دنیا می‌شویم و هر قطعه‌مان را شیطانی، به دندان می‌کشد. 

شهدا گل‌اند، گل. جاودانه‌اند، جاودانه. حالا وقتی شهید، با یک بار شهادت جاودانه می‌شود، مگر می‌توان جانباز را که هر روز شهید می‌شود و در شهادت مدام خود هر روز بیشتر از پیش کام به شهد شهود شیرین می‌کند را جز گل دانست؟
به دست‌های دنیا نگاه کن! جانباز هم گل است، مثل شهید، پوچ آن‌هایی هستند که از تهی سرشارند و از هیچ برخوردار . اما خود را به غرور همه چیز می‌دانند و نگاهشان به جانباز، از کرامت بی‌بهره است. جانباز، اما برخوردارترین است. اگر دستش قطع شد، بال جاودانه یافت. اگر تیر به چشم دارد، صاحب بصیرت است. اگر پای رفتنش نیست، شوق به سر دویدنش هست و به جای هر عضوی که هدیه      کرده است لطفی از خداوند نشانده است. 

آری جانباز گل است. پوچ کسانی هستند که دنیا را همه چیز می‌دانند، آنانی که جانباز را نمی‌فهمند، دردهایش را، زخم‌هایش را، غربتش را حس نمی‌کنند، اما ویلچر زیر پایش را می‌بینند و امتیازهایی که گاه گفته می‌شود اما سر جمع آن نه به یک دست، که به یک انگشت هم نمی‌ارزد. اصلا همه دنیا در کفه ترازو، از یک عضو آدمی سبک وزن تر است، هر کسی قبول ندارد فقط یک روز، با یک دست زندگی کند، با یک پا راه برود، عصای سفید به دست بگیرد، آن وقت یک هزارم از رنج آن که چنین زندگی می‌کند را شاید بفهمد. البته شاید هرچند گمان نمی‌کنم کسی که هنوز نمی‌فهمد ارزش فداکاری جانباز را باید در استقلال و سرفرازی یک ملت و یک تاریخ یافت، نه در کاغذها، آن وقت با یک روز، یک دست زندگی کردن به فهم بالایی برسد، اما ممکن است به درک تازه‌ای برسد که او را آماده دریافتن فهم تازه کند و... بگذریم... 

دنیا دستانش را باز کرد، شهدا، جانبازان و شهادت باوران گل بودند، همه کسانی که از شهد و شهود و شهید بی‌بهره‌اند، پوچ. کاش کاری بکنیم، زیاد پوچ نباشیم... 
  




+ 0 -  


 
اوقات شرعی

چهارشنبه 9 فروردین 1396

اذان صبح
طلوع خورشيد
اذان ظهر
غروب خورشيد
اذان مغرب
نیمه شب شرعی
اوقات به افق:
دقت 3± دقیقه
مرتبط

صفارهرندی:
شهدا در پرده‌برداری از حقیقت پیشگام بودند

برادر شهید مشهدی:
خانواده شهدا پیروان مکتبی باشند که شهدا علمداران آن بودند

مدیرکل فرهنگی و هنری بنیاد :
والدین شهدا مربیان آنان بودند

به مناسبت 22 اسفندماه «روز بزرگداشت شهدا»

اولین عید دیدنی مادران شهدا در آخرین پنجشنبه سال

نظر شما